Сура 14 · Ҷузъ 13
Ibrahim · 14:18
مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ ۖ أَعْمَالُهُمْ كَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ ۖ لَا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلَىٰ شَيْءٍ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الضَّلَالُ الْبَعِيدُ
Мисоли аъмоли касоне, ки ба Худо кофир шудаанд, чун хокистарест, ки дар рӯзе тӯфонӣ боде сахт бар он бивазад. Тавони нигоҳ доштани он чиро, ки ба даст оварданд, надоранд. Ин аст гӯмроҳии беохир!
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
18. The righteous actions of the disbelievers, such as giving charity and having kindness and mercy towards a weak person, are like ashes on a windy day. They are carried away by the wind and scattered all over the place until no trace of them remains. Such are the deeds of the disbelievers, which are blown away by disbelief. These deeds will not benefit their owners on the Day of Judgement. Actions that are not based on faith are deviations that are far from the path of truth.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед