Persian

Al-Ahqaf · 46:26

وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَأَبْصَارًا وَأَفْئِدَةً فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَا أَبْصَارُهُمْ وَلَا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

Tłumaczenie

به قوم [منقرض‌شدۀ] عاد، چنان ثروت و قدرتی داده بودیم كه به شما [مكّیان هرگز] نداده‏ایم؛ و با آنكه به آنان نیز چشم و گوش و دل داده بودیم، اما گوش و چشم و دل‏هایشان سودى به حالشان نداشت؛ زیرا آیات الهی را انكار مى‏كردند و [سرانجام،] عذابى كه آن را مسخره مى‏كردند، دامنگیرشان شد.