طسم1
تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ2
Këto janë ajete të librit të (të Kur’anit) qartë!
لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ3
A mos do të mbysësh ti veten (Muhammed) pse ata nuk bëhen besimtarë?!
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ4
Silur të duam Ne, do të zbritnim një argument (mrekulli) nga qielli mbi ta, e që qafat e tyre do t’i rrinin përulur atij.
وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ5
Atyre nuk u vjen asnjë këshillë e re nga Mëshiruesi, e që ata mos t’ia kthejnë shpinën.
فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ6
Vërtet, ata përgënjeshtruan, por atyre do t’u vijë kobi i asaj me të cilën talleshin.
أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ7
A nuk e shikuan ata tokën se sa shumë loje bimësh të dobishme bëmë të mbijnë në të?
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ8
Vërtet, në këto ka fakte (të forta), por megjithatë, shumica e tyre nuk kanë qenë besimtarë.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ9
e s’ka dyshim se Zoti yt është Ai i Gjithfuqishmi (t’i ndëshkojë) po edhe i Mëshirshmi.
وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰ أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ10
(Përkujto) Kur Zoti yt e thirri Musain: “Të shkosh te ai popull zullumqarë!”
قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ11
Populli i faraonit, a nuk janë duke u frikësuar (dënimit)?
قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ12
Ai (Musai) tha: “Zoti im, kam frikë se do të trajtojnë si gënjeshtarë.
وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَارُونَ13
Do të më shtrëngohet krahrori (shpirti) im dhe nuk do të më leshohet gjuha ime (të flas rrjedhshëm), anaj dërgoje (bëre pejgamber) Harunin.
وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ يَقْتُلُونِ14
Madje unë kam një faj ndaj tyre, e kam frikë se do të më mbysin (për hakmarrje)!”
قَالَ كَلَّا ۖ فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا ۖ إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ15
Ai (All-llahu) tha: “Kurrsesi (nuk do të mbysin), po shkoni ju të dy me argumentet Tona. Ne jemi me ju vështrues tuaj (ju dëgjojmë dhe ju ndihmojmë).
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ16
Shkoni dhe faraonit thoni: “Ne jemi të dërguar nga Zoti i të gjitha botëve.
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ17
T’i lejosh beni israilët të vijnë me ne!”
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ18
Ai (faraoni) tha: “A nuk të rritëm ty si fëmijë në mesin e tonë, ku i kalove disa vjet të jetës sate.
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ19
Dhe ti e bëre atë punën tënde që e bëre, prra ti je mohues (i të mirave që t’i bëmë).
قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ20
(Musai) Tha: “E bëra atë, atëherë kur isha i pavetëdijshëm.
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ21
Andaj, edhe ika prej jush kur u frikësova nga ju, e Zoti im më dhuroi dhe më bëri nga të dërguarit.
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ22
Më përmend atë të mirë që më bëre mua, e ti robërove beni israilët!”
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ23
(Faraoni) Tha: “E cili është ai zot i botëve (që ju dërgoj)?”
قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ24
Ai i tha: “Zoti i qiejve dhe i tokës dhe ç’ka ndërmjet tyre, nëse bindeni!”
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ25
Ai (faraoni) atyre që ishin përreth, u tha: “A nuk e dëgjoni?!”
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ26
Ai (Musai) tha: “Zoti juaj dhe i prindërve tuaj të parë!”
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ27
(Faraoni) Tha: “Vërtet, i dërguari juaj që u është dërguar juve, me siguri është i çmendur!”
قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ28
(Musai) Tha: “Zot i lindjes dhe i perëndimit dhe ç’ka ndërmjet tyr. po qe se kuptoni!”
قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ29
(faraoni) Tha: “Nëse ti beson zot tjetër pos meje, do të gjendesh në mesin e të burgosurve!”
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ30
(Musai) Tha: “A edhe nëse të sjell ndonjë argument të qartë!”
قَالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ31
Ai tha: “Sille pra, nëse thua të vërtetën?”
فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ32
Atëherë, (Musai) e hodhi shkopin e vet, i cili u shndërrua në gjarpër të vërtetë.
وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ33
Nxori dorën prej xhepit, kur qe, ajo në sy të shikuesve flakëronte nga bardhësia.
قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ34
(faraoni) Parisë që e rrethonte, u tha: “Vërtet, ky qenka magjistar shumë i aftë!”
يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ35
Që me magjinë e vet dëshiron t’ju dëbojë nga toka juaj, e ç’më propozoni mua?
قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ36
Paria) Shtyje atë dhe vëlain e tij (çështjen e tyre) për më vonë, e ti dërgo nëpër qytete tubues.
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ37
Që t’i sjellin të gjithë magjistarët e dijshëm këtu.
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ38
Dhe, magjistarët u tubuan në kohën e ditës së caktuar.
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ39
Edhe popullit iu tha: “Ejani e tubohuni,
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ40
Ashtu që t’i përkrahin magjistarët, nëse ata triumfojnë”.
فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ41
E kur erdhën magjistarët i thanë faaonit: “A do të ketë shpërblim për ne, nëse dalim ngadhnjimtarë?”
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ42
Ai tha: “Po, bile ju do të jeni atëherë prej më të afërmve!”
قَالَ لَهُمْ مُوسَىٰ أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ43
Musai atyre u tha: “Hidhnie atë që keni për ta hedhur!”
فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ44
E ata i hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: “Për hir të madhërisë së faraonit, ne me sifuri do të jemi ngadhënjyes!”
فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ45
Atëherë edhe Musai e hodhi shkopin e vet, i cili menjëherë gëltiset gjithë çka kishin improvizuar ata.
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ46
Atëherë magjistarët ranë në sexhde (u përulën).
قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ47
E thanë: “Ne i besuam Zotit të botëve,
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ48
Zotit të Musait e të Harunit!”
قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ49
Ai (faraoni) tha: “I besuat atij, para se t’ju lejoja unë?!” S’ka dyshim se ai (Musai) është prijësi juaj që ua mësoi juve magjinë, e keni për të marrë vesh më vonë. Unë do t’ua shkurtoi (do t’ua prejë) duart dhe këmbët tuaja të anës së kundër (klithi) dhe që të gjithëve do t’u gozhdoj”.
قَالُوا لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ50
Ata (magjistarët) thanë: “S’ka rëndësi, ne kthehemi Zotit tonë,
إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ51
Meqë ne jemi besimtarët e parë, shpresojmë se Zoti ynë do të na i falë mëkatet tona!”
۞ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ52
Ne e urdhëruam (përmes shpalljes) Musain: “Të udhëtosh natan me robërit e Mij dhe se ju do të ndiqeni (prej faraonit)”.
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ53
E faraoni dërgoi nëpër qytete për të tubuar njerëz,
إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ54
(Duke u thënë se) Ata janë një grup i vogël (të cilët ikën me Musain).
وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ55
Dhe se me të vërtetë, ata na kanë zemëruar (dhe ikën pa lejen tonë).
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ56
E me të vërtetë, ne duhet të jemi syçelë.
فَأَخْرَجْنَاهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ57
Dhe Ne (u mbushëm mendjen e) i nxorëm prej kopshteve e burimeve,
وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ58
prej pasurisë në depo dhe prej vendbanimeve të bukura.
كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ59
Ja ashtu, Ne ua bëmë atë trashëgim beni israilëve.
فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ60
E ata (të faraonit) i arritën (beni israilët) në kohën e lindjes së diellit.
فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَىٰ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ61
Dhe kur u panë dy grupet, shokët e Musait Thanë: “Me siguri na zunë!”
قَالَ كَلَّا ۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ62
Ai (Musai) tha: Kurrsesi, me mua është Zoti im, Ai do të më udhëzojë”.
فَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ ۖ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ63
Ndërsa Ne Musait i thamë: “Meshkopin tënd bjeri detit”. Deti u nda dhe çdo pjesë u bë si kodër e madhe.
وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ64
E Ne i afruam atje të tjerët (ata të faraonit).
وَأَنْجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ65
Dhe Ne e shpëtuam Musain dhe të gjithë ata që ishin me të.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ66
Kurse të tjerët i përmbytëm në ujë.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ67
Vërtet, në këtë (ngjarje) ka fakte, por megjithatë shumica nuk besuan.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ68
Nuk ka dyshim se Zoti yt është i gjithfuqishëm dhe i mëshirshëm.
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ69
Lexoju (nga ajo që të shpallëm ty Muhammed) atyre ngjarjen e Ibrahimit.
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ70
Kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “çka jeni duke adhuruar?”
قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ71
Ata i thanë: “Adhurojmë idhuj, vazhdimisht u jemi besnikë atyre!”
قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ72
Ai i tha: “A ju dëgjojnë ata juve kur të luteni?”
أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ73
Ose, “a u sjellin juve dobi apo dëm?”
قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ74
Ata thanë: “Jo, por kështu i gjetëm se bënin edhe prindërit tanë!”
قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ75
Ai tha: “A po shihni se ç’po adhuroni?”
أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ76
Ju dhe prindërit tuaj të mëparshëm,
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ77
Në të vërtetë, ata (që adhuroni ju) janë armiq të mij. përveç Zotit të botëve (nëse përveç idhujve adhuroni edhe Atë).
الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ78
Zoti që më krijoi, Ai më udhëzon mua,
وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ79
Dhe Ai që më ushqen dhe më jep të pijë,
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ80
Dhe kur të sëmurem A më shëron,
وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ81
Ai më bën të vdesë e mandej më ngjall,
وَالَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ82
Ai te i cili kam shpresë se do të m’i falë mëkatet e mia në ditën e gjykimit.
رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ83
Zoti im, më dhuro mua urtësi dhe më bashko me të mirët!
وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ84
Më bën përkujtim të mirë ndër ata që vijnë pas,
وَاجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ85
Më bn prej trashëgesve të Xhennetit të begatshëm,
وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ86
Dhe fale babaim tim, se ai vërtet ishtë nga ata të humburit,
وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ87
E mos më turpëro në ditën kur do të ringjallen.
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ88
Ditën kur nuk bën dobi as malli, as fëmijët.
إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ89
(bën dobi) Vetëm kush i paraqitet Zotit me zemër të shëndoshë.
وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ90
E Xhenneti u afrohet atyre që ishin të devotshëm.
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ91
Ndërsa Xhehennem u dëftohet atyre që ishin të humbur.
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ92
Dhe atyre u thuhet: “Ku janë ata që i adhuronit ju”,
مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ93
Pos All-llahut? Ata, a mund t’ju ndihmojnë juve o vetes?
فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ94
E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njëri mbi tjetrin hudhën në të,
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ95
Dhe të gjithë ushtria (ithtarët) r djallit.
قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ96
E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:
تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ97
“Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur”,
إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ98
Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.
وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ99
Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).
فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ100
E tash për ne nuk ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ101
Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ102
E, sikur të mnud të kthehemi (dynja) edhe njëherë,, do të bëheshim besimtarë.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ103
Në këtë (që u përmend) ka argumente të bindshme, po shumica e tyre nuk besuan.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ104
Është e vërtetë se Zoti yt është i gjithëfuqishëm dhe i mëshirshëm.
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ105
Edhe populli i Nuhut gënjeu të dërguarit.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ106
Kur vëllai i tyre (nga gjaku), Nuhu u tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ107
Unë jam për ju pejgamber besnik.
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ108
Keni frikë (dënimit të) All-llahut e më dëgjoni mua.
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ109
Unë për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, shpërblimi për mua është vetëm prej Zotit të botëve.
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ110
Pra (edhe njëherë u them) frikësohuni prej All-llahut e më dëgjoni mua!
۞ قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ111
Ata thanë: “E si të besojmë ty, kur ty të besojnë të ultit?”
قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ112
Ai tha: “Unë nuk dijë se ç’punuan ata (që ju u thoni të ulët)”.
إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّي ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ113
Përgjegjësia e tyre, nëse kuptoni, është vetëm para Zotit tim.
وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ114
E unë nuk do t’i përzë besimtarët.
إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ115
Unë nuk jamë tjetër, por vetëm sa t’u tërheq vërejtjen haptas.
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ116
Ata i thanë: “O Nuh! Nëse nuk heq dorë (nga ajo që mëson), do të gurëzohesh (do të mbytesh me gurë)”.
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ117
Ai tha: “O Zoti im, populli im më pandeh gënjeshtar.
فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ118
Pra Ti me drejtësinë tënde gjyko ndërmjet meje dhe atyre dhe më shpëto mua dhe besimtarët që janë me mua!”
فَأَنْجَيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ119
Andaj Ne e shpëtuam atë dhe të gjithë ata që ishin me të në anijen e mbushur plot.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ120
Mandej i mbytëm në ujë ata që betën pas tyre.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ121
Edhe në këtë (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk ishin besimtarë.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ122
S’ka dyshim se Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.
كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ123
Edhe populli Ad nuk i besoi të dërguarit.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ124
Kur vëllai i tyre, Hudi u tha: “A nuk frikësoheni?”
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ125
Unë për ju jam i dërguar besnik.
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ126
Andaj, keni frikë (dënimit të) All-llahut dhe më dëgjoni mua.
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ127
Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, e shpërblimi është vetëm prej Zotit të botëve.
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ128
A në çdo bregore ngritni ndonjë shtëpi (ndërtesë) sa për lojë?
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ129
Dhe a i ndërtoni pallatet e fortifikura që të jeni përgjithmonë?
وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ130
E kur rrëmbeni, rrëmbeni mizorisht.
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ131
Pra, kinie frikë All-llahun dhe në dëgjoni mua!
وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ132
Kinie frikë Atë që u pajisi me çka e dinit vet.
أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ133
U pajisi me mjete gjallërimi e me djem.
وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ134
Me kopshte e me burime uji.
إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ135
Vërtet, unë i frikësohem dënimit tuaj në një ditë të madhe.
قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ136
Ata thanë: “Për ne është krejt një, si na këshillove, si nuk na këshillove!”
إِنْ هَٰذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ137
Kjo (që na këshillon ti) nuk është tjetër vetëm se traditë (mitesh) të popujve të lashtë.
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ138
Se ne nuk kemi për t’u dënaur.
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ139
Dhe ashtu ata e trajtuan atë (Hudin) gënjeshtarët, e Ne atëhere i shkatërruam. Edhe ky është një fakt, po shumiza e tyre nuk besuan.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ140
Vëretet, Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ141
Edhe kabilja Themud nuk i besoi të dërguarit.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ142
Kur vëllai i tyre, Salihu u tha: “A nuk frikësoheni?”
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ143
Unë për ju jam i dërguar besnik.
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ144
Andaj, kinie frikë (dënimin e) e All-llahut dhe mua më dëgjoni!”
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ145
Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.
أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ146
A jeni të sigurt se do të mbeteni në këtë që jeni (përgjithmonë)?
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ147
وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ148
Edhe në të mbjella, e me hurma me frutat e tyre të freskët.
وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ149
Dhe ju me mjeshtëri po ndërtoni shtëpi nëpër kodra shkëmbore.
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ150
Pra, kini frikë All-llahun e më dëgjoni mua.
وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ151
E mos shkoni pas atyre që janë të pa frenuar (që e teprojnë me vepra të këqia).
الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ152
Të cilët në tokë bëjnë shkatërrime, nuk bëjnë mirë.
قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ153
Ata i thanë: “Ti je vetëm i magjepsur”.
مَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ154
Ti nuk je tjetër vetëm se njeri sikurse edhe ne, e nëse e thua të vërtetën, sille pra ndonjë argument!”
