Sura 39 · Džuz 24
Az-Zumar · 39:49
فَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَىٰ عِلْمٍ ۚ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
Kad čovjeka kakva nevolja snađe, Nama se moli; a kad mu Mi poslije blagodat pružimo, onda govori: "Ovo mi je dato zato što sam to zaslužio." A nije tako, to je samo kušnja, ali većina njih ne zna.
Tefsir
Ako nevjernika snađu nevolje i kušnje, kao npr. bolest i siromaštvo, iskreno se obraća Svevišnjem Allahu moleći Ga da mu ukaže na izlaz. Nakon što Plemeniti Allah otkloni nevolju i dajući mu blagodat zdravlja i imetka, nevjernik govori: “Ovo blagostanje dato mi je zato što Allah zna da ga zaslužujem!” A istina je da su to samo iskušenje i približavanje kazni. I većina nevjernika nije toga svjesna, pa budu obmanjeni Božijim blagodatima.
Otvori u čitaču - Pročitaj cijelu suru