إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ1
هنگامی که واقعۀ قیامت رخ دهد،
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ2
[خواهید دید كه] در وقوع آن دروغى نیست؛
خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ3
[گروهى را] خوار مىكند و [گروهى را] رفعتِ مقام مىبخشد.
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا4
آنگاه كه زمین به سختى لرزانده شود
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا5
و کوهها به شدت متلاشى شوند
فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا6
و [به صورت] غبارى پراكنده درآیند
وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً7
و شما به سه گروه تقسیم شوید:
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ8
[گروه نخست:] سعادتمندان [هستند]؛ چه سعادتمندانی [و چه نیکو جایگاهی]!
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ9
و [گروه دیگر:] تیرهبختان [هستند]؛ چه تیرهبختانی [و چه بد جایگاهی]!
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ10
و [سومین گروه:] پیشگامان که [در نیکیها] سبقت گرفتند.
أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ11
آنان مقرّبان [درگاه الهی] هستند.
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ12
در باغهای پرنعمت [بهشت جای دارند].
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ13
گروه بسیاری از آنان، در زمرۀ پیشینیان هستند [خواه از امت اسلام یا از امتهای گذشته]؛
وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ14
و اندکی از آیندگان [و متأخران] هستند.
عَلَىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ15
كه بر تختهای گوهرنشان،
مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ16
روبروى هم تكیه زدهاند.
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ17
نوجوانانى همواره شاداب، گردِ آنان [به خدمت] مىگردند.
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ18
با جامها و کوزهها و پیالههایی از شراب جارى؛
لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ19
[شرابی] كه از نوشیدنش سردرد نمیگیرند و دستخوشِ مستى نمیشوند.
وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ20
و از هر میوهای كه بخواهند [در اختیار دارند]؛
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ21
و از هر گوشتِ پرندهای كه میل داشته باشند؛
وَحُورٌ عِينٌ22
و [همسرانی از] حور العین؛
كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ23
همچون مروارید پنهان در صدف؛
جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ24
[اینها همه،] پاداش اعمالشان است.
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا25
در آنجا [سخن] یاوه و گناهآلودی نخواهند شنید؛
إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا26
مگر سلام و درود [فرشتگان و بهشتیان].
وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ27
و [اما] سعادتمندان؛ چه سعادتمندانی!
فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ28
در کنار درختان بیخارِ سدر [هستند]؛
وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ29
و درختان موز با خوشههاى برهمنشسته
وَظِلٍّ مَمْدُودٍ30
با سایهاى گسترده
وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ31
و آبِ همواره روان؛
وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ32
و میوههاى فراوان
لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ33
كه نه تمام میشود و نه ممنوع میگردد،
وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ34
و بسترهای برافراشته [و ارزشمند]
إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً35
و همسرانى که با آفرینشى ویژه پدید آوردیم [که زیبایی و جوانیِ جاودان دارند]؛
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا36
همواره دوشیزهاند
عُرُبًا أَتْرَابًا37
و شوهردوستانی همسنوسال هستند.
لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ38
[همۀ این نعمتها،] براى سعادتمندان است
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ39
كه برخی از آنان در زمرۀ پیشینیان
وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ40
و برخی دیگر در زمرۀ متأخران هستند.
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ41
و [اما] تیرهبختان؛ چه تیرهبختانی!
فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ42
در میان باد زهرآگین و آب جوشان قرار دارند
وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ43
و سایههایى از دود سیاه
لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ44
كه نه خنک است و نه خوش.
إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ45
آنان در دنیا ثروتمند و سرکش بودند
وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ46
و بر گناه بزرگِ [شرک] اصرار میورزیدند؛
وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ47
و میگفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ48
آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته میشوند]؟»
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ49
[ای پیامبر، به کافران] بگو: «بیتردید، گذشتگان و آیندگان،
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ50
همه در وعدهگاهِ قیامت جمع خواهند شد».
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ51
آنگاه شما، اى گمراهان تكذیبكننده،
لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ52
قطعاً از [میوۀ] درخت زَقّوم خواهید خورد؛
فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ53
و شکمها را از آن انباشته مىكنید؛
فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ54
آنگاه روی آن، آب جوشان مىنوشید؛
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ55
همچون شترانِ عطشزده.
هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ56
این پذیرایىِ آنان در روز جزاست.
نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ57
ماییم كه شما را [از هیچ] آفریدهایم؛ پس چرا [آفرینشِ دوباره را] باور ندارید؟
أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ58
آیا به نطفهای که [در رحِم همسرانتان] میریزید، توجه كردهاید؟
أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ59
آیا شما آن را مىآفرینید یا ما آفرینندهاش هستیم؟
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ60
ما مرگ را در میان شما مقدر کردیم و ناتوان نیستیم
عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ61
كه امثال شما را جایگزین [خودتان] كنیم و شما را به گونهاى كه از آن بىخبرید، [در آفرینشى نو] پدید آوریم.
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ62
شما كه از آفرینش نخستین به روشنى آگاه شدهاید، چرا [به یاد آخرت نمیافتید و] پند نمیگیرید؟
أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ63
آیا به دانههایى كه مىكارید، توجه كردهاید؟
أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ64
آیا شما هستید كه آن را مىرویانید یا ما رویانندهایم؟
لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ65
اگر مىخواستیم، آن را خاشاک مىكردیم؛ چنان كه شگفتزده شوید.
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ66
[و چنان آن را نابود میکردیم که بگویید:] «ما زیان کردهایم؛
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ67
بلكه همه چیز را از دست دادهایم
أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ68
آیا به آبى كه مىنوشید توجه كردهاید؟
أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ69
آیا شما آن را از ابر فروباریدید یا ما فرودآورندۀ آن هستیم.
لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ70
اگر مىخواستیم، آن را شور و تلخ مىکردیم؛ پس چرا شکر به جای نمیآورید؟
أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ71
آیا به آتشى كه مىافروزید توجه كردهاید؟
أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ72
آیا شما درختش را آفریدهاید یا ما آفریدهایم؟
نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ73
ما این آتش را وسیلۀ یادآورى [عذاب دوزخ] و مایۀ برخوردارى [و راحتی] مسافران قرار دادهایم.
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ74
پس [ای پیامبر،] به نام پروردگارِ بزرگت تسبیح گوى [و او را به پاکی یاد کن].
۞ فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ75
سوگند به جایگاه ستارگان
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ76
که اگر بدانید، سوگند بزرگی است.
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ77
كه این [گفتار]، قرآنى گرانقدر است؛
فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ78
در لوح محفوظ قرار دارد
لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ79
جز فرشتگان پاکسیرت، کسی [آن را نمیبیند و] به آن دسترسی ندارد.
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ80
از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.
أَفَبِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ81
آیا این سخن را سبک مىشمارید؟
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ82
و به جای شکرِ روزیهایی که به شما داده شده است، آن را دروغ میپندارید؟
فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ83
آنگاه كه [جان نزدیكانتان] به گلوگاه مىرسد
وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ84
و شما در آن هنگام نظاره مىكنید
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ85
و ما از شما به او نزدیکتریم؛ ولى نمىبینید.
فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ86
اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمیشوید [و قیامتی نیست]،
تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ87
و اگر راست مىگویید، چرا جانش را بازنمىگردانید؟
فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ88
اما اگر او در زمرۀ مقرّبان باشد،
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ89
در آرامش و گشایش و بهشت پرنعمت است؛
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ90
و اگر در زمرۀ سعادتمندان باشد،
فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ91
[به او گفته میشود:] «سلامت و امنیت بر تو باد، که از سعادتمندان هستی»؛
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ92
اما اگر از تکذیبکنندگان گمراه [و در زمرۀ تیرهبختان] باشد،
فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ93
با آب جوشان [از او] پذیرایی میشود
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ94
و به [آتش] دوزخ درمیآید.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ95
این [وعدۀ پاداش و عذاب،] یقیناً حقیقت دارد [و تردیدی در آن نیست].
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ96
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.