82:1جزء 30 · ص. 587
إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ1
آنگاه که آسمان شکافته شود،
سورة الإنفطار
سوره 82 · مکی · 19 آیه
82:2جزء 30 · ص. 587
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ2
آنگاه که ستارگان پراکنده شوند [و فرو ریزند]،
82:3جزء 30 · ص. 587
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ3
و آنگاه که دریا‌ها [به هم آمیزند و] روان گردند،
82:4جزء 30 · ص. 587
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ4
و آنگاه که قبرها زیر و رو شود،
82:5جزء 30 · ص. 587
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ5
[در آن هنگام،] هر کس می‌داند چه چیزهایی را پیشاپیش فرستاده و چه چیزهایی را واپس نهاده [و بر جای گذاشته است].
82:6جزء 30 · ص. 587
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ6
ای انسان، چه چیزی تو را [نسبت] به پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته است؟
82:7جزء 30 · ص. 587
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ7
آن [پروردگاری] که تو را آفرید، سپس به تو سر و سامان داد و آنگاه تو را متعادل و متناسب کرد.
82:8جزء 30 · ص. 587
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ8
و به هر شکلی [و صورتی] که خواست، تو را ترکیب نمود.
82:9جزء 30 · ص. 587
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ9
هرگز چنین نیست [که شما گمان می‌کنید]؛ بلکه شما روز جزا را تکذیب می‌کنید.
82:10جزء 30 · ص. 587
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ10
و بی‌گمان، نگهبانانی [از فرشتگان] بر شما گمارده شده‌اند.
82:11جزء 30 · ص. 587
كِرَامًا كَاتِبِينَ11
که نویسندگانی بزرگوارند؛
82:12جزء 30 · ص. 587
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ12
آنچه را انجام می‌دهید، می‌دانند [و اعمال نیک و بد شما را ثبت می‌کنند].
82:13جزء 30 · ص. 587
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ13
مسلماً نیکوکاران در نعمت[های بهشت] هستند.
82:14جزء 30 · ص. 587
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ14
و یقیناً بدکاران در [آتش] جهنمند.
82:15جزء 30 · ص. 587
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ15
روز جزا به آن درمیآیند [و میسوزند]
82:16جزء 30 · ص. 587
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ16
و هرگز آنان از آنجا به دور و [در امان] نباشند.
82:17جزء 30 · ص. 587
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ17
و تو چه دانی که روز جزا چیست؟
82:18جزء 30 · ص. 587
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ18
باز تو چه می‌دانی که روز جزا چیست؟
82:19جزء 30 · ص. 587
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ19
روزی‌که هیچ کس قادر به انجام کاری برای دیگری نیست؛ و در آن روز، حکم [و فرمان،] از آنِ الله است.