104:1جزء 30 · ص. 601
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ1
وای بر هر غیبت‌کننده [و] عیبجوی!
سورة الهمزة
سوره 104 · مکی · 9 آیه
104:2جزء 30 · ص. 601
الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ2
[همان] کسی که مال فراونی گرد میآورد و آن را بارها میشمارد.
104:3جزء 30 · ص. 601
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ3
گمان می‌کند که مالَش او را جاودانه می‌سازد.
104:4جزء 30 · ص. 601
كَلَّا ۖ لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ4
هرگز چنین نیست [که او گمان می‌کند]؛ قطعاً در آتشِ درهم‌کوبنده انداخته خواهد شد.
104:5جزء 30 · ص. 601
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ5
و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی که آتشِ درهم‌کوبنده چیست؟
104:6جزء 30 · ص. 601
نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ6
آتش برافروختۀ الهی است؛
104:7جزء 30 · ص. 601
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ7
[آتشی] که بر دلها چیره می‌گردد [و می‌سوزانَد].
104:8جزء 30 · ص. 601
إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ8
بی‌گمان، آن [آتش] بر آنان بسته شده [و از هر سو محاصره‌شان کرده] است.
104:9جزء 30 · ص. 601
فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ9
[افروخته] در ستونهای بلند است.