26:1جزء 19 · ص. 367
طسم1
طسم [= طا. سین. میم].
سورة الشعراء
سوره 26 · مکی · 227 آیه
26:2جزء 19 · ص. 367
تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ2
این آیاتِ کتابِ روشنگر است.
26:3جزء 19 · ص. 367
لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ3
گویی می‌خواهی از [اندوهِ] اینکه [مشرکان] ایمان نمی‌آورند، خود را هلاک کنی.
26:4جزء 19 · ص. 367
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ4
اگر بخواهیم، از آسمان نشانهاى بر آنان نازل مىكنیم كه در برابرش با فروتنى سر فرود آورند.
26:5جزء 19 · ص. 367
وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ5
و هیچ پند تازه‌ای از سوی [الله] رحمان برایشان نمی‌آید، مگر اینکه از آن رویگردانند.
26:6جزء 19 · ص. 367
فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ6
به راستی آنان [دعوت پیامبران و عذاب قیامت را] تکذیب کردند؛ به زودی اخبار آنچه مسخره می‌کردند به آنان خواهد رسید.
26:7جزء 19 · ص. 367
أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ7
آیا به زمین نمىنگرند كه چه بسیار از هر گونه [گیاه] سودمندى در آن رویانده‌ایم؟
26:8جزء 19 · ص. 367
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ8
بی‌تردید، در این [آفرینش،] نشانه‌ای [از قدرت الله بر معاد] است؛ ولی بیشتر آنان ایمان نمی‌آورند.
26:9جزء 19 · ص. 367
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ9
و بی‌تردید، پروردگارت شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
26:10جزء 19 · ص. 367
وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰ أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ10
و [یاد کن از] هنگامی که پروردگارت موسی را ندا داد که: «به سوی قوم ستمکار برو
26:11جزء 19 · ص. 367
قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ11
قوم فرعون ـ [و به آنان بگو] آیا [از کفر و سرکشی] نمی‌پرهیزند؟»
26:12جزء 19 · ص. 367
قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ12
[موسی] گفت: «پروردگارا، به‌راستی می‌ترسم که مرا تکذیب کنند،
26:13جزء 19 · ص. 367
وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَارُونَ13
و دلم [از تکذیب و کفرشان] تنگ می‌گردد و زبانم [به قدر کافی گویا و] روان نیست؛ پس [جبرئیل را] به سوی هارون بفرست [تا مرا یاری کند].
26:14جزء 19 · ص. 367
وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ يَقْتُلُونِ14
و آنان [به گمان خویش، قصاصِ] گناهی بر من دارند؛ می‌ترسم که مرا بکشند».
26:15جزء 19 · ص. 367
قَالَ كَلَّا ۖ فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا ۖ إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ15
[الله] فرمود: «هرگز! [چنین نیست که بتوانند تو را به قتل برسانند. پس تو و هارون] با آیات [و معجزات] ما بروید. یقیناً [با یاری و تایید] با شماییم و [گفتگویتان را] مىشنویم.
26:16جزء 19 · ص. 367
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ16
پس نزد فرعون بروید و بگویید: «ما فرستادۀ پروردگار جهانیان هستیم؛
26:17جزء 19 · ص. 367
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ17
که بنی‌اسرائیل را همراه ما بفرست».
26:18جزء 19 · ص. 367
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ18
[فرعون] گفت: «آیا تو را در كودكى میان خویش پرورش ندادیم و سالهایی از عمرت را بین ما نبودی؟
26:19جزء 19 · ص. 367
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ19
و كار خود را ـ چنان که خواستی‌ـ كردى [و برای یاری مردی از قومت آن مرد قِبطی را کشتی]؛ و تو [نسبت به نعمتهای من] ناسپاسی».
26:20جزء 19 · ص. 368
قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ20
[موسی] گفت: «من آن [کار] را زمانی انجام دادم که از بی‌خبران بودم [نمى‌دانستم مشتى سبب قتل می‌گردد].
26:21جزء 19 · ص. 368
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ21
پس چون از شما ترسیدم، فرار کردم. آنگاه پروردگارم به من دانش بخشید و مرا از پیامبران قرار داد.
