15:1جزء 14 · ص. 262
الر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ1
الر [= الف. لام. را]. این آیات كتاب [الهى] و قرآنِ روشنگر است.
سورة الحجر
سوره 15 · مکی · 99 آیه
15:2جزء 14 · ص. 262
رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ2
چه بسا کافران [هنگام مواجهه با عذاب قیامت] آرزو کنند که کاش مسلمان بودند.
15:3جزء 14 · ص. 262
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ3
بگذار بخورند و [از لذتهای دنیا] بهره‌مند باشند و آرزوها[ی مادّی،] سرگرمشان سازد؛ پس به زودی خواهند دانست.
15:4جزء 14 · ص. 262
وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ4
ما [ساکنان] هیچ [شهر و] دیاری را هلاک نکردیم؛ مگر اینکه [مهلت و] اَجلی معیّن داشتند.
15:5جزء 14 · ص. 262
مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ5
هیچ امتى از اَجلِ [مقررِ] خود نه پیشى می‌گیرد و نه [از آن] عقب می‌مانَد.
15:6جزء 14 · ص. 262
وَقَالُوا يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ6
[کافران] گفتند: «ای کسی که [ادعا می‌کنی] قرآن بر تو نازل شده است، یقیناً دیوانه‌ای.
15:7جزء 14 · ص. 262
لَوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلَائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ7
اگر راست می‌گویی، چرا فرشتگان را نزدمان نمی‌آوری [تا دربارۀ پیامبری‌ات گواهی دهند]؟»
15:8جزء 14 · ص. 262
مَا نُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوا إِذًا مُنْظَرِينَ8
[باید بدانند که] ما فرشتگان را بهحق [و فقط در هنگام عذاب کافران] نازل می‌کنیم؛ و [اگر برای عذابشان نازل شوند] دیگر مهلتی نمی‌یابند.
15:9جزء 14 · ص. 262
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ9
به راستی که ما خود، قرآن را نازل کردیم و قطعاً خودمان نیز نگهبان آن [از هر گونه تبدیل و تحریفی] هستیم.
15:10جزء 14 · ص. 262
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ10
[ای پیامبر،] پیش از تو نیز [رسولان خود را] میان گروههای پیشین فرستادیم.
15:11جزء 14 · ص. 262
وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ11
هیچ پیامبری نزدشان نمی‌آمد، مگر آنکه مسخره‌اش می‌کردند.
15:12جزء 14 · ص. 262
كَذَٰلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ12
اینچنین آن [تکذیب و تمسخر] را در دلهای گناهکاران [= کافران] راه می‌دهیم.
15:13جزء 14 · ص. 262
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ13
آنان به آن [قرآن] ایمان نمی‌آورند؛ و شیوۀ [الله در مجازات] پیشینیان [نیز چنین] رفته است [كه آنان را با عذابی دردناک هلاک نماید].
15:14جزء 14 · ص. 262
وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ14
و [حتی] اگر دری از آسمان به روی آنان می‌گشودیم تا پیوسته در آن بالا روند [و شگفتیهای ملکوت را ببینند]،
15:15جزء 14 · ص. 262
لَقَالُوا إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ15
یقیناً باز هم می‌گفتند: «بی‌تردید، ما را چشم‌بندی کرده‌اند؛ بلکه ما گروهی جادو‌شده‌ایم».
15:16جزء 14 · ص. 263
وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِينَ16
و به راستی، ما ستارگانی [بزرگ و درخشان] در آسمان قرار دادهایم و آنها را برای تماشاگران آراستهایم.
15:17جزء 14 · ص. 263
وَحَفِظْنَاهَا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ17
و آن [= آسمان] را از [ورود و دستبردِ] هر شیطانِ رانده‌شده‌ای حفظ کردیم.
15:18جزء 14 · ص. 263
إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُبِينٌ18
مگر آن کس که دزدانه سخنی [از ملکوتیان] بشنود که [در آن صورت،] شهابی روشن او را دنبال می‌کند [و می‌سوزاند].
