Sura 11 · Dżuz 12
Hud · 11:31
وَلَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا ۖ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ ۖ إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ
Wszak ja nie mówię wam: Ja mam skarby Boga - przecież nie znam tego, co skryte. I nie mówię wam: Ja jestem aniołem. I nie mówię tym, którymi gardzą wasze oczy: Bóg nie da im żadnego dobra. - Bóg wie najlepiej, co kryje się w ich duszach! - Byłbym wówczas wśród niesprawiedliwych."
Tafsir
Brak tafsiru w Twoim języku. To Al-Mukhtasar po angielsku.
31. Noah told his people that he would not say that he had the treasuries of Allah, which he could spend on them if they believed; and he would not say to them that he had knowledge of the Ghaib. He would not say to them that he was an angel, because he was a man like them; nor would he say of the poor people, whom they scorned and thought of as inferior to them, that Allah would not give them success and guidance: Allah knew best their intentions and their states. If Noah claimed any of these things, then he would be among the wrongdoers, deserving of Allah’s punishment.
Otwórz w czytniku - Przeczytaj całą surę