Сүре 22 · Пара 17
Al-Hajj · 22:46
أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا ۖ فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ
Олар жер бетінде сапарға шықпады ма, сонда олардың үғынатын жүректері не еститін құлақтары болмады ма? Негізінде соқыр болған көздер емес, керісінше кеуделердегі жүректер соқыр болды.
Тәпсір
Тіліңізде тәпсір жоқ. Бұл ағылшынша Әл-Мухтасар.
46. Did these people who reject what the Messenger (peace be upon him) brought not travel in the land, to see the remains of these destroyed cities, so that they would reflect with their minds to take heed and so that they would to accept their stories to learn from them? It is established that blindness is not blindness of eyesight, but rather the blindness which is destructive is blindness of insight, where such a person does not reflect or take lessons.
Оқырманда ашу - Сүрені толық оқу