وَالصَّافَّاتِ صَفًّا1
37-1 قسم دى (د ملايكو) په صف جوړونكو ډلو باندې، صف جوړول
فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا2
37-2 بیا (شیطانانو لره) په شړونكو (ملايكو دى) سخت شړل
فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا3
37-3 بیا د ذكر په لوستونكو باندې
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ4
37-4 چې بېشكه ستاسو معبود یقینًا یو دى
رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ5
37-5 چې د اسمانونو او ځمكې رب دى او د هغه څه چې د دواړو په مینځ كې دي او د مشرقونو رب دى
إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ6
37-6 بېشكه مونږ (ځمكې ته) زیات نژدې اسمان په زینت سره ښايسته كړى دى، چې ستوري دي
وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ7
37-7 او له هر سركښه شیطان نه مو ښه ساتلى دى
لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ8
37-8 دغه (شیطانان) تر ټولو لوړ مجلس ته غوږ نشي نیولى او دوى له هره جانبه ویشتل شي
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ9
37-9 د شړلو لپاره او د دوى لپاره همېشنى عذاب دى
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ10
37-10 غیر له هغه (شیطان) نه چې وتښتوي یو كرت تښتونه، نو په ده پسې شي لمبه رڼا كوونكې
فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ11
37-11 نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه چې ایا دوى د تخلیق په لحاظ ډېر سخت دي، یا هغه چې مونږ پیدا كړي دي؟، بېشكه مونږ دوى له سرېښناكې خټې نه پیدا كړي دي
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ12
37-12 بلكې ته (د دوى په انكار) تعجب كوې، په داسې حال كې چې دوى (په تا پورې) مسخرې كوي
وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ13
37-13 او كله چې دوى ته نصیحت وكړى شي، دوى پند (نصیحت) نه اخلي
وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ14
37-14 او كله چې دوى كومه (نښه دلیل) وویني، (نو ورپورې) ډېرې مسخرې كوي
وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ15
37-15 او وايي چې نه دى دا (چې مونږ ولید) مګر ښكاره جادو
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ16
37-16 ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا په رښتیا به مونږ خامخا بیا ژۃوندي راپاڅول كېږو؟
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ17
37-17 او ایا زمونږ ړومبني پلرونه هم؟
قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ18
37-18 ته (دوى ته) ووایه: هو! په داسې حال كې چې تاسو به ذلیل هم یئ
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ19
37-19 پس همدا خبره ده چې هغه (قیامت) خو یوه چغه ده، نو ناڅاپه به دوى ګوري
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ20
37-20 او دوى به وايي: اى زمونږ هلاكته! دا د بدلې ورځ ده
هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ21
37-21 دا د فیصلې ورځ ده، هغه ورځ چې تاسو به د دې تكذیب كاوه
۞ احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ22
37-22 (الله به ملايكو ته ووايي:) تاسو راټول كړئ هغه كسان چې ظلم (شرك) يې كړى دى او د دوى جوړې (د عقیدې ملګري) او هغه څه چې دوى به يې عبادت كاوه
مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ23
37-23 له الله نه غیر، نو تاسو دوى د دوزخ په لاره روان (او برابر) كړئ
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ24
37-24 او دوى ودروئ، بېشكه له دوى نه پوښتنې كول شي
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ25
37-25 په تاسو څه دي چې یو له بله سره مرسته نه كوئ؟
بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ26
37-26 بلكې دوى نن ورځ (پخپله) تسليمېدونكي دي
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ27
37-27 او د دوى ځینې به ځینو نورو ته مخ ورواړوي، یو تربله به پوښتنې كوي
قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ28
37-28 وبه وايي (كشران مشرانو ته) بېشكه هم تاسو وئ چې مونږ ته به په زور سره راتللئ
قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ29
37-29 وبه وايي (مشران په جواب كې) بلكې تاسو پخپله ایمان راوړونكي نه وئ
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ30
37-30 او زمونږ لپاره پر تاسو باندې هېڅ زور (تسلط) نه و، بلكې تاسو پخپله سركښه قوم وئ
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ31
37-31 نو په مونږه باندې زمونږ د رب خبره ثابته شوه، یقینًا مونږ خامخا (عذاب لره) څكونكي یو
فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ32
37-32 نو مونږ تاسو ګمراه كړئ، بېشكه مونږ (پخپله هم) ګمراهان وو
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ33
37-33 پس بېشكه دوى په دغه ورځ په عذاب كې سره شریكان دي
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ34
37-34 بېشكه مونږ له مجرمانو سره همداسې كوو
إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ35
37-35 بېشكه دوى (داسې) وو چې كله به دوى ته وویل شول چې له الله نه غیر هېڅ لايق د عبادت نشته (، نو) دوى به تكبر كاوه
