اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ1
96-1 ته د خپل هغه رب په نامه سره ولوله چې پیدا كړي يې دي (ټول مخلوقات)
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ2
96-2 ده انسان له پرنې (ټوټې) وینې نه پیدا كړى دى
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ3
96-3 ته ولوله، په داسې حال كې چې ستا رب تر ټولو لوى كریم دى
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ4
96-4 هغه چې په قلم سره يې ښوونه كړې ده
عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ5
96-5 انسان ته يې هغه څه ښودلي دي چې دى پرې نه پوهېده
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَىٰ6
96-6 حقه دا خبره ده چې یقینًا انسان خامخا سركشي كوي
أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَىٰ7
96-7 په دې وجه چې دى خپل ځان ویني چې دى بې پروا (بې حاجته) شو
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ8
96-8 بېشكه خاص ستا رب ته بېرته ورتلل دي
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ9
96-9 ته ما ته خبر راكړه د هغه كس چې منع كوي
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ10
96-10 بنده (محمدﷺ) لره كله چې دى لمونځ كوي
أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ11
96-11 ته ما ته خبر راكړه كه چېرې دغه (بنده) په هدایت وي
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ12
96-12 یا په تقوٰی (پرهېزګارۍ) سره حكم كوي
أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ13
96-13 ته ما ته خبر راكړه كه دغه (منع كوونكى) تكذیب كوي او (له حق نه) مخ اړوي
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ14
96-14 ایا دى نه پوهېږي چې بېشكه الله ویني؟
كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ15
96-15 داسې نه ده! قسم دى كه دى منع نشو، (نو) مونږ به (دى) خامخا ضرور ډېر سخت راكاږو د تندي (وچولي) په وېښتانو سره
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ16
96-16 داسې تندى چې دروغجن (او) خطا كار دى
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ17
96-17 نو دى دې خپل مجلس والا راوبلي
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ18
96-18 ژر ده چې مونږ به ډېر سخت تند خویه ملايك راوبلو
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩19
96-19 داسې نه ده ته د ده خبره مه منه، او (الله ته) سجده كوه او (الله ته) ښه نژدې شه