قَالَ هَٰذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ155
Ai tha: “Ja, kjo është devja, kjo do të pijë (ujë) në një ditë të caktuar, kurse ju në një ditë tjetër (jo për një ditë).
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ156
Dhe kësaj të mos i bëni ndonjë të keqe, se do t’ju godasë dënimi i ditës së madhe!”
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ157
Po ata e therrën atë, madje u penduan (nga frika).
فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ158
Por ata i zuri ai dënimi i premtuar. Edhe në këtë ka argument, por shumica e tyre nuk u bënë besimtarë.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ159
Vërtet Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ160
Populli i Lutit të dërguarit i konsideroi gënjeshtarë.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ161
Kur vëllai i tyre, Luti i tha: “A nuk i frikësoheni (All-llahut)?”
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ162
Unë jam i dërguar i juaj, jam i besueshëm!
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ163
Pra, kini frikë (dënimin) All-llahun dhe më dëgjoni mua!
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ164
Unë krkoj për këtë ndonjë shprblim prej jush, shpërblimi im është te Zot i botëve.
أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ165
(Të mjerët ju) A shkoni pas meshkujve të kësaj bote.
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ ۚ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ166
E gratë tuaja i leni anash, të cilat Zoti juaj i krijoi për ju! Por ju jeni një popull që kaloni çdo kufij!”
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ167
Ata i thanë: “O Lut, nëse nuk pushon (nga kjo që na thua), me siguri do të jesh i dëbuar prej nesh!”
قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقَالِينَ168
Ai tha: “Unë jam kundër veprimit tuaj!
رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ169
Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që ëjnë ata!”
فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ170
Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ171
Përpos një plake (gruas së tij) që mbeti me atë (në dënim).
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ172
E më pas i zhdukëm ata të tjerët.
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًا ۖ فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ173
E Ne u lëshuam atyre një shi të jashtëzakonshëm (gurë nga qielli), e sa i keq ishte ai shi për ata të cilëve iu pat tërhequr vërejtja.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ174
Edhe në këtë kishte argument (për të mbledhur mend), po shumica e tyre nuk qenë besimtarë.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ175
E Zoti yt, padyshim është Ai i plotfuqishmi dhe i mëshirëshëmi.
كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ176
Edhe populi i Ejkës të dërguarit i konsiderojnë gënjeshtarë.
إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ177
Kur Shuajbi atyre u tha: “a nuk ruheni?”
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ178
Unë jam i dërguar te ju, jam i besueshëm!
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ179
Pra kini frikë (dënimin nga) All-llahun dhe më dëgjoni mua!
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ180
Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shprblim prej jush, shpërblimi im është prej Zotit të botëve!
۞ أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ181
Plotësoni matjen, e mos u bëni prej atyre që lënë mangu!
وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ182
Dhe matni me peshojë (terezi) të saktë (precize).
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ183
Dhe ata leni mangu sendet e njerëzve, e mos bëni shkatërrime në tokë.
وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ184
Frikësohuni Atij që u krijo juve dhe breznitë e para.
قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ185
Ata thanë: “Sdyshim se ty të ka zënë magjia!”
وَمَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَإِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ186
Ti nuk je tjetër, por njeri si edhe ne, dhe ne nuk të konsiderojmë tjetër vetëm se gënjeshtarë!
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِنَ السَّمَاءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ187
E nëse je nga të vërtetit, atëherë lëshoje mbi ne një copë nga qielli (si dënim)!
قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ188
Ai tha: “Zoti im e di më së miri për atë që ju veproni!”
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ189
Dhe ata e përgënjeshtruan ate, andaj i goditi dënimi i hijes. Vërtet, ai ishte dënimi i një dite të llahtarshme.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ190
Edhe në këtë (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk u bënë besimtarë.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ191
E Zoti yt, pa dyshim është Ai i plotfuqishmi dhe i mëshirshmi.
وَإِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ192
E edhe ai (kur’ani) është shpallje (zbritje) e Zotit të botëve.
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ193
Atë e solli shpirti besnik (Xhibrili).
عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ194
(E solli) në zemrën tënde, për të qenë ti prej atyre që tërheqin vërejtjen (pejgamber).
بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ195
(Të shpallëm) Me gjuthëtë kulluar arabe.
وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ196
Dhe se ai (Kur’ani) është i përmendur edhe në librat e mëparshëm.
أَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ197
A nuk ishte për ata (për jobsimtarët mekas) argument, se atë e dinin dijetarët (ulemaja) e beni israilëve?
وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَىٰ بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ198
E sikur t’ia shpallin atë (Kur’anin) ndonjë joarabi,
فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ199
e ai t’ua lexonte atyre, ata nuk do t’i besonin atij.
كَذَٰلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ200
Dhe kështu, Ne u futëm atë (dyshimin) në zemrat kriminelëve,
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ201
E ata nuk i besojnë atij (Kur’anit) derisa ta shohin dënimin e dhembshëm,
فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ202
Dhe t’ju vijë befas, duke mos e hetuar.
فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ203
e atëherë të thonë: “A thua do të na jepet afat?”
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ204
E si ata kërkojnë shpejtimin e dënimit tonë (kur ithanë pejgamberit sillnie dënimin).
أَفَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ205
Po më thuaj se edhe nëse Ne u jpim të jetojnë vite me rradhë,
ثُمَّ جَاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَ206
e pastaj t’u vijë atyre ajo me çka u tërhiqet vërejtja,
مَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَ207
çka do t’u vlejë atyre ajo jetë që gëzuan?
وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنْذِرُونَ208
Ne nuk kemi ndëshkuar asnjë fshat (vendbanim), e ai të mos ketë pasur pejgamber.
ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ209
Që ju përkujtojë (përfundimin e punës së keqe). Ne nuk bëmë të padrejtë.
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ210
Atë (Kur’anin) nuk e sollën djajt (si fallin falltorëve).
وَمَا يَنْبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ211
Atyre as nuk u takon e as që kanë mundësi.
إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ212
Pse ata jnë të penguar edhe për ta dëgjuar!
فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ213
Pra, përpos All-llahut, mos lut zot tjetër e të bëhesh prej të dënuarëve.
وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ214
Dhe tërhiqju vërejtjen farefisit tënd më të afërt.
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ215
E të jeshë i butë ndaj besimtarëve që të pranuan ty.
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ216
E nëse ata (jobesimtarët) të kundërshtojnë, ti thuaj: “Unë jam i pastër nga ajo që punoni ju”.
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ217
Dhe mbështetu në të plotfuqishmin, Mëshiruesin.
الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ218
I cili të sheh kur të ngritesh në këmbë.
وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ219
(E të sheh) Edhe lëvizjen tënde në mesin e atyre që falen.
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ220
Në të vërtetë, Ai është dëgjuesi, i dijshmi.
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ221
A t’u tregojj unë se kujt i vijnë djajt?
تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ222
Ata i vijnë çdo gënjeshtari mëkatari.
يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ223
(U vijnë) Dhe hedhin dëgjimin, shumica e tyre gënjejn.
وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ224
E për sa u përket poeteve (që Muhammedi nuk është i tillë), ata i ndjekin të humbrit (nga e vërteta).
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ225
A nuk sheh se ata hidhen në çdo anë (sa lavdërojnë, sa përqeshin).
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ226
Dhe ata janë që flasin atë çka nuk punojnë.
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا ۗ وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ227
Me përjashtim të atyre që besuan, bënë vepra të mira,që e përmendën shumë All-llahun dhe që u mbrojtën pasi që atyre iu bë e padrejtë. E ata që bënë zullum do ta kuptojnë se ç’përfundim i shkojnë (ç’dënim të ashpër ose ç’vendi në Xhehennem do t’i nënshtrohen).