86:1جزء 30 · ص. 591
وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ1
سوگند به آسمان و سوگند به ستارۀ شبگرد.
سورة الطارق
سوره 86 · مکی · 17 آیه
86:2جزء 30 · ص. 591
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ2
و تو چه می‌دانی که ستارۀ شبگرد چیست؟
86:3جزء 30 · ص. 591
النَّجْمُ الثَّاقِبُ3
[همان] ستارۀ فروزان است.
86:4جزء 30 · ص. 591
إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ4
هیچ کس نیست، مگر اینکه نگهبانی [از فرشتگان] بر او[گماشته شده] است.
86:5جزء 30 · ص. 591
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ5
انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است:
86:6جزء 30 · ص. 591
خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ6
از یک آب جهنده آفریده شده
86:7جزء 30 · ص. 591
يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ7
که از میان [استخوانِ] پشت [مرد] و سینۀ [زن] بیرون می‌آید.
86:8جزء 30 · ص. 591
إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ8
بی‌گمان، الله بر بازگرداندن او [پس از مرگ] تواناست.
86:9جزء 30 · ص. 591
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ9
روزی که رازها آشکار گردد،
86:10جزء 30 · ص. 591
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ10
[در آن روز،] انسان هیچ توان و یاوری ندارد.
86:11جزء 30 · ص. 591
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ11
سوگند به آسمان پرباران
86:12جزء 30 · ص. 591
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ12
و سوگند به زمینِ پرشکاف [که گیاهان از آن سر برمی‌آورند].
86:13جزء 30 · ص. 591
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ13
بی‌گمان، این قرآن، سخن جداکنندۀ حق از باطل است
86:14جزء 30 · ص. 591
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ14
و [سخنِ] هزل و بیهوده نیست.
86:15جزء 30 · ص. 591
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا15
آنان [= کافران] پیوسته حیله و نیرنگ می‌کنند
86:16جزء 30 · ص. 591
وَأَكِيدُ كَيْدًا16
و من [نیز] حیله [و تدبیر] می‌کنم؛
86:17جزء 30 · ص. 591
فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا17
پس به کافران مهلت بده [و] اندکی رهایشان کن [تا غرق گناه باشند].