26:22جزء 19 · ص. 368
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ22
و این [چه] نعمتی است که تو بر من منت می‌گذاری که بنی‌اسرائیل را بردۀ خود ساخته‌ای؟»
26:23جزء 19 · ص. 368
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ23
فرعون گفت: «پروردگار جهانیان کیست؟»
26:24جزء 19 · ص. 368
قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ24
[موسی] گفت: «پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست. اگر اهل یقین هستید [تنها او را عبادت کنید]».
26:25جزء 19 · ص. 368
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ25
[فرعون] به کسانی که در اطرافش بودند [با تمسخر] گفت: «آیا می‌شنوید [چه می‌گوید]؟»
26:26جزء 19 · ص. 368
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ26
[موسی] گفت: «[الله] پروردگار شما و پروردگارِ نیاکان شماست.
26:27جزء 19 · ص. 368
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ27
[فرعون] گفت: «این پیامبرتان که به سوی شما فرستاده شده، یقیناً دیوانه است».
26:28جزء 19 · ص. 368
قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ28
[موسی] گفت: «اگر بیندیشید، [خواهید دانست که او] پروردگار مشرق و مغرب و همۀ چیزهایی است که میان آن دو قرار دارد».
26:29جزء 19 · ص. 368
قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ29
[فرعون پس از ناتوانی از استدلال با موسی] گفت: «اگر معبودی جز من برگزینی، قطعاً تو را زندانی می‌کنم».
26:30جزء 19 · ص. 368
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ30
[موسی] گفت: «حتی اگر نشانۀ آشکاری [در مورد رسالتم] برایت آورده باشم؟»
26:31جزء 19 · ص. 368
قَالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ31
[فرعون] گفت: «اگر راست می‌گویی، آن را بیاور».
26:32جزء 19 · ص. 368
فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ32
آنگاه [موسی] عصایش را افکند و ناگهان [تبدیل به] اژدهایی آشکار شد.
26:33جزء 19 · ص. 368
وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ33
و دستش را [از گریبان] بیرون آورد و ناگاه در نظرِ بینندگان سپید [و روشن] بود.
26:34جزء 19 · ص. 368
قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ34
[فرعون] به بزرگان پیرامونش گفت: «حقا که این [مرد،] جادوگری داناست.
26:35جزء 19 · ص. 368
يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ35
[او] می‌خواهد شما را با جادویش از سرزمینتان بیرون کند؛ نظرتان چیست؟»
26:36جزء 19 · ص. 368
قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ36
آنان گفتند: «[تصمیم دربارۀ مجازاتِ] او و برادرش را به تأخیر انداز و مأمورانِ جمع‌آوری را به [همۀ] شهرها بفرست
26:37جزء 19 · ص. 368
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ37
تا هر جادوگر ماهر [و] دانایی را نزدت بیاورند».
26:38جزء 19 · ص. 368
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ38
[چنین کردند، و سرانجام] جادوگران برای وعده‌گاهِ روز معیّن گرد آورده شدند.
26:39جزء 19 · ص. 368
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ39
و به مردم گفته شد: «آیا شما [نیز] جمع می‌شوید تا [ببینیم برنده کیست]؟
26:40جزء 19 · ص. 369
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ40
امید که اگر جادوگران پیروز شدند، [همگی] از آنان پیروی کنیم».
26:41جزء 19 · ص. 369
فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ41
وقتی جادوگران آمدند، به فرعون گفتند: «اگر ما پیروز شویم، آیا پاداشی خواهیم داشت؟»
26:42جزء 19 · ص. 369
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ42
او گفت: «آری؛ در آن صورت، قطعاً از نزدیکانم خواهید بود».
26:43جزء 19 · ص. 369
قَالَ لَهُمْ مُوسَىٰ أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ43
موسی به آنان گفت: «هر چه [می‌خواهید] بیفکنید، [اکنون] بیفکنید».
26:44جزء 19 · ص. 369
فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ44
آنان ریسمانها و عصا‌هایشان را افکندند و گفتند: «به عزت فرعون سوگند که ما حتماً پیروزیم».
26:45جزء 19 · ص. 369
فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ45
سپس موسی عصایش را افکند؛ ناگهان [تبدیل به اژدهایی شد و] آنچه را به دروغ ساخته بودند بلعید.
