54:1جزء 27 · ص. 528
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ1
قیامت نزدیک شد و ماه [از هم] شکافت.
سورة القمر
سوره 54 · مکی · 55 آیه
54:2جزء 27 · ص. 528
وَإِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ2
اگر [کافران] معجزه‌ای ببینند، روی می‌گردانند و می‌گویند: «[این] جادویی [باطل و] زودگذر است».
54:3جزء 27 · ص. 528
وَكَذَّبُوا وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ ۚ وَكُلُّ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ3
آنان [آیات و نشانه‌های الهی را] دروغ می‌پندارند و از هوای نفس خویش پیروی می‌کنند؛ و هر امرى [از پاداش و کیفرهای قیامت] در زمان مخصوص به خود قرار دارد.
54:4جزء 27 · ص. 528
وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنَ الْأَنْبَاءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ4
و مطمئناً [ماجرای عذاب اقوام گذشته و] اخبارى كه باعث دست کشیدن از گناه می‌شود، به مشرکان رسیده است.
54:5جزء 27 · ص. 528
حِكْمَةٌ بَالِغَةٌ ۖ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُ5
این [آیات الهى، دانش و] حکمتی رساست؛ ولى [برای افراد لجوج،] هشدارها سودی ندارد؛
54:6جزء 27 · ص. 528
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلَىٰ شَيْءٍ نُكُرٍ6
پس [ای پیامبر،] از آنان روى برتاب [و منتظر] روزى [باش] كه [فرشتۀ] دعوت‌كننده [با دمیدن در صور] آنان را به امرى بس دشوار [و وحشتناک] فرابخوانَد.
54:7جزء 27 · ص. 529
خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ7
با دیدگانِ فروافتاده [از وحشت] از گورها خارج می‌شوند؛ [حرکتشان به سوی دادگاه الهی، چنان است که] گویى ملخهایی پراكندهاند.
54:8جزء 27 · ص. 529
مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ ۖ يَقُولُ الْكَافِرُونَ هَٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌ8
[هراسناک] به سوى مُنادىِ [محشر] می‌شتابند و کافران مىگویند: «امروز، روز دشوارى است».
54:9جزء 27 · ص. 529
۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَقَالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ9
پیش از آنان نیز قوم نوح [پیامبرشان را] تكذیب کردند و بندۀ ما را دروغگو خواندند و گفتند: «دیوانه است»؛ و او را سخت آزردند؛
54:10جزء 27 · ص. 529
فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ10
تا آنجا که او پروردگارش را خواند [و گفت]: «من مغلوب شده‌ام؛ پس یاری‌ام فرما [و از آنان انتقام بگیر]».
54:11جزء 27 · ص. 529
فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ11
ما نیز درهاى آسمان را براى [ریزشِ] رگبارى سیل‌آسا گشودیم.
54:12جزء 27 · ص. 529
وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَىٰ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ12
و از زمین نیز چشمه‌ها جارى ساختیم و آبها [از زمین و آسمان] براى طوفانى كه مقدر شده بود، به هم پیوست.
54:13جزء 27 · ص. 529
وَحَمَلْنَاهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ13
و نوح را بر [كشتىِ] ساخته و پرداخته از تخته‌ها و میخها سوار كردیم
54:14جزء 27 · ص. 529
تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا جَزَاءً لِمَنْ كَانَ كُفِرَ14
كه تحت نظر [و حفاظتِ] ما حركت مىكرد. این، پاداش كسى بود كه [قومش] او را انکار کرده بودند.
54:15جزء 27 · ص. 529
وَلَقَدْ تَرَكْنَاهَا آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ15
ما آن [کیفر و نجات] را نشانهاى [از قدرتِ خود] بر جاى گذاشتیم؛ آیا پندپذیرى هست؟
54:16جزء 27 · ص. 529
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ16
[بنگرید] که عذاب و هشدارهای من چگونه بود.
54:17جزء 27 · ص. 529
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ17
به راستی که قرآن را براى پند گرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟
54:18جزء 27 · ص. 529
كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ18
قوم عاد [نیز پیامبرشان را] دروغگو پنداشتند؛ [ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدارهای من چگونه بود.
54:19جزء 27 · ص. 529
إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ19
ما تندبادى سرد و سخت را در یک روز شوم و طولانی بر آنان فرستادیم.
54:20جزء 27 · ص. 529
تَنْزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ20
[طوفانی وحشتناک] كه مردم را چنان از جاى مىكَنْد که گویى تنه‌های نخلِ ریشه‌كن‌شده بودند.
54:21جزء 27 · ص. 529
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ21
[ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدارهای من چگونه بود.
54:22جزء 27 · ص. 529
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ22
به راستی که قرآن را براى پندگرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟
54:23جزء 27 · ص. 529
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ23
قوم ثمود [نیز] هشداردهندگان را دروغگو پنداشتند.
54:24جزء 27 · ص. 529
فَقَالُوا أَبَشَرًا مِنَّا وَاحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذًا لَفِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ24
آنان گفتند: «آیا [سزاوار است] بشرى از میان خودمان را پیروى كنیم؟ در این صورت، در گمراهى و سردرگمى خواهیم بود.
54:25جزء 27 · ص. 529
أَأُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ25
آیا از میان همۀ ما، تنها بر او وحی نازل شده است؟ [چنین نیست؛] بلکه او دروغگویی خودپسند است».
54:26جزء 27 · ص. 529
سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ26
فردا خواهند دانست که دروغگوی خودپسند کیست.
54:27جزء 27 · ص. 529
إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ27
[به صالح گفتیم:] «براى آزمایشِ آنان، ماده‌شترى [را كه درخواست كردهاند، از دلِ کوه به سویشان] خواهیم فرستاد؛ پس مراقبِ رفتارشان باش و [بر آزارشان] شكیبایى كن.
