90:1جزء 30 · ص. 594
لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ1
سوگند به این شهر [مکه].
سورة البلد
سوره 90 · مکی · 20 آیه
90:2جزء 30 · ص. 594
وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ2
و تو در این شهر ساکنی [و جنگ در این شهر برای تو حلال است]
90:3جزء 30 · ص. 594
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ3
و سوگند به پدر [= آدم] و فرزندانش.
90:4جزء 30 · ص. 594
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ4
یقیناً ما انسان را در رنج آفریدیم.
90:5جزء 30 · ص. 594
أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ5
آیا او گمان می‌کند هیچ کس بر [مجازاتِ] وی توانا نیست؟
90:6جزء 30 · ص. 594
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا6
می‌گوید: «[به خاطرِ انفاق،] مال زیادی را تباه کرده‌ام».
90:7جزء 30 · ص. 594
أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ7
آیا می‌پندارد که هیچ کس او را ندیده است؟
90:8جزء 30 · ص. 594
أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ8
آیا دو چشم برایش قرار ندادیم؟
90:9جزء 30 · ص. 594
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ9
و یک زبان و دو لب؟
90:10جزء 30 · ص. 594
وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ10
و او را به دو راه [خیر و شر] راهنمایی کردیم.
90:11جزء 30 · ص. 594
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ11
اما به گردنۀ [سخت] قدم نگذاشت [و نیامد].
90:12جزء 30 · ص. 594
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ12
و تو چه می‌دانی که گردنۀ [سخت] چیست؟
90:13جزء 30 · ص. 594
فَكُّ رَقَبَةٍ13
آزاد کردن برده است.
90:14جزء 30 · ص. 594
أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ14
یا اطعام در روز قحطی [و گرسنگی]،
90:15جزء 30 · ص. 594
يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ15
[خواه] یتیمی از خویشاوندان [باشد]
90:16جزء 30 · ص. 594
أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ16
یا مستمندی خاک نشین؛
90:17جزء 30 · ص. 594
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ17
به علاوه، از کسانی باشد که ایمان آورده‌اند و یکدیگر را به صبر [بر عبادت و دوری از گناه] و مهربانی [با بندگان] توصیه نموده‌اند.
90:18جزء 30 · ص. 594
أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ18
اینان اهل سعادتند [که نامۀ اعمال به دست راستشان داده می‌شود و اهل بهشتند].
90:19جزء 30 · ص. 595
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ19
اما کسانی که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان اهل شقاوتند [که نامۀ اعمال به دست چپشان داده می‌شود و به دوزخ می‌روند].
90:20جزء 30 · ص. 595
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ20
[از هر سو] آتش سرپوشید‌ه‌ای بر آنان است [که راه فرار ندارند].