وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا1
Күн және оның жарығымен,
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا2
әрі оның соңынан ілескен кездегі аймен,
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا3
және оны / күнді / анық көрсеткен кездегі күндізбен,
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا4
әрі оны жапқан кездегі түнмен.
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا5
Аспан және оны тұрғызғанмен,
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا6
әрі жермен және оны Жайғанмен,
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا7
және жанмен әрі оны лайықтап Жасағанмен,
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا8
сөйтіп оған / жанға / бұзықтықты әрі тақуалықты / Аллаһтың жазасынан қорқып, сақтануды / Білдірушімен ант етемін.
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا9
Оны / жанды / тазартқан мұратына жетті.
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا10
Ал, оны / күнәға / батырған зиянға ұшырады.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا11
Шектен шығулары себепті Сәмұд елі / Елшіні / өтірікшіге шығарды.
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا12
Сонда олардың ең бақытсызы қозғалғанда,
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا13
Аллаһтың елшісі / Салих / оларға: «Аллаһтың түйесіне әрі оның суарылуына / тиіспеңдер / », - деді.
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا14
Ал, олар болса оны / Елшіні / өтірікшіге шығарып, оның / түйенің / тірсегін кесті / өлтірді /. Сонда, Раббысы олардың қылмыстары үшін бәріне бірдей апат жіберді.
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا15
Әрі Ол / Аллаһ / оның салдарынан қауіптенбейді.