Сура 11 · Ҷузъ 12
Hud · 11:10
وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي ۚ إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ
Ва агар пас аз сахтиву ранҷ неъмату осоише ба ӯ бичашонем, мегӯяд: «Ногувориҳо аз ман дур шудааст». Ва дар ин ҳол шодмон аст ва фахр мекунад,
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
10. If I let such a person have much provision and good health, after having experienced poverty and illness, he will say, ‘My troubles have gone and my difficulty is over’. He does not thank Me for such blessings, but instead he becomes boastful and vain, holding his head high with pride over people because of what I have blessed him with.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед