وَالضُّحَىٰ1
পূৰ্বাহ্নৰ শপত,
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ2
শপত ৰাতিৰ, যেতিয়া ই অন্ধকাৰাচ্ছন্ন হয়।
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ3
তোমাৰ প্ৰতিপালকে তোমাক পৰিত্যাগ কৰা নাই আৰু অসন্তুষ্টও হোৱা নাই।
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَىٰ4
নিশ্চয় তোমাৰ বাবে পৰবৰ্তী সময় পূৰ্বৱৰ্তী সময়তকৈ উত্তম।
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ5
নিশ্চয় অনতিপলমে তোমাৰ প্ৰতিপালকে তোমাক অনুগ্ৰহ প্ৰদান কৰিব, ফলত তুমি সন্তুষ্ট হ’বা।
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ6
তেওঁ তোমাক অনাথ অৱস্থাত পোৱা নাছিলনে? তাৰ পিছত তেৱেঁই তোমাক আশ্ৰয় দিছে।
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ7
আৰু তেওঁ তোমাক পাইছিল পথহাৰা অৱস্থাত, তাৰ পিছত তোৱেঁই তোমাক পথনিৰ্দেশ দিছে।
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ8
আৰু তেওঁ তোমাক পাইছিল সম্বলহীন দৰিদ্ৰৰূপে, তাৰ পিছত তেৱেঁই অভাৱমুক্ত কৰিলে।
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ9
এতেকে তুমি এতীমৰ (অনাথৰ) প্ৰতি কঠোৰ নহ’বা।
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ10
আৰু ভিখাৰীক ধমক নিদিবা।
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ11
আৰু তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ অনুগ্ৰহৰ কথা প্ৰচাৰ কৰা।