70:1جزء 29 · ص. 568
سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ1
درخواست‌کننده‌ای [به تمسخر] تقاضای عذابی را کرد که وقوعش [در قیامت] حتمی است،
سورة المعارج
سوره 70 · مکی · 44 آیه
70:2جزء 29 · ص. 568
لِلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ2
[این عذاب،] برای کافران است [و] هیچ دفع‌کننده‌ای ندارد.
70:3جزء 29 · ص. 568
مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ3
از سوی الله [به وقوع می‌پیوندد که دارای عُلُو و] صاحبِ مراتب و درجات والاست.
70:4جزء 29 · ص. 568
تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ4
فرشتگان و روح [= جبرئیل] به سوی او عروج می‌کنند، در روزی که مقدارش [در مقیاس بشری،] پنجاه هزار سال است.
70:5جزء 29 · ص. 568
فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا5
پس تو [ای پیامبر، در برابر تمسخرشان] صبرِ نیکو پیشه کن.
70:6جزء 29 · ص. 568
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا6
بی‌گمان، آنها آن [روز] را دور می‌بینند
70:7جزء 29 · ص. 568
وَنَرَاهُ قَرِيبًا7
و ما آن را نزدیک می‌بینیم.
70:8جزء 29 · ص. 568
يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ8
[همان] روزی که آسمان چون مسِ گداخته شود،
70:9جزء 29 · ص. 568
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ9
و کوهها مانند پشم رنگین [متلاشی و پراکنده] شود.
70:10جزء 29 · ص. 568
وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا10
و هیچ دوست صمیمی [و خویشاوندی] از [حال] دوست صمیمی [و خویشاوندش] نمی‌پرسد.
70:11جزء 29 · ص. 569
يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ11
[در حالی که] آنان به یکدیگر نشان داده می‌شوند، گناهکار [دوست دارد و] آرزو می‌کند که فرزندان خود را در ازای [رهایی] از عذاب آن روز بدهد،
70:12جزء 29 · ص. 569
وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ12
و [همچنین] زنش و برادرش را
70:13جزء 29 · ص. 569
وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ13
و قبیله‌اش را که [همیشه] به او جا و پناه می‌داد.
70:14جزء 29 · ص. 569
وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنْجِيهِ14
و [همچنین] همۀ کسانی را که روی زمین هستند [فدا کند] تا نجات یابد.
70:15جزء 29 · ص. 569
كَلَّا ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ15
[اما] هرگز چنین نیست! بی‌گمان، آن شعله‌های [آتشِ] سوزان است
70:16جزء 29 · ص. 569
نَزَّاعَةً لِلشَّوَىٰ16
[که] پوست از سر برمی‌کَند.
70:17جزء 29 · ص. 569
تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ17
کسانی را که [به فرمان الله] پشت کردند و [از حق] روی گرداندند، [به سوی خود] فرامی‌خوانَد.
70:18جزء 29 · ص. 569
وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰ18
و [نیز کسانی را که] اموال را جمع‌آوری و ذخیره کردند [و حق آن را نپرداختند].
70:19جزء 29 · ص. 569
۞ إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا19
یقیناً انسان، کم‌طاقت [و حریص] آفریده شده است.
70:20جزء 29 · ص. 569
إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا20
هر گاه بدی [و مصیبتی] به او رسد، بی‌تابی می‌کند،
70:21جزء 29 · ص. 569
وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا21
و هر گاه خوبی به او رسد، بازدارنده [و بخیل] می‌گردد.
70:22جزء 29 · ص. 569
إِلَّا الْمُصَلِّينَ22
مگر نمازگزاران؛
70:23جزء 29 · ص. 569
الَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ23
همان کسانی که بر نمازهایشان همیشه پایداری می‌کنند.
70:24جزء 29 · ص. 569
وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ24
و کسانی که در اموالشان، حق [معیّن و] معلومی است
70:25جزء 29 · ص. 569
لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ25
برای مستمند و محروم؛
70:26جزء 29 · ص. 569
وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ26
و [همان] کسانی که روز جزا را تصدیق می‌کنند؛
70:27جزء 29 · ص. 569
وَالَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ27
و کسانی که از عذاب پروردگارشان می‌ترسند.
70:28جزء 29 · ص. 569
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ28
[چرا که] بی‌گمان، از عذاب پروردگارشان نمیتوان ایمن بود.
70:29جزء 29 · ص. 569
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ29
و کسانی که شرمگاه‌هایشان را نگه می‌دارند؛
70:30جزء 29 · ص. 569
إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ30
مگر با همسران و کنیزانی که مالک آنها هستند، که [در این صورت،] سرزنشی بر آنها نیست.
70:31جزء 29 · ص. 569
فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ31
اما هر کس فراتر از اینها را بخواهد، آنان متجاوزان هستند.
70:32جزء 29 · ص. 569
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ32
و کسانی که امانتها و پیمانهایشان را رعایت می‌کنند،
70:33جزء 29 · ص. 569
وَالَّذِينَ هُمْ بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ33
و کسانی که به شهادتهای خود متعهدند،
70:34جزء 29 · ص. 569
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ34
و کسانی که بر نمازشان پایداری می‌کنند.
70:35جزء 29 · ص. 569
أُولَٰئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ35
اینان در باغهای [بهشت] گرامی داشته می‌شوند.
70:36جزء 29 · ص. 569
فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ36
پس [ای پیامبر،] کافران را چه شده که به سوی تو می‌شتابند؟
70:37جزء 29 · ص. 569
عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ37
[و] از راست و چپ، گروه‌گروه [بر مخالفت تو جمع می‌شوند و بر تو هجوم می‌آورند؟]
70:38جزء 29 · ص. 569
أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ38
آیا هر کدام از آنها [با آن اعمال ناپسندش] طمع دارد که در بهشت پرنعمت [الهی] درآورده شود؟
70:39جزء 29 · ص. 569
كَلَّا ۖ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِمَّا يَعْلَمُونَ39
هرگز چنین نیست! بی‌گمان، ما آنها را از آنچه [خود] می‌دانند آفریده‌ایم.
70:40جزء 29 · ص. 569
فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ40
به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها سوگند می‌خورم که قطعاً ما تواناییم
70:41جزء 29 · ص. 570
عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ خَيْرًا مِنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ41
بر اینکه [کسان دیگری] بهتر از اینان را جایگزین کنیم؛ و ما [برای انجام این کار،] درمانده و ناتوان نیستیم.
70:42جزء 29 · ص. 570
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ42
پس [ای پیامبر،] آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فروروند و بازی کنند، تا به روزی برسند که به آنان وعده داده شده است.
70:43جزء 29 · ص. 570
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ43
[همان] روزی که شتابان از قبرها خارج می‌شوند؛ گویی به سوی بت‌ها [و معبودانشان] می‌دوند.
70:44جزء 29 · ص. 570
خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ44
[در حالی که] چشمهایشان [از شرم و وحشت] به زیر افتاده و ذلت [و خواری،] آنان را پوشانده است. این همان روزی است که به آنان وعده داده می‌شد.