26:46جزء 19 · ص. 369
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ46
آنگاه جادوگران به سجده درافتادند.
26:47جزء 19 · ص. 369
قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ47
[و] گفتند: «ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم؛
26:48جزء 19 · ص. 369
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ48
پروردگار موسی و هارون».
26:49جزء 19 · ص. 369
قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ49
[فرعون] گفت: «آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟ بی‌تردید، او همان بزرگِ شماست که به شما جادو آموخته است. به زودی خواهید دانست [که مجازاتتان چیست]. یقیناً دستها و پاهایتان را برعكس [یكدیگر از چپ و راست] قطع مىكنم و همگی‌تان را به دار مىآویزم».
26:50جزء 19 · ص. 369
قَالُوا لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ50
آنان گفتند: «[در این شکنجه و عذاب] هیچ زیانی نیست. بی‌تردید، ما به سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم.
26:51جزء 19 · ص. 369
إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ51
امیدواریم که پروردگارمان گناهان ما را ببخشد که ما نخستین كسانى هستیم كه [از این قوم، به پروردگارِ موسی] ایمان آورده‌ایم».
26:52جزء 19 · ص. 369
۞ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ52
و به موسی وحی کردیم که: «بندگانم را شبانه [از مصر] بیرون ببر؛ [زیرا سپاه فرعون] قطعاً در پیِ شما خواهد آمد».
26:53جزء 19 · ص. 369
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ53
فرعون [چون از ماجرا آگاه گردید] مأمورانِ جمع‌آوری [نیرو] را به شهرها فرستاد.
26:54جزء 19 · ص. 369
إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ54
[و اعلام کرد:] اینها [= بنی‌اسرائیل] عده‌ای ناچیزند
26:55جزء 19 · ص. 369
وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ55
و جداً ما را به خشم آورده‌اند
26:56جزء 19 · ص. 369
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ56
و ما همگی کاملاً [هوشیار و] آمادۀ پیکاریم».
26:57جزء 19 · ص. 369
فَأَخْرَجْنَاهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ57
[سرانجام] آنان را از باغها و چشمهها[ی سرزمین مصر] بیرون آوردیم
26:58جزء 19 · ص. 369
وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ58
و از گنجها و خانه‌های مجلّل [دور ساختیم].
26:59جزء 19 · ص. 369
كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ59
اینچنین [کردیم] و بنی‌اسرائیل را وارث آن [ثروت و داراییِ] نمودیم.
26:60جزء 19 · ص. 369
فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ60
[سپاه فرعون] هنگام طلوع آفتاب به تعقیب آنان پرداختند.
26:61جزء 19 · ص. 370
فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَىٰ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ61
و چون دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: «قطعاً [در چنگال فرعونیان] گرفتاریم».
26:62جزء 19 · ص. 370
قَالَ كَلَّا ۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ62
[موسی] گفت: «هرگز! بی‌تردید، پروردگارم با من است و مرا [به راه نجات] هدایت خواهد کرد».
26:63جزء 19 · ص. 370
فَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ ۖ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ63
به موسی وحی کردیم: «عصایت را به دریا بزن»؛ [هنگامی که عصایش را زد، نیل] شکافته شد و هر بخشی [از آن،] همچون کوهی بزرگ گشت.
26:64جزء 19 · ص. 370
وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ64
و آن گروه دیگر [= سپاه فرعون] را به آنجا كشاندیم.
26:65جزء 19 · ص. 370
وَأَنْجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ65
و موسی و همۀ کسانی را که همراهش بودند نجات دادیم.
26:66جزء 19 · ص. 370
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ66
و دیگران را غرق نمودیم.
26:67جزء 19 · ص. 370
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ67
قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:68جزء 19 · ص. 370
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ68
و بی‌تردید، پرورگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
26:69جزء 19 · ص. 370
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ69
[ای پیامبر،] داستان ابراهیم را بر آنان بازگو.
26:70جزء 19 · ص. 370
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ70
هنگامى كه به پدر و قومش گفت: «چه چیز را عبادت می‌کنید؟»
26:71جزء 19 · ص. 370
قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ71
آنان گفتند: «بُت‌هایی را عبادت می‌کنیم و پیوسته سر بر آستانشان داریم».