54:28جزء 27 · ص. 530
وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ الْمَاءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ ۖ كُلُّ شِرْبٍ مُحْتَضَرٌ28
و به آنان اعلام كن كه آب [چاه،] بین آنان [و آن ماده‌شتر] سهمیه‌بندی شده است و هر کس باید در نوبت خود حاضر شود».
54:29جزء 27 · ص. 530
فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ29
ولى آنان همدستشان را ندا دادند؛ او نیز دست به كار شد و [شتر را] به قتل رساند.
54:30جزء 27 · ص. 530
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ30
[ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدارهای من چگونه بود.
54:31جزء 27 · ص. 530
إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَكَانُوا كَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ31
ما بانگ مرگباری بر آنان فرستادیم؛ بهناگاه [همگی] همچون گیاه خشكیده[ی بازمانده از كومه‌ها و حصارهای ساختهشده با نی و علف،] خرد و ریز شدند.
54:32جزء 27 · ص. 530
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ32
به راستی که قرآن را براى پندگرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟
54:33جزء 27 · ص. 530
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ33
قوم لوط [نیز] هشداردهندگان را دروغگو پنداشتند.
54:34جزء 27 · ص. 530
إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّا آلَ لُوطٍ ۖ نَجَّيْنَاهُمْ بِسَحَرٍ34
[ما نیز] طوفانى ریگبار بر سرشان فرستادیم [كه همگی را هلاک کرد]؛ مگر خانوادۀ لوط كه سحرگاهان آنان را نجات دادیم.
54:35جزء 27 · ص. 530
نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنَا ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ35
[این نجات،] نعمتی از جانب ما بود؛ و به هر کس سپاسگزارى كند، این گونه پاداش مىدهیم.
54:36جزء 27 · ص. 530
وَلَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ36
لوط آنان را از کیفر [سخت] ما بیم داد؛ ولی آنان در برابر هشدارها به مجادله [و ستیز] برخاستند.
54:37جزء 27 · ص. 530
وَلَقَدْ رَاوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ فَطَمَسْنَا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذَابِي وَنُذُرِ37
آنان از لوط خواستند که مهمانانش را [برای کامجویی] در اختیار‌شان بگذارد؛ ما نیز چشمانشان را کور کردیم [و گفتیم:] «طعم عذاب و [نتیجۀ] هشدار‌هایم را بچشید».
54:38جزء 27 · ص. 530
وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُسْتَقِرٌّ38
و صبحگاهان عذابى پایدار آنان را فراگرفت.
54:39جزء 27 · ص. 530
فَذُوقُوا عَذَابِي وَنُذُرِ39
[و گفتیم:] «طعم عذاب و [نتیجۀ] هشدار‌هایم را بچشید».
54:40جزء 27 · ص. 530
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ40
به راستی که قرآن را براى پندگرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟
54:41جزء 27 · ص. 530
وَلَقَدْ جَاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ41
هشداردهندگان به سراغ فرعونیان [نیز] رفتند.
54:42جزء 27 · ص. 530
كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذْنَاهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ42
[ولى] آنان تمامى آیات ما را دروغ شمردند؛ ما نیز چنان [که شایستۀ پروردگار] شکست‌ناپذیرِ مقتدر [است،] آنان را عذاب کردیم.
54:43جزء 27 · ص. 530
أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولَٰئِكُمْ أَمْ لَكُمْ بَرَاءَةٌ فِي الزُّبُرِ43
[ای اهل مکه،] آیا کافران شما از آنان بهترند یا برای شما امان‌نامه‌ای در کتابهای [آسمانی پیشین نوشته شده] است؟
54:44جزء 27 · ص. 530
أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُنْتَصِرٌ44
یا می‌گویند: «ما جماعتی متحد و انتقامجو هستیم».
54:45جزء 27 · ص. 530
سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ الدُّبُرَ45
به زودى [در جنگ بدر] جمعشان شکست می‌خورد و فرارى خواهند شد.
54:46جزء 27 · ص. 530
بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ أَدْهَىٰ وَأَمَرُّ46
وعده‌گاهشان قیامت است كه [نسبت به میدان بدر، روزگارى بسیار] سختتر و تلخ‌تر است.
54:47جزء 27 · ص. 530
إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ47
گناهکاران در گمراهی و عذابند.
54:48جزء 27 · ص. 530
يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ48
روزی‌که با چهره‌هایشان در آتش کشیده می‌شوند [و به آنان می‌گویند:] «آتش دوزخ را بچشید».
54:49جزء 27 · ص. 530
إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ49
بی‌تردید، ما هر چیزی را به اندازه آفریدهایم؛
54:50جزء 27 · ص. 531
وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ50
و [چون چیزی را اراده نماییم] فرمان ما فقط یک [کلمه] است؛ به سرعتِ یک چشم بر هم زدن [یا كمتر، انجام می‌پذیرد].
54:51جزء 27 · ص. 531
وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ51
به تحقیق که ما [در گذشته] امثال شما [کافران] را نابود کردهایم؛ پس آیا پندپذیرى هست؟ [که از این امر عبرت بگیرد و از کفر باز ایستد]؟
54:52جزء 27 · ص. 531
وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ52
و تمام کارهایی که [بندگان] انجام دادهاند در نامههاى اعمال ثبت شده است؛
54:53جزء 27 · ص. 531
وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ53
و هر کوچک و بزرگی [در آن] نوشته شده است.
54:54جزء 27 · ص. 531
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ54
پرهیزگاران در باغها و [کنار] جویبارهای [بهشتی] جای دارند؛
54:55جزء 27 · ص. 531
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ55
در مجلسى سرشار از راستی [و شایستگی] و نزد فرمانروایی مقتدر.