لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ1
মই শপত কৰিছো ক্বিয়ামতৰ দিনৰ,
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ2
মই আৰু শপত কৰিছো আত্মনিন্দাকাৰী আত্মাৰ,
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ3
মানুহে ভাৱে নেকি যে, আমি কেতিয়াও তাৰ অস্থিসমূহ একত্ৰিত কৰিব নোৱাৰিম?
بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ4
কিয় নোৱাৰিম, আমি তাৰ আঙুলিৰ অগ্ৰভাগসমূহকো (পাববোৰকো) পুনৰ্বিন্যস্ত কৰিবলৈ সক্ষম।
بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ5
বৰং মানুহে তাৰ ভৱিষ্যতেও পাপকৰ্ম কৰিবলৈ বিচাৰে।
يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ6
সি প্ৰশ্ন কৰে, কিয়ামতৰ দিনটো কেতিয়া আহিব?
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ7
যেতিয়া চকু স্থিৰ হৈ যাব,
وَخَسَفَ الْقَمَرُ8
আৰু চন্দ্ৰ কিৰণবিহীন হৈ পৰিব,
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ9
আৰু যেতিয়া সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰক একত্ৰিত কৰা হ’ব-
يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ10
সেইদিনা মানুহে ক’ব, ‘আজি পলাবলৈ স্থান ক’ত’?
كَلَّا لَا وَزَرَ11
কেতিয়াও নহয়, কোনো আশ্ৰয়স্থল নাই।
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ12
সেইদিনা ঠাই হ’ব কেৱল তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত।
يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ13
সেইদিনা মানুহক অৱহিত কৰোৱা হ’ব সি আগলