سورەت 14 · جوزء 13
سورة إبراهيم · 14:35
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ
(به‌یاد بێنه) کاتێك ئیبراهیم نزای کردو وتی: په‌روه‌ردگارا، باڵی هێمنی و ئاسایش بکێشه به‌سه‌ر ئه‌م شارو وڵاته‌داو خۆم و نه‌وه‌کانیشم بپارێزه له‌وه‌ی که بته‌کان بپه‌ره‌ستین.
تەفسیر
- ئەی پێغەمبەر - بۆ گەل و ھۆزەکەتی باس بکە کاتێک ئیبراھیم (سەلامی خوای لێ بێت) دوای ئەوەی ئیسماعیلی کوڕی و ھاجەرەی خێزانی لەناو شیوی مەککە نیشتەجێکرد، لە خوای گەورە پاڕایەوە و وتی: ئەی پەروەردگارم ئەم شارەی کە (مەککە) یە و ئیسماعیل و ھاجەری دایکیم لێ نیشتەجێ کردووە، بیکە بە شارێکی ھێمن و ئارام و ئاسایش، کە خوێنی تێدا نەڕێژرێت، وە ستەمیشی لەکەس تێدا نەکرێت، وە من و مناڵەکانیشم لە بتپەرستی بپارێزە.
لە خوێنەردا بکەرەوە - سورەتەکە بە تەواوی بخوێنە