26:72جزء 19 · ص. 370
قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ72
[ابراهیم] گفت: «آیا وقتی آنها را می‌خوانید، [صدای] شما را می‌شنوند؟
26:73جزء 19 · ص. 370
أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ73
یا به شما سود و زیان می‌رسانند؟»
26:74جزء 19 · ص. 370
قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ74
آنان گفتند: «[نه،] ولی پدرانمان را یافتیم که چنین می‌کردند [و از آنها تقلید می‌کنیم]».
26:75جزء 19 · ص. 370
قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ75
[ابراهیم] گفت: «آیا دیدید [و دانستید] چیزهایی را که همواره عبادت میکردید
26:76جزء 19 · ص. 370
أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ76
[هم] شما و [هم] پدرانتان‌ـ
26:77جزء 19 · ص. 370
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ77
یقیناً [همۀ] آنها [= معبودان باطل] دشمنِ [عقیدۀ توحیدیِ] من هستند؟ مگر پروردگار جهانیان.
26:78جزء 19 · ص. 370
الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ78
آن [معبودی] که مرا آفریده و هدایتم می‌کند
26:79جزء 19 · ص. 370
وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ79
و همان ذاتی که به من غذا می‌دهد و سیرابم می‌سازد
26:80 · وإذا مرضت فهو يشفينجزء 19 · ص. 370
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ80
و هنگامی که بیمار می‌شوم، اوست که شفایم می‌دهد
26:81جزء 19 · ص. 370
وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ81
و ذاتی که مرا می‌میرانَد و [دوباره] زنده‌ام می‌کند
26:82جزء 19 · ص. 370
وَالَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ82
و ذاتی که امیدوارم روز جزا گناهانم را ببخشد.
26:83جزء 19 · ص. 370
رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ83
پروردگارا، به من دانشی [در دین] ببخش و مرا به شایستگان ملحق کن.
26:84جزء 19 · ص. 371
وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ84
و در آیندگان آوازه‌ای نیک برایم قرار بده.
26:85جزء 19 · ص. 371
وَاجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ85
و مرا از وارثان بهشتِ پرنعمت بگردان.
26:86جزء 19 · ص. 371
وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ86
و پدرم را بیامرز [که] بی‌تردید در زمرۀ گمراهان بود.
26:87جزء 19 · ص. 371
وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ87
و روزی که [مردم] برانگیخته می‌شوند، مرا رسوا [و شرمنده] نساز.
26:88جزء 19 · ص. 371
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ88
همان روزی که مال و فرزندان سودی نمی‌بخشد؛
26:89جزء 19 · ص. 371
إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ89
مگر کسی که با قلبی پاک [و خالی از شرک و نفاق و ریا] به پیشگاه الله بیاید».
26:90جزء 19 · ص. 371
وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ90
و [آن روز،] بهشت برای پرهیزگاران نزدیک می‌گردد
26:91جزء 19 · ص. 371
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ91
و دوزخ برای گمراهان آشکار می‌شود.
26:92جزء 19 · ص. 371
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ92
و به آنان گفته می‌شود: «[اکنون] کجا هستند آنچه عبادت میکردید
26:93جزء 19 · ص. 371
مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ93
به جای الله؟ آیا [آنها در برابر عذاب الهی] شما را یاری می‌کنند یا [حتی خود] را یاری می‌دهند؟»
26:94جزء 19 · ص. 371
فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ94
پس، آنها [= معبودان باطل] همراه گمراهان در آن [آتش مهیب] افکنده می‌شوند.
26:95جزء 19 · ص. 371
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ95
و [همراه] تمام لشکریان ابلیس.
26:96جزء 19 · ص. 371
قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ96
در آنجا [مشرکان] در حال ستیز [با معبودان باطل] می‌گویند:
26:97جزء 19 · ص. 371
تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ97
«به الله سوگند که ما در گمراهی آشکاری بودیم.
26:98جزء 19 · ص. 371
إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ98
آنگاه که شما را با پروردگار جهانیان برابر می‌دانستیم.
26:99جزء 19 · ص. 371
وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ99
و ما را کسی جز مجرمان گمراه نکرد.
26:100جزء 19 · ص. 371
فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ100
[اکنون] نه هیچ شفاعتگری داریم
26:101جزء 19 · ص. 371
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ101
و نه هیچ دوست مهربانی.
