Сура 12 · Ҷузъ 13
Yusuf · 12:84
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ
Рӯи худ аз онҳо бигардониду гуфт: «Эй андӯҳо бар Юсуф». Ва чашмонаш аз ғам сапедӣ гирифт ва ҳамчунон андӯҳи худ фурӯ мехӯрд.
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
84. He pulled away, turning from them, saying, ‘O my grief for Joseph!’ The blackness of his eyes had become white out of his great mourning for him, because he was filled with grief and sorrow, yet hiding his grief from the people.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед