سورة القلم

سوره 68 · مکی · 52 آیه

68:1جزء 29 · ص. 564

ن ۚ وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ1

نون. سوگند به قلم و آنچه می‌نویسند،
68:2جزء 29 · ص. 564

مَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ2

که تو [ای پیامبر،] به نعمت [و فضلِ] پروردگارت، دیوانه نیستی،
68:3جزء 29 · ص. 564

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ3

و پاداشی بی‌پایان برای تو [درپیش] است؛
68:4جزء 29 · ص. 564

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ4

و یقیناً تو اخلاقِ بسیار نیکو و والایی داری.
68:5جزء 29 · ص. 564

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ5

به زودی خواهی دید و آنها [نیز] خواهند دید
68:6جزء 29 · ص. 564

بِأَيْيِكُمُ الْمَفْتُونُ6

که کدام یک از شما دیوانه است.
68:7جزء 29 · ص. 564

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ7

پروردگارت بهتر می‌داند چه کسی از راه او گمراه گشته، و [نیز] او به هدایت‌یافتگان دانا‌تر است.
68:8جزء 29 · ص. 564

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ8

پس از تکذیب‌کنندگان اطاعت مکن.
68:9جزء 29 · ص. 564

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ9

آنها دوست دارند [و می‌خواهند] که نرمی [و مدارا] کنی، تا آنان [نیز] نرمی [و مدارا] کنند.
68:10جزء 29 · ص. 564

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ10

و از هر فرومایه‌ای که بسیار سوگند [دروغ] یاد می‌کند، اطاعت مکن.
68:11جزء 29 · ص. 564

هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ11

[همان کسی که] بسیار عیبجوست و به سخن‌چینی آمد و شد می‌کند.
68:12جزء 29 · ص. 564

مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ12

و بسیار مانع کار خیر، و متجاوز و گناهکار است.
68:13جزء 29 · ص. 564

عُتُلٍّ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ13

به علاوه، خشن و بی‌تبار و بدنام است.
68:14جزء 29 · ص. 564

أَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ14

به خاطر آن که صاحب مال و فرزندان بسیار است.
68:15جزء 29 · ص. 564

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ15

هنگامی ‌که آیات ما بر او خوانده می‏شود، می‏گوید: «[اینها] افسانه‌های گذشتگان است».
68:16جزء 29 · ص. 564

سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ16

به زودی داغ [ننگ و رسوایی] بر بینی او می‌نهیم.
68:17جزء 29 · ص. 565

إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ17

ما آنها را آزمایش کردیم، همان‌گونه که صاحبان باغ را آزمودیم؛ هنگامی که سوگند یاد کردند که صبحگاهان [که مستمندان نباشند،] میوه‌های باغ را بچینند.
68:18جزء 29 · ص. 565

وَلَا يَسْتَثْنُونَ18

و[لی] «ان شاء الله» نگفتند.
68:19جزء 29 · ص. 565

فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ19

عذابی [فرا‏گیر] از سوی پروردگارت بر [باغِ] آنها فرود آمد، در حالی ‌که همه در خواب بودند.
68:20جزء 29 · ص. 565

فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ20

و آن باغ [سبز و خرم، پس از آتش‌سوزی] همچون شبِ سیاه شد.
68:21جزء 29 · ص. 565

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِينَ21

آنگاه صبحگاهان یکدیگر را ندا دادند
68:22جزء 29 · ص. 565

أَنِ اغْدُوا عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَارِمِينَ22

که اگر می‌خواهید درو کنید، به سوی کشتزار [و باغ] خویش بروید.
68:23جزء 29 · ص. 565

فَانْطَلَقُوا وَهُمْ يَتَخَافَتُونَ23

آنگاه [به سوی کشتزار] حرکت کردند، در حالی ‌که آهسته با هم می‌گفتند:
68:24جزء 29 · ص. 565

أَنْ لَا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِسْكِينٌ24

«[مراقب باشید] که امروز هیچ [نیازمند و] بینوایی در آن [باغ] وارد نشود!»
68:25جزء 29 · ص. 565

وَغَدَوْا عَلَىٰ حَرْدٍ قَادِرِينَ25

و صبحگاهان با تصمیم جدی بر جلوگیری [از ورود مستمندان، به سمتِ باغ] بیرون شدند.
68:26جزء 29 · ص. 565

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ26

اما هنگامی ‌که آن [باغ] را دیدند، گفتند: «یقیناً ما [اشتباه آمده‌ایم و] راه را گم کرده‌ایم؛
68:27جزء 29 · ص. 565

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ27

نه؛ بلکه ما [از حاصلِ آن] بی‌بهره و محروم هستیم».
68:28جزء 29 · ص. 565

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ28

یکی از بهترین [و خردمندترین] آنان گفت: «آیا به شما نگفتم چرا [شکر و] تسبیح [الله را] نمی‌گویید؟».
68:29جزء 29 · ص. 565

قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ29

گفتند: «پروردگار ما پاک و منزّه است؛ مسلّماً ما ستمکار بودیم».
68:30جزء 29 · ص. 565

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَاوَمُونَ30

آنگاه ملامت‌کنان به یکدیگر روی آوردند
68:31جزء 29 · ص. 565

قَالُوا يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِينَ31

[و] گفتند: «وای بر ما که طغیانگر [و سرکش] بودیم!
68:32جزء 29 · ص. 565

عَسَىٰ رَبُّنَا أَنْ يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِنْهَا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا رَاغِبُونَ32

امید‏‏‏‌واریم که پروردگارمان [ما را ببخشد و] در عوض، چیزی بهتر از آن [باغ] به ما دهد؛ [چرا که] بی‌گمان، ما به سوی پروردگار خود روی آورده‌ایم».
68:33جزء 29 · ص. 565

كَذَٰلِكَ الْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ33

عذاب [الله در دنیا] اینچنین است؛ و اگر می‌دانستند، عذاب آخرت مسلماً بزرگ‌تر [و بیشتر] است.
68:34جزء 29 · ص. 565

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ34

به راستی برای پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغ‏های پرنعمت است.
68:35جزء 29 · ص. 565

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ35

آیا ما مسلمانان را همچون مجرمان [و گناهکاران] قرار می‌دهیم؟
68:36جزء 29 · ص. 565

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ36

شما را چه شده است؟ چگونه داوری می‌کنید؟
68:37جزء 29 · ص. 565

أَمْ لَكُمْ كِتَابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ37

آیا شما کتابی [آسمانی] دارید که در آن فرامی‌گیرید؟
68:38جزء 29 · ص. 565

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ38

و [آیا] آنچه را انتخاب میکنید، در آن [کتاب] برای شما [نوشته شده] است؟
68:39جزء 29 · ص. 565

أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ39

یا اینکه بر [عهدۀ] ما عهد و پیمان استواری تا روز قیامت دارید که هر چه را حکم کنید، [حق] برای شما باشد؟
68:40جزء 29 · ص. 565

سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ40

[ای پیامبر،] از آنها بپرس کدام‌یک از آنان در برابر این [ادعا‌ها] متعهد است؟
68:41جزء 29 · ص. 565

أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكَائِهِمْ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ41

و یا اینکه [معبودان و] شریکانی دارند؟ اگر راست می‌گویند، باید شریکان [و معبودان] خویش را بیاورند.
68:42جزء 29 · ص. 565

يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ42

روزی ‌که [الله متعال برای داوری میان خلایق بیاید،] ساق [که هیچ چیز مانند آن نیست] آشکار می‏‌گردد و [مردم] به سجده فراخوانده می‌شوند؛ ولی [کافران و منافقان] نمی‌توانند [سجده کنند].
68:43جزء 29 · ص. 566

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۖ وَقَدْ كَانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ43

[در حالی‌ که] دیدگانشان [از ترس و ندامت] فرو افتاده و ذلت و خواری وجود‌شان را فراگرفته است؛ و یقیناً پیش از این [در دنیا] در حالی ‌که تندرست بودند، به سجده فراخوانده می‌شدند.
68:44جزء 29 · ص. 566

فَذَرْنِي وَمَنْ يُكَذِّبُ بِهَٰذَا الْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ44

[ای پیامبر،] مرا با آن کسی ‌که این سخن [= قرآن] را تکذیب می‌کند واگذار. ما آنان را اندک‌اندک [و] به گونه‌ای که درنیابند [و از جایی‌که متوجه نگردند]، به سوی عذاب خواهیم کشاند.
68:45جزء 29 · ص. 566

وَأُمْلِي لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ45

و به آنها مهلت می‌دهم. بی‌گمان، مکر [و تدبیرِ] من استوار [و محکم] است.
68:46جزء 29 · ص. 566

أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ46

[ای پیامبر،] مگر تو از آنان مزدی درخواست می‌کنی که [از ادایِ آن در رنجند و] برایشان سنگین است؟
68:47جزء 29 · ص. 566

أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ47

یا [اسرار] غیب نزد آنهاست و آنان [آنچه را می‌گویند از روی آن] می‌نویسند.
68:48جزء 29 · ص. 566

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌ48

[ای پیامبر،] در برابر فرمان [و حکم] پروردگارت صبر کن، و مانند صاحبِ ماهی [= یونس] مباش ‌که با دلی سرشار از خشم و اندوه، [الله را] ندا داد.
68:49جزء 29 · ص. 566

لَوْلَا أَنْ تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ49

اگر نعمت [و رحمتی] از سوی پروردگارش به یاری‌ او نیامده بود، یقیناً در حالی ‌که نکوهیده بود، [از شکم ماهی،] به صحرای خشکیده بیرون افکنده می‌شد.
68:50جزء 29 · ص. 566

فَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ50

آنگاه پروردگارش او را برگُزید و از صالحان قرار داد.
68:51جزء 29 · ص. 566

وَإِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ51

و [ای پیامبر،] نزدیک است کسانی ‌که کافر شدند، هنگامی‌ که آیات قرآن را می‌شنوند، تو را چشمزخم زنند؛ و [به خاطر خشم و حسدشان] می‌گویند: «قطعاً او دیوانه است»؛
68:52جزء 29 · ص. 566

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ52

در حالی ‌که این [قرآن] جز پندی برای جهانیان نیست.

پخش از ابتدای سوره

هاني الرفاعي - سورة القلم · Tlawati