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ36
37-36 او دوى وايي چې ایا یقینًا مونږ په رښتیا سره د یو لېوني شاعر له وجې نه خپل معبودان (خدایان) پرېښودونكي یو
بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ37
37-37 (داسې نه ده) بلكې دغه (نبي) حق (دین) راوړى دى، او د رسولانو تصدیق يې كړى دى
إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ38
37-38 بېشكه تاسو خامخا ډېر دردوونكي عذاب لره څكونكي یئ
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ39
37-39 او تاسو ته بدله نه دركولى كېږي مګر د هغو عملونو چې تاسو به كول
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ40
37-40 لېكن د الله غوره كړى شوي بنده ګان
أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ41
37-41 دغه كسان چې دي، د دوى لپاره معلومه روزي ده
فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ42
37-42 چې (رنګارنګ) مېوي دي، په داسې حال كې چې دوى به عزتمن كړى شوي وي
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ43
37-43 د نعمتونو په باغونو كې
عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ44
37-44 (چې ناست به وي) په تختونو یو بل ته مخامخ
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ45
37-45 په دوى به د روانو صافو شرابو جامونه ګرځولى شي
بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ46
37-46 چې تك سپین به وي، د څښونكو لپاره به خوندور وي
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ47
37-47 نه به په هغو كې سر خوږى وي او نه به دوى د دغو (شرابو) په وجه نشه كولى شي
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ48
37-48 او له دوى سره به د (خپل) نظر رامنع كوونكې غټو سترګو والا حورې وي
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ49
37-49 ګویاكې دوى پټې ساتل شوې هګۍ دي
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ50
37-50 نو د دغو (جنتیانو) ځینې به ځینو نورو ته مخ راوګرځوي، چې سره تپوس به كوي
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ51
37-51 په دوى كې يو ویونكى به ووايي: بېشكه زما یو دوست و
يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ52
37-52 ویل به يې: ایا یقینًا ته خامخا له تصدیق كوونكو ځنې يې؟
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ53
37-53 ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا بېشكه مونږ ته به خامخا جزا راكولى شي
قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ54
37-54 وبه وايي: ایا تاسو كتونكي يئ؟
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ55
37-55 نو وبه ګوري، نو هغه به (د دوزخ) په مینځ كې وویني
قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ56
37-56 وبه وايي (كتونكى): قسم په الله! بېشكه شان دا و چې ته نژدې وې چې ما هلاك كړې
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ57
37-57 او كه زما د رب نعمت نه وى (نو) خامخا زه به له حاضر كړى شویو څخه وم
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ58
37-58 ایا نو مونږ مړه كېدونكي نه یو
إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ59
37-59 زمونږ له ړومبي مرګ نه غیر، او مونږ په عذاب كړى شوي نه یو
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ60
37-60 بېشكه دا، یقینًا همدغه ډېر لوى برى دى
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ61
37-61 د دغو (نعمتونو) مثل لپاره دې عمل كوونكي عمل وكړي
أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ62
37-62 ایا دغه د مېلمستیا په لحاظ غوره دي، یا د زقوم ونه
إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ63
37-63 بېشكه مونږ دغه (ونه) د ظالمانو (مشركانو) لپاره فتنه (او عذاب) ګرځولې ده
إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ64
37-64 بېشكه دغه داسې ونه ده چې د دوزخ په بېخ كې راوځي
طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ65
37-65 د دغې وږي، ګویاكې هغه د شیطانانو سرونه دي
فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ66
37-66 پس بېشكه دوى به خامخا له هغې نه خوړونكي وي، نو له هغې نه به د خپلو خېټو ډكوونكي وي
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ67
37-67 بیا بېشكه دوى ته به د هغې له پاسه د ایشول شویو اوبو ګډون وي
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ68
37-68 بیا بېشكه د دوى ورتله خامخا لمبې وهونكي اور ته دي
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ69
37-69 بېشكه دوى خپل پلرونه ګمراه موندلي دي
فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ70
37-70 نو دوى د هغوى په قدمونو پسې په ډېرې تېزۍ سره منډې وهي
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ71
37-71 او یقینًا یقینًا له دوى نه مخكې د ړومبنو خلقو اكثره ګمراه شوي دي
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ72
37-72 او یقینًا یقینًا مونږ په دوى كې وېروونكي پېغمبران لېږلي وو
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ73
