សូរ៉ា 89 · ជូស 30
Al-Fajr · 89:15
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
រីឯមនុស្សលោក នៅពេលដែលម្ចាស់របស់គេបានសាក ល្បងគេដោយបានលើកតម្កើងនិងប្រទាននៀកម៉ាត់ដល់គេនោះ គេនឹងនិយាយថាៈ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំជាអ្នកដែលបានលើកតម្កើងខ្ញុំ។
តាហ្វសៀរ
រីឯមនុស្សលោក ជាទម្លាប់របស់គេនោះ គឺនៅពេលដែលម្ចាស់របស់គេបានសាកល្បងរូបគេដោយទ្រង់បានលើកតម្កើងរូបគេ និងបានប្រទាននូវឧបការគុណដល់គេ ដូចជាទ្រព្យសម្បត្តិ កូនចៅ និងឋានៈសក្តិនោះ គឺគេនឹកស្មានថា អ្វីដែលគេទទួលបាននោះ គឺដោយសារតែរូបគេមានភាពខ្ពង់ខ្ពស់ចំពោះអល់ឡោះ ដោយគេនិយាយថាៈ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានលើកតម្កើងខ្ញុំ ដោយសារតែខ្ញុំសាកសមនឹងទទួលបានការលើកតម្កើងពីទ្រង់។