26:102جزء 19 · ص. 371
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ102
كاش بازگشتی [به دنیا] داشتیم و در زمرۀ مؤمنان قرار مىگرفتیم».
26:103جزء 19 · ص. 371
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ103
قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:104جزء 19 · ص. 371
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ104
و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
26:105جزء 19 · ص. 371
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ105
قوم نوح، پیامبران را دروغگو انگاشتند.
26:106جزء 19 · ص. 371
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ106
آنگاه که برادرشان نوح به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟
26:107جزء 19 · ص. 371
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ107
به راستی، من پیامبری امین برایتان هستم؛
26:108جزء 19 · ص. 371
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ108
پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.
26:109جزء 19 · ص. 371
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ109
و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است؛
26:110جزء 19 · ص. 371
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ110
پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید».
26:111جزء 19 · ص. 371
۞ قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ111
آنان گفتند: «آیا به تو ایمان بیاوریم در حالی كه [فقط] فرومایگان از تو پیروى كرده‌اند؟»
26:112جزء 19 · ص. 372
قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ112
[نوح] گفت: «من به آنچه آنان [در گذشته] مى‌كردند چه دانشی دارم؟
26:113جزء 19 · ص. 372
إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّي ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ113
حساب آنان تنها با پروردگار من است. اگر می‌فهمید [چنین سخن گزافی نگویید].
26:114جزء 19 · ص. 372
وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ114
و من [هرگز] مؤمنان را طرد نمی‌کنم.
26:115جزء 19 · ص. 372
إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ115
من جز بیم‌دهنده‌ای آشکار نیستم».
26:116جزء 19 · ص. 372
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ116
آنان گفتند: «ای نوح، اگر [از دعوتت] دست برنداری، قطعاً سنگسار می‌شوی».
26:117جزء 19 · ص. 372
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ117
او گفت: «پروردگارا، قومم مرا دروغگو انگاشتند؛
26:118جزء 19 · ص. 372
فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ118
پس میان من و آنان داوری کن و من و مؤمنانی را که همراهم هستند نجات بده».
26:119جزء 19 · ص. 372
فَأَنْجَيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ119
او و افرادی را که همراهش بودند، در [آن] کشتیِ آکنده [از انسان و حیوان] نجات دادیم
26:120جزء 19 · ص. 372
ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ120
و باقیماندگان را غرق کردیم.
26:121جزء 19 · ص. 372
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ121
قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:122جزء 19 · ص. 372
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ122
و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیر مهربان است.
26:123جزء 19 · ص. 372
كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ123
[قوم] عاد [نیز] پیامبران را دروغگو انگاشتند.
26:124جزء 19 · ص. 372
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ124
آنگاه که برادرشان هود به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟»
26:125جزء 19 · ص. 372
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ125
به راستی، من پیامبری امین برای شما هستم.
26:126جزء 19 · ص. 372
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ126
پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.
26:127جزء 19 · ص. 372
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ127
و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.
26:128جزء 19 · ص. 372
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ128
آیا بر هر مکان بلندی، بنایی بیهوده می‌سازید؟
26:129جزء 19 · ص. 372
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ129
و قصر‌ها و قلعه‌های محکم و استوار بنا می‌کنید؛ گویی [در دنیا] جاودانید.
26:130جزء 19 · ص. 372
وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ130
و چون [به کسی] حمله‌ور می‌شوید، [بیرحم و] ظالمانه حمله می‌کنید.
26:131جزء 19 · ص. 372
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ131
از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.
26:132جزء 19 · ص. 372
وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ132
و از ذاتی پروا کنید كه [نعمتهایی چنان فراوان] به شما عطا کرده است كه خود، [آنها را بهتر] مىدانید.
26:133جزء 19 · ص. 372
أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ133
او به شما چهارپایان و فرزندان [بسیار] عطا کرده است
26:134جزء 19 · ص. 372
وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ134
و باغها و چشمه‌سارها.
26:135جزء 19 · ص. 372
إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ135
به راستی که من از عذاب روزی بزرگ بر شما می‌ترسم».
26:136جزء 19 · ص. 372
قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ136
آنان گفتند: «چه ما را پند بدهی یا ندهی، برایمان یکسان است [و از تو اطاعت نمی‌کنیم].
