وَالْفَجْرِ1
89-1 قسم دى په فجر (سبا) باندې
وَلَيَالٍ عَشْرٍ2
89-2 او په لسو شپو باندې
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ3
89-3 او په جفت او طاق باندې
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ4
89-4 او په شپه باندې كله چې روانه وي
هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ5
89-5 ایا په دغو (قسمونو) كې خاوند د عقل لره (كوم قانع كوونكى) قسم شته؟
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ6
89-6 ایا تا نه دي كتلي چې ستا رب څه وكړل له ’’قوم عاد‘‘ سره؟
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ7
89-7 چې ارم و د ستنو والا
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ8
89-8 هغه چې په ښارونو كې د دوى په مثل نه و پیدا كړى شوي
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ9
89-9 او ثمودیانو سره (يې څه وكړل) هغه چې په دره كې يې تیګې غوڅې كړې (تراشلې) وې؟
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ10
89-10 او له میخونو والا فرعون سره (يې څه وكړل)
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ11
89-11 هغه كسان چې دوى په ښارونو كې سركشي كړې وه
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ12
89-12 نو په دغو كې يې فساد ډېر كړى و
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ13
89-13 نو ستا رب په دوى باندې د عذاب قمچینه (كروړه) نازله كړه
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ14
89-14 بېشكه ستا رب یقینًا په ځاى د انتظار كې دى
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ15
89-15 نو هر چې انسان دى، كله چې ده لره خپل رب وازمايي، پس ده ته عزت وركړي او ده ته نعمت وركړي، نو دى وايي: زما رب ما ته عزت راكړ
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ16
89-16 او خو هر كله چې دى وازمايي، پس په ده باندې د ده رزق تنګ كړي، نو دى وايي: زما رب زه سپك كړم
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ17
89-17 داسې نه ده، بلكې تاسو د یتیم (سره احسان او د هغه) عزت نه كوئ
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ18
89-18 او مسكین ته په طعام وركولو یو بل ته ترغیب نه وركوئ
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا19
89-19 او تاسو د میراث (پردى) مال خورئ، په خوړلو ټولو سره
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا20
89-20 او تاسو له مال سره مینه كوئ، ډېره زیاته مینه
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا21
89-21 داسې نه ده كله چې ځمكه وټكولى شي، په ټكولو ماتولو سختو سره
وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا22
89-22 او ستا رب راشي او ملايك قطار قطار (راشي)
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ23
89-23 او په دغې ورځ كې به دوزخ راوستى شي، په دغې ورځ كې به انسان نصیحت (او پند) اخلي او (په دغه وخت كې) د ده لپاره نصیحت به څنګه (نفعمن) وي
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي24
89-24 دى به وايي: اى كاشكې ما د خپل ژوند لپاره مخكې (څه نېك عملونه) لېږلي وى
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ25
89-25 نو په دغې ورځ كې به د ده (يعنې د رب) د عذاب په شان هیڅوك عذاب نه وركوي
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ26
89-26 او د ده د تړلو په شان به هیڅوك تړل نه كوي
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ27
89-27 اى اطمینان نیوونكیه نفسه!
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً28
89-28 ته وګرځه خپل رب ته، په داسې حال كې چې خوشاله او راضي كړى شوى به يې
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي29
89-29 نو ته زما په بنده ګانو كې داخل شه
وَادْخُلِي جَنَّتِي30
89-30 او زما جنت ته ننوځه