Ash-Shams

سورة الشمس

Sura 91 · Makkiyya · 15 ayoyi

91:1Juzu'i 30 · sh. 595

وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا1

Ina rantsuwa da rãnã da hantsinta.
91:2Juzu'i 30 · sh. 595

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا2

Kuma da wata idan ya bi ta.
91:3Juzu'i 30 · sh. 595

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا3

Da yini a lõkacin da ya bayyana ta.
91:4Juzu'i 30 · sh. 595

وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا4

Da dare a lõkacin da ya ke rufe ta.
91:5Juzu'i 30 · sh. 595

وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا5

Da sama da abin da ya gina ta.
91:6Juzu'i 30 · sh. 595

وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا6

Da ƙasã da abin da ya shimfiɗa ta.
91:7Juzu'i 30 · sh. 595

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا7

Da rai da abin da ya daidaita shi.
91:8Juzu'i 30 · sh. 595

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا8

Sa'an nan ya sanar da shi fãjircinsa da shiryuwarsa.
91:9Juzu'i 30 · sh. 595

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا9

Lalle ne wanda ya tsarkake shi (rai) ya sãmi babban rabo.
91:10Juzu'i 30 · sh. 595

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا10

Kuma lalle ne wanda ya turbuɗe shi (da laifi) ya tãɓe.
91:11Juzu'i 30 · sh. 595

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا11

Samũdãwa sun ƙaryata (Annabinsu), dõmin girman kansu.
91:12Juzu'i 30 · sh. 595

إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا12

A lõkacin da mafi shaƙãwarsu ya tafi (wurin sõke rãkumar sãlihu).
91:13Juzu'i 30 · sh. 595

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا13

Sai Manzon Allah ya gaya musu cewa: "Ina tsõratar da ku ga rãƙumar Allah da ruwan shanta!"
91:14Juzu'i 30 · sh. 595

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا14

Sai suka ƙaryata shi, sa'an nan suka sõke ta. Sabõda haka Ubangijinsu Ya darkãke su, sabõda zunubinsu. Sa'an nan Ya daidaita ta (azãbar ga mai laifi da maras laifi).
91:15Juzu'i 30 · sh. 595

وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا15

Kuma bã ya tsõron ãƙibarta (ita halakãwar).

Kunna daga farkon sura