26:137جزء 19 · ص. 373
إِنْ هَٰذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ137
این [آیینِ ما، همان] روش پیشینیان است
26:138جزء 19 · ص. 373
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ138
و ما [هرگز] عذاب نخواهیم شد».
26:139جزء 19 · ص. 373
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ139
آنان هود را دروغگو انگاشتند؛ ما [نیز] هلاکشان کردیم. قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:140جزء 19 · ص. 373
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ140
و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
26:141جزء 19 · ص. 373
كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ141
[قوم] ثمود پیامبران را دروغگو انگاشتند.
26:142جزء 19 · ص. 373
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ142
آنگاه که برادرشان صالح به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟
26:143جزء 19 · ص. 373
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ143
به راستی، من پیامبری امین برایتان هستم.
26:144جزء 19 · ص. 373
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ144
پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.
26:145جزء 19 · ص. 373
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ145
و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.
26:146جزء 19 · ص. 373
أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ146
آیا [مى‌پندارید كه] شما را در این نعمتهایی كه اینجاست آسوده رها مى‌كنند؟
26:147جزء 19 · ص. 373
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ147
در [این] باغها و چشمه‌سارها
26:148جزء 19 · ص. 373
وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ148
و [در کنار این] کشتزارها و نخلهایی که میوه‌هایش نرم و رسیده است؟
26:149جزء 19 · ص. 373
وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ149
و ماهرانه از کوهها [برای خود] خانه‌هایی می‌تراشید.
26:150جزء 19 · ص. 373
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ150
از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.
26:151جزء 19 · ص. 373
وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ151
و از اسرافکاران [گناهکار] پیروی نکنید.
26:152جزء 19 · ص. 373
الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ152
[همان] کسانی که در زمین به فساد می‌پردازند و [خویشتن را] اصلاح نمی‌کنند».
26:153جزء 19 · ص. 373
قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ153
آنان گفتند: «[ای صالح،] جز این نیست که تو جادوشده‌ای.
26:154جزء 19 · ص. 373
مَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ154
تو جز بشری همانند ما نیستی؛ پس اگر راست می‌گویی، نشانه‌ای [بر پیامبری‌ات] بیاور».
26:155جزء 19 · ص. 373
قَالَ هَٰذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ155
[صالح] گفت: «این ماده شتری است كه سهمى از آب [چشمه] دارد و [روزهای معیّنى نیز] شما سهمی از آب دارید.
26:156جزء 19 · ص. 373
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ156
پس [کمترین] آزاری به آن نرسانید که عذابِ روزی بزرگ شما را فرامی‌گیرد».
26:157جزء 19 · ص. 373
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ157
اما آن را [زخمی نموده و] کشتند و [آنگاه از کردۀ خود] پشیمان شدند.
26:158جزء 19 · ص. 373
فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ158
پس عذاب [الهی] آنان را فروگرفت. بی‌گمان، در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:159جزء 19 · ص. 373
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ159
و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
26:160جزء 19 · ص. 374
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ160
قوم لوط [نیز] پیامبران را دروغگو انگاشتند.
26:161جزء 19 · ص. 374
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ161
آنگاه که برادرشان لوط به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟
26:162جزء 19 · ص. 374
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ162
به راستی، من پیامبری امین برای شما هستم.
26:163جزء 19 · ص. 374
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ163
پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.
26:164جزء 19 · ص. 374
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ164
و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.
26:165جزء 19 · ص. 374
أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ165
آیا از میان جهانیان، با مردان می‌آمیزید،
26:166جزء 19 · ص. 374
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ ۚ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ166
و همسرانی را که الله برایتان آفریده است رها می‌کنید؟ بلکه شما گروهی متجاوزید.
26:167جزء 19 · ص. 374
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ167
آنان گفتند: «ای لوط، اگر [از این امر و نهی] دست بر نداری، قطعاً [از شهر] اخراج می‌شوی».
26:168جزء 19 · ص. 374
قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقَالِينَ168
[لوط] گفت: «من دشمن [سرسخت] این کارتان هستم.
26:169جزء 19 · ص. 374
رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ169
پروردگارا، من و خانواده‌ام را از [عاقبت] آنچه [اینها] انجام می‌دهند نجات ده».
