89:1جزء 30 · ص. 593
وَالْفَجْرِ1
سوگند به صبح
سورة الفجر
سوره 89 · مکی · 30 آیه
89:2جزء 30 · ص. 593
وَلَيَالٍ عَشْرٍ2
و به شبهای دهگانه [آغاز ذیحجه]
89:3جزء 30 · ص. 593
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ3
و به زوج و فرد [اشیاء]
89:4جزء 30 · ص. 593
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ4
و سوگند به شب، هنگامی که [حرکت می‌کند و] می‌رود.
89:5جزء 30 · ص. 593
هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ5
آیا در این [چیزها] سوگندی برای صاحب‌خرد نیست [که او را قانع نماید]؟
89:6جزء 30 · ص. 593
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ6
[ای پیامبر،] آیا ندیدی که پروردگارت با [قوم] عاد چه کرد؟
89:7جزء 30 · ص. 593
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ7
[همان قبیلۀ] اِرَم که دارای [کاخهایی با] ستونهای بلند بودند
89:8جزء 30 · ص. 593
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ8
که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود؟
89:9جزء 30 · ص. 593
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ9
و [نیز قوم] ثَمود، کسانی که صخره‌های سخت را از [کنار] وادی می‌تراشیدند [و خانه برای خودشان می‌ساختند]؟
89:10جزء 30 · ص. 593
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ10
و فرعون، صاحب سپاه [بزرگ و قدرتمند].
89:11جزء 30 · ص. 593
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ11
[همان] کسانی که در شهرها طغیان [و سرکشی] کردند
89:12جزء 30 · ص. 593
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ12
و فسادِ بسیار در آنها به بار آوردند.
89:13جزء 30 · ص. 593
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ13
آنگاه پروردگارت تازیانۀ عذاب را بر آنان فرود آورد.
89:14جزء 30 · ص. 593
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ14
یقیناً پروردگار تو در کمینگاه است.
89:15جزء 30 · ص. 593
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ15
و اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [مغرور می‌گردد و گمان می‌کند که این امر به خاطر کرامتی است که نزد الله دارد و] می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»؛
89:16جزء 30 · ص. 593
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ16
و اما هنگامی که او را بیازماید و روزی‌اش را بر او تنگ گیرد، [دلسرد شده و گمان می‌کند که این امر به خاطر خواری است که نزد الله دارد و] می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».
89:17جزء 30 · ص. 593
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ17
هرگز چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید
89:18جزء 30 · ص. 593
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ18
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب نمی‌کنید
89:19جزء 30 · ص. 593
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا19
و میراث را حریصانه می‌خورید [و حق ضعیفان را نمی‌دهید]
89:20جزء 30 · ص. 593
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا20
و مال و ثروت [دنیا] را بسیار دوست دارید.
89:21جزء 30 · ص. 593
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا21
هرگز چنین نیست [که شما گمان می‌کنید]؛ هنگامی که زمین سخت در هم کوبیده شود [و هموار گردد]
89:22جزء 30 · ص. 593
وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا22
و پروردگارت [برای دادرسی] بیاید و [نیز] فرشتگان صف‌درصف [بایستند]
89:23جزء 30 · ص. 594
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ23
و در آن روز جهنم آورده شود، در آن روز است که انسان [کافر] پند می‌گیرد [و توبه می‌کند]؛ و [اما] این پند گرفتن، چه سودی برایش دارد؟
89:24جزء 30 · ص. 594
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي24
وی می‌گوید: «ای کاش [در دنیا] برای [این] زندگی‌ام [اعمال نیک، از] پیش فرستاده بودم!
89:25جزء 30 · ص. 594
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ25
در آن روز، هیچ کس همانند عذاب او [= الله] عذاب نمی‌کند،
89:26جزء 30 · ص. 594
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ26
و هیچ کس همچون بند کشیدن او [= الله]، کسی را به بند نمیکشد.
89:27جزء 30 · ص. 594
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ27
[اما به مؤمن ندا می‌شود:] «ای روحِ آرام‌یافته،
89:28جزء 30 · ص. 594
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً28
به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو [از پاداشِ الله] راضی هستی، و او از [اعمال] تو راضی است.
89:29جزء 30 · ص. 594
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي29
پس در زمرۀ بندگان [خاصّ] من در آی
89:30جزء 30 · ص. 594
وَادْخُلِي جَنَّتِي30
و به بهشت من وارد شو».