Сура 12 · Ҷузъ 13
Yusuf · 12:88
فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قَالُوا يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا ۖ إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ
Чун бар Юсуф дохил шуданд, гуфтанд: «Эй азиз, мову касонамон ба гуруснагӣ афтодаем ва бо сармояи андак омадаем, паймонаи моро тамом адо кун ва бар мо садақа бидеҳ зеро Худо садақадиҳандагонро дӯст дорад!»
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
88. So they did as their father instructed, and went in search of Joseph and his brother. When they came before Joseph, they said they had experienced hardship and poverty and had brought inferior, cheap goods. They asked him to give them a sufficient measure, as he had given them before, and to be charitable to them by giving them more than this, or overlooking their poor merchandise, saying that Allah rewards those who are charitable with the best of rewards.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед