إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ1
នៅពេលដែលព្រះអាទិត្យត្រូវបានគេធ្វើឱ្យបាត់រស្មី។
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ2
និងនៅពេលដែលហ្វូងផ្កាយបានធ្លាក់បាក់បែក។
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ3
និងនៅពេលដែលភ្នំត្រូវបានគេធ្វើឱ្យរសាត់ដូចធូលី។
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ4
និងនៅពេលដែលសត្វអូដ្ឋមានផ្ទៃពោះត្រូវបានគេបោះបង់ ចោល។
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ5
និងនៅពេលដែលសត្វសាហាវត្រូវបានគេប្រមូលផ្ដុំ។
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ6
និងនៅពេលដែលទឹកសមុទ្រត្រូវបានគេធ្វើឱ្យឆេះជា អណ្ដាតភ្លើង។
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ7
និងនៅពេលដែលព្រលឹងត្រូវបានគេបញ្ចូលទៅក្នុងខ្លួន របស់គេវិញ។
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ8
និងនៅពេលទារិកាដែលគេបានកប់ទាំងរស់ត្រូវបានគេ សួរថាៈ
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ9
ដោយសារបាបកម្មអី្វបានជានាងត្រូវបានគេសម្លាប់?
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ10
និងនៅពេលដែលសៀវភៅកំណត់ហេតុ(អំពើល្អ និង អំពើអាក្រក់)ត្រូវបានគេលាតត្រដាង។
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ11
និងនៅពេលដែលមេឃត្រូវបានគេយកចេញពីកន្លែង របស់វា។
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ12
និងនៅពេលដែលភ្លើងនរកជើហ៊ីមត្រូវបានគេធ្វើឱ្យឆេះ យ៉ាងសន្ធោសន្ធៅ។
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ13
និងនៅពេលដែលឋានសួគ៌ត្រូវបានគេដាក់ឱ្យនៅជិត (អ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ) ។
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ14
(ពេលនោះ)បុគ្គលគ្រប់រូបនឹងដឹងអំពីអ្វីដែលគេបាន ប្រព្រឹត្ដកន្លងមក។
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ15
ជាការពិតណាស់ យើងស្បថនឹងហ្វូងផ្កាយដែលលិចបាត់។
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ16
និងហូ្វងផ្កាយដែលដើរតាមគន្លងរបស់វាយ៉ាងលឿន រួច ក៏លិចបាត់។
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ17
និងពេលយប់ នៅពេលដែលវាមកដល់ទីបពា្ចប់។
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ18
និងពេលព្រលឹម នៅពេលដែលវាបពោ្ចញពន្លឺ។
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ19
ពិតប្រាកដណាស់ គម្ពីរគួរអានគឺនាំមកតាមរយៈពាក្យ សំដីរបស់អ្នកនាំសារ(ជីព្រីល)ដ៏ថ្កុំថ្កើង
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ20
ដែលមានអានុភាពខ្លាំងក្លា(ក្នុងការទទួលខុសត្រូវលើ ការងារ) និងមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ចំពោះម្ចាស់នៃអារ៉ស្ហ
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ21
ដែលជាអ្នកត្រូវគេគោរពនៅទីនោះ និងជាអ្នកស្មោះត្រង់។
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ22
ហើយមិត្ដរបស់ពួកអ្នក(មូហាំម៉ាត់)មិនមែនជា មនុស្សវិកលចរិតឡើយ។
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ23
ហើយជាការពិតណាស់ គាត់(មូហាំម៉ាត់)បានឃើញគេ (ជីព្រីល)យ៉ាងច្បាស់នៅឯជើងមេឃ។
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ24
ហើយគេ(មូហាំម៉ាត់)មិនកំណាញ់លើការផ្សព្វផ្សាយ ប្រការអាថ៌កំបាំង(សាររបស់អល់ឡោះ)ឡើយ។
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ25
ហើយគម្ពីរគួរអានក៏មិនមែនជាពាក្យសំដីរបស់ស្ហៃតន ដែលត្រូវគេដាក់បណ្ដាសាដែរ។
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ26
ហេតុនេះ តើសតិរបស់ពួកដែលបដិសេធនឹងគម្ពីរគួរអាន ទៅណាអស់ហើយ?
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ27
វា(គម្ពីរគួរអាន) គ្មានអ្វីក្រៅពីការរំលឹកដល់ពិភពទាំង អស់នោះឡើយ។
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ28
សម្រាប់អ្នកណាដែលមានបំណងចង់ដើរលើមាគ៌ាដ៏ត្រឹម ត្រូវក្នុងចំណោមពួកអ្នក។
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ29
ហើយពួកអ្នកមិនអាចមានបំណងធ្វើអ្វីមួយបានឡើយ លើកលែងតែអល់ឡោះដែលជាម្ចាស់គ្រប់គ្រងពិភពទាំងអស់ មានចេតនាប៉ុណ្ណោះ។