Сура 2 · Ҷузъ 1
Al-Baqarah · 2:30
وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً ۖ قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۖ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ
Ва чун Парвардигорат ба фариштагон гуфт: «Ман дар замин халифае меофаринам», гуфтанд: «Оё касеро меофарини, ки дар он ҷо фасод кунад ва хунҳо бирезад ва ҳол он ки мо ба ситоиши Ту тасбеҳ мегӯем ва Туро ба поки иқрор мекунем?». Гуфт: «Ман он донам, ки шумо намедонед».
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
30. Allah tells His Prophet and humankind that He said to the angels that He would put humans on earth who will give birth to other humans, to inhabit it according to His laws. The angels asked their Lord, trying to understand, what the wisdom behind making the children of Adam guardians of the earth was, when they would ruin things in it, and kill in it, while the angels always do as He tells them, and recognise His greatness, praising Him and honouring His power and perfection. Allah replied to their question, saying that He knew the deep wisdom behind His creation of them, and behind making them guardians, and the angels did not.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед