Sura 11 · Džuz 12
Hud · 11:70
فَلَمَّا رَأَىٰ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۚ قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍ
A kad vidje da ga se ruke njihove ne dotiču, on osjeti da nisu gosti i obuze ga neka zebnja od njih. "Ti se ne boj!" – rekoše oni – "mi smo Lutovu narodu poslani."
Tefsir
Nakon što Ibrahim vidje da oni ne diraju tele, da ništa ne jedu, bilo mu je to čudno i sakri u sebi strah od njih. Nakon što meleki vidješe njegov strah, rekoše: "Ne boj se nas, nas je Allah poslao da kaznimo Lutov narod."
Otvori u čitaču - Pročitaj cijelu suru