15:19جزء 14 · ص. 263
وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ19
و زمین را گستردیم و کوههای استواری در آن افکندیم و از هر گیاه سنجیده [و مناسبی] در آن رویاندیم.
15:20جزء 14 · ص. 263
وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرَازِقِينَ20
و براى شما و کسی كه شما روزى‌رسانش نیستید اسباب زندگی در آن قرار دادیم.
15:21جزء 14 · ص. 263
وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ21
و هیچ چیز نیست، مگر آنکه گنجینه‌هایش نزد ماست و ما آن را جز به اندازه‌ای معیّن فرو نمی‌فرستیم.
15:22جزء 14 · ص. 263
وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَيْنَاكُمُوهُ وَمَا أَنْتُمْ لَهُ بِخَازِنِينَ22
و بادها را بارورکننده[ی ابرها] فرستادیم، سپس آبی از آسمانها نازل کردیم و شما را با آن سیراب ساختیم؛ در حالى كه شما ذخیره‌كننده‌اش نیستید.
15:23جزء 14 · ص. 263
وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ23
و یقیناً ماییم که زنده می‌کنیم و می‌میرانیم، و ما [بازماندۀ جاوید و] وارث [همۀ جهانیان] هستیم.
15:24جزء 14 · ص. 263
وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ24
و بی‌تردید، [تولد و مرگ] گذشتگان شما را دانسته‌ایم و یقیناً [تولد و مرگ] آیندگان را [نیز به خوبی] می‌دانیم.
15:25جزء 14 · ص. 263
وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ ۚ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ25
و [ای پیامبر،] بی‌گمان، پروردگارت [همۀ] آنان را [در قیامت] محشور می‌کند. به راستی که او حکیم داناست.
15:26جزء 14 · ص. 263
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ26
و در حقیقت، ما [نخستین] انسان [= آدم] را از گِلِ خشک [بازمانده] از لجنی بدبو آفریدیم.
15:27جزء 14 · ص. 263
وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ27
و پیش از آن، جن را از آتشی سوزان آفریدیم.
15:28جزء 14 · ص. 263
وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ28
و [یاد کن] از هنگامی که پروردگارت به فرشتگان فرمود: «همانا من بشری را از گِلِ خشک [بازمانده] از لجنی بدبو خواهم آفرید.
15:29جزء 14 · ص. 263
فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ29
پس چون [او را آفریدم و] به او سامان دادم و از روح خویش در وی دمیدم، [به نشانۀ اطاعت از فرمان من، همگی] بر او سجده کنید».
15:30جزء 14 · ص. 263
فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ30
فرشتگان همگی سجده کردند،
15:31جزء 14 · ص. 263
إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ أَنْ يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ31
مگر ابلیس که از آنکه با سجده‌کنندگان باشد سرپیچی کرد.
15:32جزء 14 · ص. 264
قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ32
[الله] فرمود: «ای ابلیس، چرا تو با سجده‌کنندگان [همراه] نیستی؟»
15:33جزء 14 · ص. 264
قَالَ لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ33
[ابلیس] گفت: «من آن نیستم که برای بشری که او را از گِلِ خشک [بازمانده] از لجنی بدبو آفریده‌ای سجده کنم».
15:34جزء 14 · ص. 264
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ34
[الله] فرمود: «از آنجا [= بهشت] بیرون شو [که] بی‌تردید، تو [از بارگاهِ ما] رانده‌شده‌ای.
15:35جزء 14 · ص. 264
وَإِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ35
و یقیناً تا روز قیامت بر تو لعنت خواهد بود».
15:36جزء 14 · ص. 264
قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ36
[ابلیس] گفت: «پروردگارا، تا روزی که [مردم] برانگیخته می‌شوند به من مهلت بده [و مرا نمیران]».
