78:1جزء 30 · ص. 582
عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ1
[کافران] دربارۀ چه چیزی از یکدیگر سؤال می‌کنند؟
سورة النبأ
سوره 78 · مکی · 40 آیه
78:2جزء 30 · ص. 582
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ2
از خبری بزرگ.
78:3جزء 30 · ص. 582
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ3
همان [خبری] که آنها در آن اختلاف دارند.
78:4جزء 30 · ص. 582
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ4
چنین نیست [که آنها می‌اندیشند]؛ به زودی خواهند دانست.
78:5جزء 30 · ص. 582
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ5
باز هم چنین نیست؛ به زودی خواهند دانست.
78:6جزء 30 · ص. 582
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا6
آیا زمین را بستری [برای آسایش شما] قرار ندادیم؟
78:7جزء 30 · ص. 582
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا7
و کوهها را میخها[ی آن قرار ندادیم؟]
78:8جزء 30 · ص. 582
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا8
و شما را جفت [= نر و ماده] آفریدیم.
78:9جزء 30 · ص. 582
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا9
و خواب شما را [مایۀ] آرامشتان قرار دادیم.
78:10جزء 30 · ص. 582
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا10
و شب را پوششی [برایتان] قرار دادیم.
78:11جزء 30 · ص. 582
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا11
و روز را [وسیلۀ] زندگی و [امرارِ معاش] قرار دادیم،
78:12جزء 30 · ص. 582
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا12
و بر فراز شما هفت [آسمان] محکم بنا کردیم،
78:13جزء 30 · ص. 582
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا13
و [خورشید را] چراغی درخشان آفریدیم،
78:14جزء 30 · ص. 582
وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا14
و از ابر‌های باران‌زا، آبی فراوان فروفرستادیم
78:15جزء 30 · ص. 582
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا15
تا دانه و گیاه بسیار با آن برویانیم.
78:16جزء 30 · ص. 582
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا16
و باغهایی پردرخت [با آن پرورش دهیم].
78:17جزء 30 · ص. 582
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا17
بی‌گمان، روز داورى، وعدهگاه [ما با شما] است.
78:18جزء 30 · ص. 582
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا18
روزی که در «صور» دمیده می‌شود و شما گروه‌گروه [به محشر] می‌آیید؛
78:19جزء 30 · ص. 582
وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا19
و آسمان گشوده می‌شود و به صورت درهای متعدد درمی‌آید؛
78:20جزء 30 · ص. 582
وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا20
و کوهها به حرکت درمی‌آید و به صورت سرابی می‌شود؛
78:21جزء 30 · ص. 582
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا21
و بی‌گمان، جهنم کمینگاهی است
78:22جزء 30 · ص. 582
لِلطَّاغِينَ مَآبًا22
و محل بازگشتی برای طغیانگران.
78:23جزء 30 · ص. 582
لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا23
مدت زمانی طولانی در آنجا میمانند.
78:24جزء 30 · ص. 582
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا24
در آنجا نه [چیز] خنکی می‌چشند و نه آشامیدنی [گوارایی خواهند داشت].
78:25جزء 30 · ص. 582
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا25
جز آبی سوزان و [مایعی که] چرک و خون [است].
78:26جزء 30 · ص. 582
جَزَاءً وِفَاقًا26
[این] کیفری است مناسب و درخور [اعمالشان]؛
78:27جزء 30 · ص. 582
إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا27
چرا که آنها هیچ امیدی به [روز] حساب نداشتند
78:28جزء 30 · ص. 582
وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا28
و آیات ما را به شدت تکذیب کردند؛
78:29جزء 30 · ص. 582
وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا29
و ما همه چیز را [در لوح محفوظ] شمارش و ثبت کرده‌ایم.
78:30جزء 30 · ص. 582
فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا30
پس [کیفرِ اعمال خود را] بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم.
78:31جزء 30 · ص. 583
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا31
بی‌گمان، برای پرهیزگاران کامیابی [بزرگی] است.
78:32جزء 30 · ص. 583
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا32
باغهای [میوه] و تاکستانها.
78:33جزء 30 · ص. 583
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا33
و حوریانی نوجوان و هم‌سن و سال.
78:34جزء 30 · ص. 583
وَكَأْسًا دِهَاقًا34
و جامهایی لبریز و پیاپی [از شراب پاکیزۀ بهشت].
78:35جزء 30 · ص. 583
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا35
در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی.
78:36جزء 30 · ص. 583
جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا36
[این] پاداش، از جانب پروردگار توست، و عطایی از روی حساب
78:37جزء 30 · ص. 583
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا37
[همان] پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست؛ [همان الله] رحمان [که] هیچ کس [در آن روز] یارای سخن گفتن با او را ندارد.
78:38جزء 30 · ص. 583
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا38
روزی که روح [= جبرئیل] و فرشتگان به صف میایستند، [و] هیچ کس سخن نمیگوید، جز کسی که الله رحمان به او اجازه داده باشد و [او] سخن درست [و صواب] گوید.
78:39جزء 30 · ص. 583
ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا39
آن [روز]، روزِ حق است [و بدون تردید واقع می‌شود]؛ پس هر کس كه بخواهد، [میتواند] راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجوید.
78:40جزء 30 · ص. 583
إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا40
به راستی، ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم: روزی که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده است می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش من خاک بودم [و برای حساب برانگیخته نمی‌شدم»]!