المختصر (التايلاندية)
سورة النساء · 4:62فَكَيْفَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جَاءُوكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا إِحْسَانًا وَتَوْفِيقًا
[4.62] แล้วจะเป็นอย่างไรเล่า เมื่อมีเหตุร้ายใด ๆ ประสบแก่พวกเขา เนื่องจากสิ่งที่มือของพวกเขาได้ประกอบขึ้น แล้วพวกเขาก็มาหาเจ้าโดยสาบานต่ออัลลอฮฺว่า พวกเรามิได้ต้องการสิ่งใดนอกจากการทำดีและให้มีการปรองดองกันเท่านั้น
تفسیر
แล้วสภาพของคนหน้าซื่อใจคดจะเป็นอย่างไรเมื่อพวกเขาประสบภัยพิบัติต่าง ๆ เนื่องจากบาปของพวกเขาที่ได้กระทำขึ้น แล้วพวกเขามาหาเจ้า -โอ้ เราะสูลเอ๋ย- เพื่อขอโทษเจ้า ด้วยการสาบานต่ออัลลอฮ์ว่า "เราไม่ได้มีเจตนาในการตัดสินด้วยสิ่งอื่นจากเจ้า นอกจากการทำดีและให้มีการปรองดองกันระหว่างคู่กรณีเท่านั้น?! ทั้งที่พวกเขากล่าวเท็จในเรื่องดังกล่าว เพราะความดีที่แท้จริงนั้นคือ การใช้การตัดสินตามบทบัญญัติที่อัลลอฮ์กำหนดแก่บรรดาบ่าวของพระองค์