وَالضُّحَىٰ1
អល់ឡោះស្បថនឹងពេលព្រឹក។
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ2
និងពេលយប់ នៅពេលដែលវាងងឹត។
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ3
ម្ចាស់របស់អ្នក(ឱមូហាំម៉ាត់) មិនបានបោះបង់អ្នក និង មិនបានស្អប់ខ្ពើមអ្នកឡើយ។
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَىٰ4
ជាការពិតណាស់ ថ្ងៃបរលោកប្រសើរសម្រាប់អ្នកជាងលោកិយនេះទៅទៀត។
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ5
ហើយម្ចាស់របស់អ្នកពិតជានឹងប្រទាន(នៀកម៉ាត់)ឱ្យ អ្នក។ ហើយអ្នកប្រាកដជានឹងពេញចិត្ដជាមិនខាន។
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ6
តើទ្រង់មិនបានឃើញអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ជាកូនកំព្រា និងបាន ថែរក្សាអ្នកទេឬ?
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ7
ហើយទ្រង់បានឃើញអ្នកវងេ្វង រួចទ្រង់បានចង្អុលបង្ហាញ ផ្លូវដល់អ្នកទេឬ?
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ8
ហើយទ្រង់បានឃើញអ្នកជាអ្នកក្រ រួចទ្រង់បានធ្វើឱ្យអ្នក មានបានទេឬ?
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ9
ដូចេ្នះ ចូរអ្នកកុំកៀបសង្កត់ចំពោះកូនកំព្រាឱ្យសោះ។
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ10
ហើយចូរអ្នកកុំគំហកចំពោះអ្នកសុំទានឱ្យសោះ។
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ11
រីឯនៀកម៉ាត់ដែលម្ចាស់របស់អ្នកបានប្រទានឱ្យនោះ ចូរអ្នករៀបរាប់(ដឹងគុណ)។