26:170جزء 19 · ص. 374
فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ170
ما او و همۀ خانواده‌اش را نجات دادیم
26:171جزء 19 · ص. 374
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ171
مگر پیرزنی که در میان بازماندگان [در عذاب] بود.
26:172جزء 19 · ص. 374
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ172
سپس دیگران را نابود کردیم
26:173جزء 19 · ص. 374
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًا ۖ فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ173
و بارانی [از سنگ] بر آنان باراندیم؛ و بارانِ بیم‌داده‌شدگان چه بد بود!
26:174جزء 19 · ص. 374
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ174
بی‌گمان، در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:175جزء 19 · ص. 374
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ175
و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
26:176جزء 19 · ص. 374
كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ176
اصحاب اَیکه [نیز] پیامبران را دروغگو انگاشتند.
26:177جزء 19 · ص. 374
إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ177
آنگاه که شعیب به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟
26:178جزء 19 · ص. 374
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ178
به‌راستی، من پیامبری امین برای شما هستم.
26:179جزء 19 · ص. 374
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ179
پس از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.
26:180جزء 19 · ص. 374
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ180
و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.
26:181جزء 19 · ص. 374
۞ أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ181
پیمانه را تمام بدهید و کم‌فروشی نکنید.
26:182جزء 19 · ص. 374
وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ182
و با ترازوی درست وزن کنید.
26:183جزء 19 · ص. 374
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ183
و کالای مردم را کم ندهید [و حقشان را ضایع نکنید] و در زمین به فساد [و تباهی] نکوشید.
26:184جزء 19 · ص. 375
وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ184
و از ذاتی که شما و امتهای پیشین را آفرید پروا کنید.
26:185جزء 19 · ص. 375
قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ185
آنان گفتند: «[ای شعیب،] جز این نیست که تو جادوشده‌ای.
26:186جزء 19 · ص. 375
وَمَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَإِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ186
تو جز بشری همانند ما نیستی و ما تو را دروغگو می‌پنداریم.
26:187جزء 19 · ص. 375
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِنَ السَّمَاءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ187
اگر راست می‌گویی، پاره‌ای از آسمان را بر [سر] ما بینداز».
26:188جزء 19 · ص. 375
قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ188
[شعیب] گفت: «پروردگارم به آنچه می‌کنید داناتر است».
26:189جزء 19 · ص. 375
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ189
او را دروغگو انگاشتند و عذابِ روزِ ابر [آتشبار] آنان را فراگرفت. به راستى که آن [بارانِ آتش،] عذاب روزى هولناک بود.
26:190جزء 19 · ص. 375
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ190
بی‌گمان، در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:191جزء 19 · ص. 375
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ191
و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
26:192جزء 19 · ص. 375
وَإِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ192
و به راستی [این] قرآن فروفرستادۀ پروردگار جهانیان است.
26:193جزء 19 · ص. 375
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ193
روح الامین [= جبرئیل] آن را فرود آورده است.
26:194جزء 19 · ص. 375
عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ194
بر قلب تو [نازل کرده است] تا بیم‌دهنده باشی.
26:195جزء 19 · ص. 375
بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ195
[قرآن را] به زبان عربی روشن [نازل نمود].
26:196جزء 19 · ص. 375
وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ196
و بی‌تردید، [بشارت نزولِ] آن، در کتابهای پیشینیان [نیز آمده] است.
26:197جزء 19 · ص. 375
أَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ197
آیا همین نشانه برایشان کافی نیست که علمای بنی‌اسرائیل از [حقیقتِ] قرآن آگاهند؟
26:198جزء 19 · ص. 375
وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَىٰ بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ198
و اگر آن را بر بعضی از غیر عربها نازل می‌کردیم
26:199جزء 19 · ص. 375
فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ199
و [پیامبر،] آن را برایشان می‌خواند، به آن ایمان نمی‌آوردند.
26:200جزء 19 · ص. 375
كَذَٰلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ200
[آری،] این گونه آن [کفر و تکذیب] را در دلهای گناهکاران جای دادیم.
26:201جزء 19 · ص. 375
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ201
اما به آن ایمان نمی‌آورند تا آنگاه که عذاب دردناک را ببینند.