15:37جزء 14 · ص. 264
قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ37
[الله] فرمود: «[برو که] یقیناً تو از مهلت‌یافتگانی،
15:38جزء 14 · ص. 264
إِلَىٰ يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ38
تا روزِ آن وقتِ معلوم [که تمام مخلوقات با نفخۀ نخست می‌میرند]».
15:39جزء 14 · ص. 264
قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ39
[او] گفت: «پروردگارا، به سببِ آنکه مرا گمراه ساختی، در زمین [بدیها را] در نظرشان نیک جلوه می‌دهم و همۀ آنان را به گمراهی می‌کشانم؛
15:40جزء 14 · ص. 264
إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ40
مگر بندگان خالصِ تو از [میان] آنان، [که هدایتشان کرده‌ای]».
15:41جزء 14 · ص. 264
قَالَ هَٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ41
[الله] فرمود: «این [اخلاص،] راه مستقیمی است [که به من می‌رسد].
15:42جزء 14 · ص. 264
إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ42
یقیناً تو بر بندگانم تسلطی نداری، مگر [بر آن مشرکان و] گمراهانی که از تو پیروی می‌کنند.
15:43جزء 14 · ص. 264
وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ43
و بی‌تردید، دوزخ وعده‌گاه همۀ آنان است.
15:44جزء 14 · ص. 264
لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ44
[دوزخ] هفت در دارد [و] برای هر دری، گروهی از آنان تقسیم [و مشخص] شده‌اند».
15:45جزء 14 · ص. 264
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ45
یقیناً پرهیزگاران در باغها[ی بهشت] و در [کنار] چشمه‌ها هستند.
15:46جزء 14 · ص. 264
ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ46
[هنگام ورود به آنان گفته می‌شود:] «به سلامت و ایمنی به آن [باغها] وارد شوید».
15:47جزء 14 · ص. 264
وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ47
آنچه در دلهایشان از کینه [و حسد] است برمی‌کنیم؛ برادرانه بر تختها مقابل یکدیگرند.
15:48جزء 14 · ص. 264
لَا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِينَ48
در آنجا نه رنجى به آنان مى‌رسد و نه از آنجا بیرون رانده مى‌شوند.
15:49جزء 14 · ص. 264
۞ نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ49
[ای پیامبر،] به بندگانم خبر بده که من آمرزندۀ مهربانم.
15:50جزء 14 · ص. 264
وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ50
و اینکه عذاب من، عذابی دردناک است.
15:51جزء 14 · ص. 264
وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ51
و از مهمانان ابراهیم [نیز] به آنان خبر بده.
15:52جزء 14 · ص. 265
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ إِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُونَ52
هنگامی که بر او وارد شدند، سلام گفتند؛ [اما چون دست به غذا نبردند، ابراهیم] گفت: «ما از شما هراسانیم».
15:53جزء 14 · ص. 265
قَالُوا لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ53
آنان گفتند: «نترس؛ ما تو را به پسری دانا مژده می‌دهیم».
15:54جزء 14 · ص. 265
قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِي عَلَىٰ أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ54
[ابراهیم] گفت: «آیا با اینكه سالخورده شده‌ام مژده[ی تولد فرزند] به من مى‌دهید؟ به چه [دلیل اینچنین] بشارت مى‌دهید؟»
15:55جزء 14 · ص. 265
قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْقَانِطِينَ55
آنان گفتند: «ما تو را به درستی بشارت دادیم؛ پس ناامید نباش».
15:56جزء 14 · ص. 265
قَالَ وَمَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ56
[ابراهیم] گفت: «و جز گمراهان، چه کسی از رحمتِ پروردگارش ناامید می‌گردد؟»
15:57جزء 14 · ص. 265
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ57
[آنگاه به فرشتگان] گفت: «اى فرستادگان، كار [و مأموریت] شما چیست؟»
15:58جزء 14 · ص. 265
قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ58
آنان گفتند: «در حقیقت، ما به سوی قوم گنهکار [لوط] فرستاده شده‌ایم [تا هلاکشان کنیم].
