44:1جزء 25 · ص. 496
حم1
حم [حا. میم].
سورة الدخان
سوره 44 · مکی · 59 آیه
44:2جزء 25 · ص. 496
وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ2
و سوگند به کتاب روشنگر.
44:3جزء 25 · ص. 496
إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ3
ما قرآن را در شب مبارک [و فرخندۀ قدر] نازل کردیم [زیرا] که ما [همواره] هشداردهنده بوده‌ایم.
44:4جزء 25 · ص. 496
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ4
در آن [شب،] هر امر مهمى فیصله مىیابد [و تدبیر می‌شود].
44:5جزء 25 · ص. 496
أَمْرًا مِنْ عِنْدِنَا ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ5
[این] كارى است [كه] از جانب ما [صورت مى‌گیرد] بى‌گمان، ما فرستنده[ی پیامبران] بوده‌ایم.
44:6جزء 25 · ص. 496
رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ6
به عنوان رحمتى از پروردگارت. بی‌تردید، او شنوای داناست.
44:7جزء 25 · ص. 496
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ7
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست. اگر [به این حقیقت] یقین دارید [به الله و پیامبرش ایمان بیاورید].
44:8جزء 25 · ص. 496
لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ8
هیچ معبودی [بهحق] جز او نیست؛ زندگی می‌بخشد و می‌میراند؛ پروردگار شما و نیاکان شماست؛
44:9جزء 25 · ص. 496
بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ9
ولى مشرکان تردید دارند و سرگرم [لذتهای دنیا] و بازى هستند.
44:10جزء 25 · ص. 496
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ10
پس [ای پیامبر] منتظر روزی باش که آسمان، دودی آشکار [پدید] آورد.
44:11جزء 25 · ص. 496
يَغْشَى النَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ11
که [تمام] مردم را فرامی‌گیرد. این عذابی دردناک است.
44:12جزء 25 · ص. 496
رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ12
[آنگاه کافران می‌گویند:] «پروردگارا، [این] عذاب را از ما برطرف کن که ایمان آورده‌ایم».
44:13جزء 25 · ص. 496
أَنَّىٰ لَهُمُ الذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ13
چگونه [و از کجا] پند می‌پذیرند در حالی که [پیشتر،] پیامبر روشنگر به سویشان آمده بود؟
44:14جزء 25 · ص. 496
ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ14
اما از او روی گرداندند و گفتند: «[او] آموزش‌یافته‌ای دیوانه است».
44:15جزء 25 · ص. 496
إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَائِدُونَ15
[براى آزمایش شما] زمانى اندک عذاب را برمى‌داریم؛ و[لى] شما [به کفرِ خویش] بازمىگردید.
44:16جزء 25 · ص. 496
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَىٰ إِنَّا مُنْتَقِمُونَ16
روزی سخت بر آنان می‌تازیم. [آری،] ما [از کافران به خاطر کفر و تکذیبشان،] انتقام می‌گیریم.
44:17جزء 25 · ص. 496
۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ17
پیش از آنان نیز قوم فرعون را آزمودیم و پیامبری بزرگوار به سویشان آمد.
44:18جزء 25 · ص. 496
أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ18
[و به آنان گفت:] که «[کارِ بنی‌اسرائیل، این] بندگان الله را به من واگذارید که من پیامبری امین برایتان هستم.
44:19جزء 25 · ص. 497
وَأَنْ لَا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ19
و [نیز] بر الله برتری مجویید که من دلیل روشنی برایتان آورده‌ام؛
44:20جزء 25 · ص. 497
وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ20
و از اینکه سنگسارم کنید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم.
44:21جزء 25 · ص. 497
وَإِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ21
اگر به من ایمان نمی‌آورید، از من کناره بگیرید [و رهایم کنید].
44:22جزء 25 · ص. 497
فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَٰؤُلَاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ22
آنگاه به درگاه پروردگارش دعا کرد که: «[بار الها،] اینان گروهی تبهکارند».
44:23جزء 25 · ص. 497
فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ23
[به موسی وحی کردیم که:] «بندگانم را شبانه [از مصر] بیرون ببر؛ زیرا [سپاه فرعون] شما را تعقیب خواهند کرد؛
44:24جزء 25 · ص. 497
وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ24
و دریا را آرام پشت سر بگذار كه آنان سپاهى هستند كه غرق خواهند شد.
44:25جزء 25 · ص. 497
كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ25
چه بسیار باغها و چشمه‌سارها كه رها كردند [و رفتند]،
44:26جزء 25 · ص. 497
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ26
و کشتزارها و قصر‌های نیکو [و زیبا]،
44:27جزء 25 · ص. 497
وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ27
و نعمتی که در آن [شادمان] بودند.
44:28جزء 25 · ص. 497
كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ28
[سرنوشتشان] این گونه [بود] و [تمامى] آن نعمتها را به گروهى دیگر واگذاشتیم.
44:29جزء 25 · ص. 497
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ29
آسمان و زمین قطرۀ اشکی بر [نابودى] آنان نریخت و مهلتى [برای توبه] نیز نیافتند.
44:30جزء 25 · ص. 497
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ30
بی‌تردید، بنی‌اسرائیل را از عذاب خفت‌بار نجات دادیم؛
44:31جزء 25 · ص. 497
مِنْ فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِنَ الْمُسْرِفِينَ31
از فرعون که [رهبر] سرکشی در زمرۀ اسرافکاران بود.
44:32جزء 25 · ص. 497
وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ32
ما با دانشِ خود بنی‌اسرائیل را بر مردم زمانه برترى دادیم،
44:33جزء 25 · ص. 497
وَآتَيْنَاهُمْ مِنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاءٌ مُبِينٌ33
و نشانههایى [از قدرت خویش] در اختیارشان گذاشتیم كه آزمایشى روشن در آن بود.
44:34جزء 25 · ص. 497
إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَيَقُولُونَ34
این مشرکان مىگویند:
44:35جزء 25 · ص. 497
إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِينَ35
«جز مرگِ نخستینِ ما، هیچ [زندگیِ دیگری] نیست و هرگز برانگیخته نخواهیم شد؛
44:36جزء 25 · ص. 497
فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ36
و اگر راست می‌گویید، نیاکانمان را [زنده کنید و] بیاورید».
44:37جزء 25 · ص. 497
أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَاهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ37
آیا اینان بهترند یا قوم [نیرومندِ] «تُبَّع» و پیشینیان آنها كه چون بزهكار بودند آنان را نابود كردیم؟
44:38جزء 25 · ص. 497
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ38
ما آسمانها و زمین و آنچه را که میان آنهاست به بازیچه نیافریده‌ایم؛
44:39جزء 25 · ص. 497
مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ39
آنها را بهحق [و با هدف] آفریده‌ایم؛ ولى بیشتر آنان نمىدانند.
44:40جزء 25 · ص. 498
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ40
بی‌تردید، روزِ داوری [= قیامت] وعده‌گاه همۀ آنان است.
44:41جزء 25 · ص. 498
يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ41
روزى كه هیچ دوستى براى دوست خود سودمند نیست و [از هیچ سو] یارى نمی‌شوند؛
44:42جزء 25 · ص. 498
إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ42
مگر كسى كه الله [بر او] رحم كند كه او شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
44:43جزء 25 · ص. 498
إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ43
بی‌گمان، درخت زَقّوم،
44:44جزء 25 · ص. 498
طَعَامُ الْأَثِيمِ44
غذای گناهکاران است.
44:45جزء 25 · ص. 498
كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ45
[میوه‌اش، به سبب گرمای زیاد،] همچون مسِ گداخته در شکمها می‌جوشد؛
44:46جزء 25 · ص. 498
كَغَلْيِ الْحَمِيمِ46
مانند جوششِ آب داغ.
44:47جزء 25 · ص. 498
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَاءِ الْجَحِيمِ47
[خطاب مىرسد:] «آن [ستمکار] را بگیرید و به میان دوزخ درافكنید؛
44:48جزء 25 · ص. 498
ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ48
آنگاه از عذاب آب داغ بر سرش فروریزید».
44:49جزء 25 · ص. 498
ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ49
[در آن حال، به او گفته می‌شود:] «بچش که تو [در میان قوم خود] عزتمند و بزرگواری.
44:50جزء 25 · ص. 498
إِنَّ هَٰذَا مَا كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ50
این همان [سرنوشت دردناکی] است که در موردش تردید داشتید».
44:51جزء 25 · ص. 498
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ51
یقیناً پرهیزگاران در جایگاه امنی هستند؛
44:52جزء 25 · ص. 498
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ52
در [میان] باغها و [کنار] چشمه‌سار‌های بهشت.
44:53جزء 25 · ص. 498
يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِينَ53
لباسهایی از دیبای نازک و دیبای ضخیم می‌پوشند، در حالى كه رویاروى یكدیگر [به صحبت] نشستهاند.
44:54جزء 25 · ص. 498
كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ54
چنین است [وضع آنان]؛ چنین است [وضع آنان]؛ و حور العین را به همسری آنان درمی‌آوریم.
44:55جزء 25 · ص. 498
يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ55
در آنجا هر میوهاى كه اراده کنند، بى دغدغه در اختیارشان است.
44:56جزء 25 · ص. 498
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَىٰ ۖ وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ56
در بهشت طعم مرگ را نخواهند چشید؛ جز همان مرگ نخستین؛ و [پروردگار مهربان] آنان را از مجازات دوزخ محفوظ میدارد.
44:57جزء 25 · ص. 498
فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ57
[این] بخششی است از [جانب] پروردگارت؛ و این همان کامیابی بزرگ است.
44:58جزء 25 · ص. 498
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ58
[ای پیامبر،] ما قرآن را به زبان تو روان [و آسان] ساختیم؛ باشد که [مشرکان] پند گیرند.
44:59جزء 25 · ص. 498
فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ59
پس در انتظار [وعده‌های الهی] باش که بی‌گمان، آنان [نیز] منتظرند.