26:202جزء 19 · ص. 375
فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ202
ناگهان در حالی که بی‌خبرند، به سراغشان می‌آید.
26:203جزء 19 · ص. 375
فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ203
[در آن حال] می‌گویند: «آیا مهلتی [برای توبه] خواهیم داشت؟»
26:204جزء 19 · ص. 375
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ204
آیا آنان عذاب ما را به شتاب خواستارند؟
26:205جزء 19 · ص. 375
أَفَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ205
آیا دانستی که اگر آنان را سالها [از زندگی دنیا] بهره‌مند سازیم
26:206جزء 19 · ص. 375
ثُمَّ جَاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَ206
سپس آنچه که به آنان وعده داده شده است به سراغشان بیاید
26:207جزء 19 · ص. 376
مَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَ207
این بهره‌مندی‌شان [از دنیا، در هنگام عذاب] سودی برایشان نخواهد داشت؟
26:208جزء 19 · ص. 376
وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنْذِرُونَ208
و ما [ساکنان] هیچ شهری را هلاک نکردیم مگر اینکه هشداردهندگانی [از پیامبران] داشتند.
26:209جزء 19 · ص. 376
ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ209
تا آنان را پند دهند؛ و ما هرگز ستمکار نبوده‌ایم [که اتمام حجت نکنیم].
26:210جزء 19 · ص. 376
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ210
و این قرآن را شیاطین نازل نکرده‌اند.
26:211جزء 19 · ص. 376
وَمَا يَنْبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ211
آنان نه درخورِ این كارند و نه توانش را دارند.
26:212جزء 19 · ص. 376
إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ212
بى‌تردید، آنان از شنیدن [وحى] برکنارند.
26:213جزء 19 · ص. 376
فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ213
پس [ای پیامبر،] هیچ معبودی را با الله مخوان، که عذاب خواهی شد.
26:214جزء 19 · ص. 376
وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ214
و خویشاوندان نزدیکت را [از عذاب الهی] بیم ده.
26:215جزء 19 · ص. 376
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ215
و با مؤمنانی که از تو پیروی کرده‌اند، مهربان [و فروتن] باش.
26:216جزء 19 · ص. 376
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ216
اگر از [فرمان] تو سرپیچی کردند، بگو: «به راستی، من از آنچه می‌کنید بیزارم».
26:217جزء 19 · ص. 376
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ217
و بر [الله] شکست‌ناپذیرِ مهربان توکل کن.
26:218جزء 19 · ص. 376
الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ218
همان ذاتی که چون [برای عبادت] برمی‌خیزی، تو را می‌بیند.
26:219جزء 19 · ص. 376
وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ219
و حرکت [و نشست و برخاستِ] تو را میان سجده‌کنندگان [می‌نگرد].
26:220جزء 19 · ص. 376
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ220
بی‌تردید، او همان شنوای داناست.
26:221جزء 19 · ص. 376
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ221
آیا به شما خبر دهم که شیاطین بر چه کسی نازل می‌شوند؟
26:222جزء 19 · ص. 376
تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ222
بر هر دروغگوی گناهکار.
26:223جزء 19 · ص. 376
يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ223
آنان شنیده‌ها[یی را که دزدانه از ملکوت گوش داده‌اند، به جادوگران و فالگیران] القا مى‌كنند و بیشتر آنان دروغگو هستند.
26:224جزء 19 · ص. 376
وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ224
و [محمد شاعر نیست؛ زیرا] شاعران را گمراهان پیروی می‌کنند.
26:225جزء 19 · ص. 376
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ225
آیا ندیدی که آنان در هر لغو و بیهوده‌ای [حیران و] سرگشته‌اند؟
26:226جزء 19 · ص. 376
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ226
و چیزی را می‌گویند که [خود به آن اعتقاد ندارند و] عمل نمی‌کنند؟
26:227جزء 19 · ص. 376
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا ۗ وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ227
مگر کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند و الله را بسیار یاد کرده‌اند و پس از آنکه ستم دیدند، انتقام گرفتند [و با شعر خود از اسلام و مسلمانان دفاع نمودند]؛ و کسانی که ستم کردند، به زودی خواهند دانست به چه بازگشتگاهی بازمی‌گردند.