الفارسية
سورة المجادلة · 58:8
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوَىٰ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَيَتَنَاجَوْنَ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُولِ وَإِذَا جَاءُوكَ حَيَّوْكَ بِمَا لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ وَيَقُولُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ لَوْلَا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِمَا نَقُولُ ۚ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ يَصْلَوْنَهَا ۖ فَبِئْسَ الْمَصِيرُ
[ای پیامبر،] مگر ندیدهای کسانی [= یهودیانی] را که از نجوا نهی شدند، ولی به آنچه از آن نهی شده بودند باز میگردند، و به گناه و تجاوز و نافرمانی از پیامبر، با هم نجوا میکنند، و هنگامی که نزد تو میآیند، به نحوی به تو درود میفرستند که الله با آن [کلمات،] به تو درود و سلام نگفته است [و به جای السلام علیک، السَّامُ عَلَيکَ یعنی مرگ بر تو میگفتند]؛ و [آنها] در دل خود میگویند: «چرا الله ما را به [کیفر] آنچه میگوییم عذاب نمیکند؟» جهنم برایشان کافی است [که] به آن وارد میشوند؛ و چه بد [سرانجام و] جایگاهی است!