112:1 · سورة الإخلاصجوزء 30 · ل. 604
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ1
(ئه‌ی محمد (صلی الله علیه وسلم) ئه‌ی ئیماندار) بڵێ: ئه‌و خوای که ناوی _ الله_ خوایه‌کی تاک و ته‌نهایه (بێ هاوه‌ڵ و هاوتایه).
سورة الإخلاص
سورەت 112 · مەککی · 4 ئایەت
112:2جوزء 30 · ل. 604
اللَّهُ الصَّمَدُ2
خوا زاتێکی پایه‌دار و ده‌سه‌ڵاتداره، نیازی به که‌س نییه‌و هه‌موویان ئاتاجی ئه‌ون، هه‌ر ئه‌و ده‌توانێ به‌ڵاو و ناخۆشی لابه‌رێت و پێویستی و داخوازیه‌کانمان جێ به جێ بکات.
112:3جوزء 30 · ل. 604
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ3
هیچ که‌سی لێ نه‌بووه و خۆشی له که‌س نه‌بووه.
112:4جوزء 30 · ل. 604
وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ4
هه‌رگیز هاوتاو هاوشێوه و ده‌سه‌ڵاتدارێکی تر نییه که له‌به‌رامبه‌ریه‌وه به‌وه‌ستێت و هاوشانی بێت.