سورة العاديات

سوره 100 · مکی · 11 آیه

100:1جزء 30 · ص. 599

وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا1

سوگند به اسب‏های دونده که نفس‌زنان [به سوی میدان جهاد] پیش می‏روند.
100:2جزء 30 · ص. 599

فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا2

و سوگند به اسب‏هایی که [با برخورد سُم‏هایشان به سنگ‏ها] جرقۀ [آتش] ایجاد می‏کنند.
100:3جزء 30 · ص. 599

فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا3

باز سوگند به اسب‏هایی که در صبحگاهان [بر دشمن] یورش می‏برند.
100:4جزء 30 · ص. 599

فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا4

و در آن هنگام گرد و غبار برمی‏انگیزند.
100:5جزء 30 · ص. 599

فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا5

آنگاه به میان [سپاه دشمن] می‏تازند.
100:6جزء 30 · ص. 600

إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ6

یقیناً انسان در برابر [نعمت‏های] پروردگارش بسیار ناسپاس است،
100:7جزء 30 · ص. 600

وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ7

و بی‌گمان، او بر این [ناسپاسی] گواه است،
100:8جزء 30 · ص. 600

وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ8

و همانا او علاقۀ فراوانی به مال [دنیا] دارد.
100:9جزء 30 · ص. 600

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ9

آیا او نمی‌داند که در آن روز، آنچه در گور‌هاست، [همه زنده و] برانگیخته می‏شوند؟
100:10جزء 30 · ص. 600

وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ10

و آنچه در سینه‌هاست [همه] آشکار می‏گردد.
100:11جزء 30 · ص. 600

إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ11

یقیناً در آن روز، پروردگارشان کاملاً به [وضع و حال] آنان آگاه است.

پخش از ابتدای سوره

عبدالله بصفر - سورة العاديات · Tlawati