Сура 11 · Ҷузъ 12
Hud · 11:62
قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَٰذَا ۖ أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ
Гуфтанд: «Эй Солеҳ пеш аз ин ба ту умед медоштем. Оё моро аз парастиши он чӣ падаронамон мепарастиданд, бозмедорӣ? Мо аз он чӣ моро ба он даъват мекунӣ, дар шаккем».
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
62. Ṣāliḥ’s people said to him that he had had a high position among them before this, and they had hoped he would be wise, advising them and counselling them. Did he tell them not to worship what their fathers had worshipped? They said that they doubted what he called them to – which was worshipping Allah alone – making them suspect him of making things up about Allah.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед