Сура 14 · Ҷузъ 13
Ibrahim · 14:37
رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ
Эй Парвардигори мо, баъзе аз фарзандонамро ба водии бе ҳеҷ киштае, наздики хонаи гиромии ту ҷой додам, эй Парвардигори мо, то намоз бигузоранд. Дилҳои мардумон чунон кун, ки майли онҳо кунанд ва аз ҳар мевае рӯзиашон деҳ, шояд, ки сипос гузоранд!
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
37. “Our Lord, I have placed some of my decedents, Ismael and his children, to dwell in a valley (i.e., Makkah) in which there is no crop and no water inside Your sacred House. Our Lord, You caused them to dwell by Your House so they may uptake praying in it, so cause peoples’ hearts to have compassion towards them and this city. And grant them sustenance from the crops in the hope that they will be thankful for the favors You have bestowed upon them”.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед