75:1جزء 29 · ص. 577
لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ1
به روز قیامت سوگند می‌خورم.
سورة القيامة
سوره 75 · مکی · 40 آیه
75:2جزء 29 · ص. 577
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ2
و به نفسِ ملامت‌گر سوگند می‌خورم.
75:3جزء 29 · ص. 577
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ3
آیا انسان می‌پندارد که [پس از مرگ] هرگز استخوانهایش را جمع نخواهیم کرد؟
75:4جزء 29 · ص. 577
بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ4
آری، ما قادریم که [حتی خطوط سر] انگشتانش را یکسان و مرتب کنیم.
75:5جزء 29 · ص. 577
بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ5
بلکه انسان می‌خواهد که [آزادانه و بدون ترس از آخرت،] در گناه و بدکاری مداومت کند.
75:6جزء 29 · ص. 577
يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ6
[از این رو] می‌پرسد: «روز قیامت کی خواهد بود؟»
75:7جزء 29 · ص. 577
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ7
هنگامی که چشم خیره شود
75:8جزء 29 · ص. 577
وَخَسَفَ الْقَمَرُ8
و ماه تیره [و بی‌نور] گردد
75:9جزء 29 · ص. 577
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ9
و خورشید و ماه، یکجا جمع شوند،
75:10جزء 29 · ص. 577
يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ10
آن روز، انسان می‌گوید: «راهِ گریز کجاست؟»
75:11جزء 29 · ص. 577
كَلَّا لَا وَزَرَ11
هرگز! هیچ گریزگاهی نیست.
75:12جزء 29 · ص. 577
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ12
آن روز، قرارگاه [نهایی،] به سوی پروردگار توست.
75:13جزء 29 · ص. 577
يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ13
در آن روز، انسان را از تمام كارهایى كه پیشاپیش فرستاده و کارهایی که به تاخیر انداخته [و انجام نداده است]، آگاه مى‌كنند.
75:14جزء 29 · ص. 577
بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ14
بلکه انسان به خوبی بر خویشتن آگاه است.
75:15جزء 29 · ص. 577
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ15
اگر چه [در دفاع از خود،] عذرهایش را در میان آورد.
75:16جزء 29 · ص. 577
لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ16
[ای پیامبر، هنگام نزول قرآن،] زبانت را برای [تکرار و خواندنِ] آن، شتابزده حرکت مده.
75:17جزء 29 · ص. 577
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ17
مسلماً جمع‌آوری و خواندنِ آن، بر [عهدۀ] ماست.
75:18جزء 29 · ص. 577
فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ18
پس هر گاه [توسط جبرئیل] آن را [بر تو] خواندیم، از خواندنِ او پیروی کن.
75:19جزء 29 · ص. 577
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ19
سپس بیان‌کردنش بر [عهدۀ] ماست.
75:20جزء 29 · ص. 578
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ20
هرگز چنین نیست [که شما مشرکان می‌پندارید]! بلکه شما دنیا[ی زودگذر] را دوست دارید
75:21جزء 29 · ص. 578
وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ21
و آخرت را رها می‌کنید.
75:22جزء 29 · ص. 578
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ22
آن روز، [اهل ایمان دارای] چهره‌هایی تازه [و شاداب] هستند.
75:23جزء 29 · ص. 578
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ23
به سوی پروردگارشان مینگرند.
75:24جزء 29 · ص. 578
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ24
و در آن روز، [کافران و بدبختان دارای] چهره‌هایی عبوس [و درهم‌کشیده] هستند.
75:25جزء 29 · ص. 578
تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ25
زیرا یقین دارند که آسیبی کمرشکن به آنها می‌رسد.
75:26جزء 29 · ص. 578
كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ26
آری، چون [جان] به گلوگاهش برسد.
75:27جزء 29 · ص. 578
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ27
و گفته شود: چه کسی است که رُقیه بخواند؟ [شاید شفا یابد].
75:28جزء 29 · ص. 578
وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ28
و یقین کند که زمان جدایی [از دنیا] است.
75:29جزء 29 · ص. 578
وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ29
و [کار بالا گیرد و] ساق‌ها[ی پایش از سختیِ جان دادن] به هم بپیچد.
75:30جزء 29 · ص. 578
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ30
در آن روز، مسیرِ همه به سوی پروردگارت خواهد بود.
75:31جزء 29 · ص. 578
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ31
[منکرِ معاد،] نه تصدیق کرده و نه نماز گزارده است؛
75:32جزء 29 · ص. 578
وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ32
بلکه [قرآن را] تکذیب کرد و [از ایمان] روی گرداند.
75:33جزء 29 · ص. 578
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ33
سپس خرامان به سوی خانواده‌اش بازگشت.
75:34جزء 29 · ص. 578
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ34
وای بر تو! پس وای بر تو!
75:35جزء 29 · ص. 578
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ35
باز هم وای بر تو! پس وای بر تو!
75:36جزء 29 · ص. 578
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى36
آیا انسان گمان می‌کند که [بی‌هدف و بدون حساب و جزا] به خود رها می‌شود؟
75:37جزء 29 · ص. 578
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ37
آیا [او] نطفه‌ای از منی نبود که [در رحم] ریخته می‌شود؟
75:38جزء 29 · ص. 578
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ38
سپس به صورت خونِ بسته درآمد و [الله او را] آفرید و درست و استوار ساخت،
75:39جزء 29 · ص. 578
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ39
سپس دو زوج نر و ماده از او پدید آورد.
75:40جزء 29 · ص. 578
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ40
آیا [چنین آفریدگاری] قادر نیست که مردگان را [دوباره] زنده کند؟