لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ1
මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනය මත දිවුරා පවසමි.
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ2
තවද තමන් මත අවලාද නගන ආත්මය මත දිවුරමි.
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ3
ඔහුගේ අස්ථි අපි එක්රැස් නොකරන්නේම යැයි මිනිසා සිතන්නේද?
بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ4
එසේ නොව ඔහුගේ ඇඟිලි තුඩු පවා සකස් කිරීමට අපි ශක්තිවන්තයින් වෙමු.
بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ5
නමුත් මිනිසා ඔහු ඉදිරියේ පාපයන් කිරීමට සිතයි.
يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ6
“මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනය කවදා දැ”යි ඔහු විමසා සිටියි.
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ7
දෘෂ්ටිය (නීලංකාරවී) මුළාවී ගිය විට
وَخَسَفَ الْقَمَرُ8
තවද සඳු(ගේ අලෝකය) ගිලුනු විට
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ9
තවද හිරු හා සඳු එක් කරනු ලැබූ විට
يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ10
පලා යන තැන කොතැනදැයි එදින මිනිසා විමසනු ඇත.
كَلَّا لَا وَزَرَ11
එසේ නොව සරණ පතන තැනක් (ඔහුට) නොමැත.
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ12
එදින වාසස්ථානය නුඹගේ පරමාධිපති වෙත පිහිටයි.
يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ13
ඔහු කලින් කළ දෑ හා ඔහු ප්රමාද කොට කළ දෑ සම්බන්ධයෙන් එදින මිනිසාට දන්වනු ලැබේ.
بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ14
එසේ නොව, තමන් ගැන මිනිසා සාක්ෂි දරන්නේය.
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ15
ඔහු සමාවට හේතූන් ඉදිරිපත් කළ ද
لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ16
එය (කුර්ආනය කියවීමට) ඉක්මන් කරනු පිණිස නුඹගේ දිව එයින් නොසොල්වනු.
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ17
එය ගොනු කිරීම ද එය පාරායනය කරවීම ද නියත වශයෙන්ම අප වෙත වූ වගකීමකි.
فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ18
එහෙයින් අපි එය පාරායනය කළ විට නුඹ එහි පාරායනය අනුගමනය කරනු.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ19
පසු ව එය පැහැදිලි කිරීම ද නියත වශයෙන්ම අප වෙත පැවරුණු වගකීමකි.
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ20
නමුත් නුඹලා මෙලොව ප්රිය කරන්නෙහුය.
وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ21
තවද නුඹලා මතු ලොව අත හැර දමන්නෙහුය.
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ22
එදින ඇතැම් මුහුණු දීප්තියෙන් පවතී.
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ23
තම පරමාධිපති දෙස බලමින් සිටිති.
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ24
තවද එදින ඇතැම් මුහුණු (අඳුරින් වෙළී) විරූප ව පවතී.
تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ25
කොඳු ඇට පෙළ කඩා දමන යමක් එයට සිදු කරනු ලබනු ඇතැයි සිතති.
كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ26
එසේ නොව (ප්රාණය) උගුරු දණ්ඩ දක්වා ළඟා වූ විට
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ27
තවද ආරක්ෂා කරන්නා කවුරුන් දැයි විමසනු ලැබු විට
وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ28
නියත වශයෙන්ම තමන් වෙන් ව යෑම එය වේ යැයි ඔහු සිතූ විට
وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ29
කෙණ්ඩය කෙණ්ඩය සමග ඇමුණුනු විට
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ30
එදින මෙහෙය වනු ලබන ස්ථානය නුඹගේ පරමාධිපති වෙතය.
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ31
තවද ඔහු සත්ය තහවුරු කළේ නැත. තවද ඔහු සලාතය ඉටු කළේ ද නැත.
وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ32
නමුත් ඔහු බොරු කළේය. තවද පිටුපෑවේය.
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ33
පසු ව ඔහු තම පවුල වෙත අහංකාරකම් පාමින් ගියේය.
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ34
නුඹට ඛේදය වේවා! තවද ඛේදය වේවා!
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ35
පසු ව ද නුඹට ඛේදය වේවා! තවද ඛේදය වේවා!
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى36
නිකරුණේ ඔහු අත හැර දමනු ලබනු ඇතැයි මිනිසා සිතන්නේ ද?
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ37
විදිනු ලබන ශුක්රාණු බිඳුවක් ලෙස ඔහු නොසිටියේ ද?
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ38
පසු ව ඔහු එල්ලී පවතින ලේ කැටියක් බවට පත් විය. පසු ව ඔහු මවා සැකසුවේය.
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ39
පසු ව එයින් ස්ත්රිය හා පිරිමියා යන යුගලය ඇති කළේය.
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ40
එය මළවුන් නැගිටුවීමට හැකියාව ඇත්තා බවට (සාක්ෂියක් ලෙස) පිහිටා නොමැති ද?