37-73 نو ته وګوره چې د وېرول شویو انجام څنګه و؟
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ74
37-74 لېكن د الله غوره كړي بنډكان (له عذاب نه خلاص دي)
وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ75
37-75 او یقینًا یقینًا مونږ ته نوح اواز وكړ، نو (مونږ) ښه جواب وركوونكي یو
وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ76
37-76 او مونږ هغه ته او د هغه كورنۍ ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ77
37-77 او مونږ د هغه اولاده، بس هم هغه باقي پاتې كېدونكې وګرځوله
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ78
37-78 او مونږ په ده باندې په وروستنيو خلقو كې (مدح او ثنا) پرېښودله
سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ79
37-79 په عالمونو كې دې په نوح سلام وي
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ80
37-80 بېشكه مونږ نېكانو ته همداسې بدله وركوو
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ81
37-81 بېشكه هغه زمونږ د مومنو بنده ګانو څخه و
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ82
37-82 بیا مونږ هغه نور (كافر) خلق غرق كړل
۞ وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ83
37-83 او بېشكه د هغه له ملګرو ځنې خامخا ابراهیم دى
إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ84
37-84 (یاد كړه) كله چې هغه خپل رب ته په ډېر روغ زړه سره راغى
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ85
37-85 كله چې هغه خپل پلار او خپل قوم ته وویل: څه شى دى چې تاسو يې عبادت كوئ؟
أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ86
37-86 ایا تاسو د دروغو (او باطلو) لپاره له الله پرته معبودان غواړئ؟
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ87
37-87 نو په رب العالمین مو ستاسو څه ګمان دى
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ88
37-88 نو په ستوریو كې نظر يې واچوه، یو نظر
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ89
37-89 نو ويې ويل: بېشكه زه ناجوړه یم
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ90
37-90 نو دوى له هغه نه وګرځېدل، په داسې حال كې چې شاكوونكي وو
فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ91
37-91 نو د دوى معبودانو (بتانو) ته پټ راغى، نو ويې ويل: ایا تاسو (دا خوراكونه) نه خورئ؟
مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ92
37-92 په تاسو څه شوي دي چې تاسو خبرې نه كوئ؟
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ93
37-93 نو په مهارت سره يې په دوى باندې راباندې كړل، په داسې حال كې چې په ښي لاس سره وهونكى و
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ94
37-94 نو هغوى (مشركانو) ده ته متوجه شول، چې ورپسې منډې يې وهلې
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ95
37-95 ده وویل: ایا تاسو د هغه څه عبادت كوئ چې تاسو يې (پخپله) تراشئ
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ96
37-96‚ حال دا چې الله تاسو او هغه عملونه چې تاسو يې كوئ، پیدا كړي دي
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ97
37-97 دوى وویل: د ده لپاره یوه ودانۍ جوړه كړئ، بیا تاسو دا په لمبې وهونكي اور كې واچوئ
فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ98
37-98 نو دوى له ده سره د فریب اراده وكړه، نو مونږ همدوى تر ټولو زیات ذلیله كړل
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ99
37-99 او ده (ابراهیم) وویل: بېشكه زه خپل رب ته تلونكى یم، ژر به هغه ما ته لاره وښیي
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ100
37-100 اى زما ربه! ته ما ته (زوى) راكړې، چې له صالحانو ځنې وي
فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ101
37-101 نو مونږ ده ته د ډېر حلم والا هلك زېرى وركړ
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ102
37-102 نو كله چې هغه (هلك) له ده (خپل پلار) سره منډې وهلو ته ورسېده، ويې ويل: اى زما خوږه زویه! بېشكه زه په خوب كې وینم داسې چې بېشكه زه تا ذبحه كوم، نو ته وګوره چې ستا څه رايه ده؟ هغه وویل: اى زما پلار جانه! ته هغه كار وكړه چې تا ته يې امر كول شي، ژر ده چې كه الله وغواړي، ته به ما له صبر كوونكو ځنې ومومې
فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ103
37-103 نو كله چې دواړو غاړه كېښوده او هغه يې په اړخ څملاوه
وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ104
37-104 او مونږ ده ته اواز وكړ، داسې چې اى ابراهیمه
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ105
37-105 یقینًا تا خوب رښتیا كړ، بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ106
37-106 بېشكه دا، یقینًا همدغه ښكاره ازمېښت و
وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ107
37-107 او مونږ ده (اسماعیل) ته په ډېرې لويې ذبیحې سره خلاصى وركړو
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ108
37-108 او مونږ باقي پرېښود په ده باندې وروستنیو خلقو كې
سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ109