15:59جزء 14 · ص. 265
إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ59
مگر خانوادۀ لوط که ما یقیناً همۀ آنان را نجات خواهیم داد.
15:60جزء 14 · ص. 265
إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا ۙ إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِينَ60
جز همسرش که مقدر کرده‌ایم از بازماندگان [در عذاب] باشد».
15:61جزء 14 · ص. 265
فَلَمَّا جَاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ61
هنگامی که فرستادگان [الله به شکل انسان] نزد خاندان لوط آمدند،
15:62جزء 14 · ص. 265
قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ62
[او] گفت: «شما گروهی ناشناس هستید».
15:63جزء 14 · ص. 265
قَالُوا بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ63
[فرشتگان] گفتند: «بلکه ما همان چیزی را برایت آورده‌ایم كه [این مردم گناهکار] درباره‌اش تردید مى‌كردند [= نزول عذاب].
15:64جزء 14 · ص. 265
وَأَتَيْنَاكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ64
و ما برایت [خبرِ حقیقی و] راست آورده‌ایم و قطعاً ما راستگوییم.
15:65جزء 14 · ص. 265
فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ65
پس پاسی از شب [که گذشت] خانواده‌ات را با خود [از این جا] ببر و [خودت] به دنبالشان برو؛ و هیچ‌یک از شما پشت سرش را نگاه نکند و به جایی که به شما فرمان می‌دهند بروید».
15:66جزء 14 · ص. 265
وَقَضَيْنَا إِلَيْهِ ذَٰلِكَ الْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰؤُلَاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِينَ66
و ما او [= لوط] را از این امر آگاه كردیم که صبحگاهان ریشۀ آنان برکنده خواهد شد.
15:67جزء 14 · ص. 265
وَجَاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ67
و اهالی شهر، در حالی که [دربارۀ آمدن افراد جدید] با شادی [به یکدیگر] خبر می‌دادند [به سوی خانۀ لوط] آمدند.
15:68جزء 14 · ص. 265
قَالَ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ ضَيْفِي فَلَا تَفْضَحُونِ68
[لوط] گفت: «اینها مهمانان من هستند؛ پس مرا رسوا [و شرمندۀ مهمانانم] نکنید،
15:69جزء 14 · ص. 265
وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ69
و از الله بترسید و سرشکسته‌ام نسازید».
15:70جزء 14 · ص. 265
قَالُوا أَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَمِينَ70
[آنان] گفتند: «مگر ما تو را از [میزبانیِ] افراد [غریبه] نهی نکردیم؟»
15:71جزء 14 · ص. 266
قَالَ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِي إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ71
[لوط] گفت: «اگر مى‌خواهید [كارى حلال] انجام دهید، اینها دختران [قوم] من هستند؛ [با آنها ازدواج كنید].»
15:72جزء 14 · ص. 266
لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ72
سوگند به جان تو [ای پیامبر] که آنان در مستیِ خویش سرگشته بودند.
15:73جزء 14 · ص. 266
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ73
پس هنگام برآمدنِ آفتاب، بانگ [مرگبار] آنان را فراگرفت.
15:74جزء 14 · ص. 266
فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ74
آنگاه آن [سرزمین] را زیر و رو کردیم و سنگگلهایی پیاپی بر آنان باریدیم.
15:75جزء 14 · ص. 266
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ75
به یقین، در این [كیفر،] براى هوشیاران عبرتهاست.
15:76جزء 14 · ص. 266
وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ76
و آن [شهرهای ویرانه، هنوز] بر سر راه [مسافران] پابرجاست.
15:77جزء 14 · ص. 266
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ77
یقیناً در این [عذاب،] نشانه‌ای برای [عبرت گرفتنِ] مؤمنان است.
15:78جزء 14 · ص. 266
وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ78
و اصحاب اَیکه [= قوم شعیب] قطعاً ستمکار بودند.
