101:1جزء 30 · ص. 600
الْقَارِعَةُ1
[آن] فروکوبنده.
سورة القارعة
سوره 101 · مکی · 11 آیه
101:2جزء 30 · ص. 600
مَا الْقَارِعَةُ2
[آن] فروکوبنده چیست؟
101:3جزء 30 · ص. 600
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ3
و تو چه دانی که [آن] فروکوبنده چیست؟
101:4جزء 30 · ص. 600
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ4
روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده [حیران و سرگردان] خواهند بود.
101:5جزء 30 · ص. 600
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ5
و کوهها مانند پشم رنگینِ حلاجی‌شده خواهند شد.
101:6جزء 30 · ص. 600
فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ6
و اما هر کس که [در آن روز،] کفّۀ میزانش سنگین باشد،
101:7جزء 30 · ص. 600
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ7
[در بهشت،] در زندگی رضایتبخشی خواهد بود.
101:8جزء 30 · ص. 600
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ8
و اما هر کس که کفّۀ میزانش سبک باشد،
101:9جزء 30 · ص. 600
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ9
[مسکن و] پناهگاهش «هاویه» است.
101:10جزء 30 · ص. 600
وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ10
و تو چه دانی که آن [هاویه] چیست؟
101:11جزء 30 · ص. 600
نَارٌ حَامِيَةٌ11
آتشی است سوزان [و شعله‌ور].