37-109 دا چې سلام دې وي په ابراهیم
كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ110
37-110 نېكانو ته مونږ همداسې بدله وركوو
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ111
37-111 بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى
وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ112
37-112 او مونږ ده ته د اسحاق زېرى وركړ، په داسې حال كې چې نبي و، له صالحانو نه
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ113
37-113 او بركت اچولى و مونږ په ده (اسمٰعیل) باندې او په اسحاق باندې، او د دې دواړو په اولاد كې څوك نېكې كوونكى دى او څوك په خپل ځان باندې ښكاره ظلم كوونكى دى
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ114
37-114 او یقینًا یقینًا مونږ په موسٰى او هارون احسان وكړ
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ115
37-115 او مونږ دغو دواړو ته او د دغو دواړو قوم ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ116
37-116 او مونږ د دوى مدد وكړ، نو همدوى غالبه شول
وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ117
37-117 او مونږ دغو دواړو ته ډېر واضحه كتاب وركړى و
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ118
37-118 او مونږ دغو دواړو ته نېغه لاره ښودلې وه
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ119
37-119 او مونږ په دواړو باندې په وروستنیو خلقو كې باقي پرېښوده
سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ120
37-120 دا چې سلام دي وي په موسي او هارون
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ121
37-121 بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ122
37-122 بېشكه دغه دواړه زمونږ د مومنو بنده ګانو ځنې دي
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ123
37-123 او بېشكه الیاس خامخا له رسولانو ځنې دى
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ124
37-124 (یاد كړه)، هغه وخت چې ده خپل قوم ته وویل: ولې تاسو نه وېرېږئ!
أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ125
37-125 ایا تاسو بعل (بت) بولئ او تر ټولو ښه پیدا كوونكى ذات پرېږدئ
اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ126
37-126 چې الله دى، چې ستاسو رب دى او ستاسو د ړومبنو پلرونو رب دى
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ127
37-127 نو هغوى د ده تكذیب وكړ، نو بېشكه هغوى به خامخا حاضرولى شي
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ128
37-128 د الله له خالص كړى شویو بنده ګانو نه غیر (چې دوى د هغه تكذیب ونه كړ)
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ129
37-129 او باقي پرېښود مونږ په ده باندې په وروستنیو خلقو كې
سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ130
37-130 چې په الیاسین دې سلام وي
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ131
37-131 بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسي بدله وركوو
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ132
37-132 بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى
وَإِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ133
37-133 او بېشكه لوط له رسولانو ځنې دى
إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ134
37-134 (یاد كړه) هغه وخت چې مونږ ده ته او د ده كورنۍ ته، ټولو ته نجات وركړ
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ135
37-135 غیر له یوې بوډۍ نه چې په باقي پاتې كېدونكو كې وه
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ136
37-136 بیا مونږ نور (ټول) خلق هلاك كړل
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ137
37-137 او بېشكه تاسو په دوى تېرېږئ، په دې حال كې چې سبا كوونكي يئ
وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ138
37-138 او په شپه كې هم، ایا نو تاسو عقل نه كاروئ
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ139
37-139 او بېشكه یونس خامخا له رسولانو ځنې دى
إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ140
37-140 (یاد كړه) هغه وخت چې هغه ډكې كشتۍ ته وتښتېده
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ141
37-141 نو ده قرعه واچوله، نو شو (په قرعه كې) له مغلوب كړى شویو ځنې
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ142
37-142 نو ښوى تېر كړ هغه لره مهي (كب)، په دې حال كې چې هغه (د خپل ځان) ملامت كوونكى و
فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ143
37-143 نو كه دا خبره نه وى چې بېشكه هغه له تسبیح ویونكو څخه و
لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ144
37-144 (نو) خامخا دا به د هغه (كب) په خېټه كې تر هغې ورځې پورې پاتې و چې دوى به بیا ژوندي راپاڅولى شي
۞ فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ145
37-145 نو مونږ هغه په ډاګه میدان كې وغورځاوه، په دې حال كې چې ناروغ و
وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ146
37-146 او مونږ په ده باندې یو ځېلۍ داره ونه را زرغونه كړه
وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ147
37-147 او مونږ دى لېږلى و سل زرو خلقو ته بلكې دوى زیات وو
فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ148
37-148 نو دوى ایمان راوړ، نو مونږ دوى ته تر یو وخته پورې نفع وركړه
فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ149
37-149 نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه، ایا ستا د رب لپاره لوڼه دي او د دوى لپاره زامن دي؟
أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ150
37-150 یا كه مونږ ملايك ښځې پیدا كړي دي، په داسې حال كې چې دوى حاضر وو
أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ151
37-151 خبردار! بېشكه دوى له خپلو بدترو دروغو څخه خامخا (داسې) وايي
وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ152
37-152 الله اولاد زېږولى دى. او بېشكه دوى یقینًا دروغجن دي
أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ153
37-153 ایا هغه (الله د ځان لپاره) لوڼه غوره كړي دي په زامنو باندې
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ154
37-154 په تاسو څه شوي دي، څرنګه تاسو (دا) فیصله (او حكم) كوئ؟
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ155
37-155 ایا تاسو نصیحت نه اخلئ
أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ156
37-156 ایا تاسو لپاره څه واضحه دلیل شته؟
فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ157
37-157 نو تاسو خپل كتاب راوړئ، كه چېرې تاسو رښتیني یئ
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ158
37-158 او دوى د هغه (الله) په مینځ كې او د پېریانو په مینځ كې نسب ( د خپلوۍ نسبت) مقرر كړ، او يقینًا یقینًا پېریان په دې پوه شوي دي چې بېشكه دوى به خامخا حاضر كړى شي
سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ159
37-159 الله لپاره پاكي ده له هغو (خبرو) نه چې دوى يې وايي
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ160
37-160 لېكن د الله خالص (غوره) كړى شوي بنده ګان (له دغو خبرو نه بچ دي)
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ161
37-161 پس بېشكه تاسو او هغه چې تاسو يې عبادت كوئ
مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ162
37-162 نه یئ تاسو په دې (بت پرستۍ) سره ګمراه كوونكي (په فتنه كې اچوونكي د هیچا)
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ163
37-163 غیر له هغه چا نه چې هغه په دوزخ كې ننوتونكى دى
وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ164
37-164 او په مونږ كې هیڅوك نشته مګر د هغه لپاره معلوم ځاى دى
وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ165
37-165 او بېشكه خامخا مونږ صف تړونكي یو
وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ166
37-166 او بېشكه مونږ خامخا تسبیح ویونكي یو
وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ167
37-167 او بېشكه چې خامخا دوى به ویل
لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ168
37-168 كه چېرې مونږ سره د پخوانیو خلقو (له كتابونو) نه كوم ذكر (كتاب) وى
لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ169
37-169 (نو) خامخا مونږ به د الله خالص (او غوره) كړى شوي بنده ګان وو
فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ170
37-170 نو دوى په دغه (قرآن) سره كافر شول، نو ژر ده چې دوى به پوه شي
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ171
37-171 او یقینًا یقینًا زمونږ خبره زمونږ د لېږل شویو (رسولانو) بنده ګانو لپاره صادر شوې ده
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ172
37-172 چې بېشكه دوى، خامخا هم دوى مدد كړى شوي دي
وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ173
37-173 او بېشكه زمونږ لښكر، خامخا هم دوى غالب راتلونكي دي
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ174
37-174 نو ته له دوى نه مخ وګرځوه، تر یو وخته پورې
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ175
37-175 او دوى ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به (خپل انجام) وویني
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ176
37-176 ایا نو دوى زمونږ د عذاب تلوار كوي
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ177
37-177 نو كله چې هغه د دوى په مېدان كې نازل شي، نو د وېرول شویو سبا به بد وي
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ178
37-178 او ته له دوى نه مخ وګرځوه تر یو وخته پورې
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ179
37-179 او ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به وویني
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ180
37-180 ستا رب لره پاكي ده چې د عزت (او غلبې) مالك دى، له هغو خبرو نه چې دوى (مشركان) يې بیانوي
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ181
37-181 او سلام دې وي په رسولانو باندې
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ182
37-182 او ټول د كمال صفتونه خاص الله لره دي چې د عالمونو ښه پالونكى دى