15:79جزء 14 · ص. 266
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُبِينٍ79
[ما] از آنان انتقام گرفتیم و [شهرهای ویران‌شدۀ] این دو [قوم،] بر سر راه آشکار است.
15:80جزء 14 · ص. 266
وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ80
و بی‌تردید، اهل حِجر [= قوم ثمود] پیامبران را دروغگو انگاشتند.
15:81جزء 14 · ص. 266
وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ81
و [ما معجزات و] نشانه‌های خود را به آنان دادیم، و[لی] از آنها رویگردان شدند.
15:82جزء 14 · ص. 266
وَكَانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ82
و از کوهها خانه‌هایی [برای خود] می‌تراشیدند که در امان بمانند.
15:83جزء 14 · ص. 266
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ83
پس صبحگاهان بانگ [مرگبار] آنان را فراگرفت.
15:84جزء 14 · ص. 266
فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ84
و آنچه [از اموال و خانه‌های محکم] به دست آورده بودند، سودی به حالشان نداشت [و عذاب الهی را دفع نکرد].
15:85جزء 14 · ص. 266
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ ۖ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ85
و ما آسمانها و زمین و آنچه را که میان آنهاست جز بهحق نیافریده‌ایم؛ و قیامت قطعاً آمدنی است؛ پس [ای پیامبر، از کافران] به نیکویی گذشت کن.
15:86جزء 14 · ص. 266
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ86
بی‌تردید، پروردگارت همان آفریدگارِ داناست.
15:87جزء 14 · ص. 266
وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ87
و به راستی، ما به تو «سبعُ المثانی» [= سورۀ فاتحه] و قرآن بزرگ را دادیم.
15:88جزء 14 · ص. 266
لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ88
[بنابراین،] هرگز به آنچه [از نعمتهای دنیوی] که گروههایی از آنان [= کافران] را بهره‌مند کرده‌ایم چشم ندوز و به خاطر [ناسپاسی و شرکِ] آنان اندوهگین نباش و با مؤمنان فروتنی کن.
15:89جزء 14 · ص. 266
وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ89
و بگو: «به راستی که من همان بیم‌دهندۀ آشکارم».
15:90جزء 14 · ص. 266
كَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ90
[و آنان را از عذاب بترسان] همان گونه که [آن را] بر تقسیم‌کنندگان [آیات الهی] فرستادیم؛
15:91جزء 14 · ص. 267
الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ91
همان کسانی كه قرآن را [به] بخشها[یی همچون شعر و پیشگویی و جادو تقسیم] كردند.
15:92جزء 14 · ص. 267
فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ92
سوگند به پروردگارت، قطعاً [در قیامت] از همۀ آنان سؤال خواهیم کرد.
15:93جزء 14 · ص. 267
عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ93
از آنچه می‌کردند.
15:94جزء 14 · ص. 267
فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ94
پس [ای پیامبر،] آنچه [را که از سوی الله] دستور یافته‌ای، آشکار کن و از مشرکان روی بگردان.
15:95جزء 14 · ص. 267
إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ95
بی‌تردید، ما [شرّ] مسخره‌کنندگان را از تو دور می‌کنیم.
15:96جزء 14 · ص. 267
الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ96
همان کسانی که [برای خود،] با الله، معبود دیگری قرار می‌دهند؛ پس به زودی [نتیجۀ شرکِ خویش را] خواهند دانست.
15:97جزء 14 · ص. 267
وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ97
و [ای پیامبر،] یقیناً ما می‌دانیم که تو از آنچه آنان [= کافران] می‌گویند آزرده‌خاطر می‌گردی.
15:98جزء 14 · ص. 267
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ98
پس به ستایش پروردگارت تسبیح بگو و از سجده‌کنندگان باش.
15:99جزء 14 · ص. 267
وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ99
و تا هنگامی که مرگت فرامی‌رسد پروردگارت را عبادت کن.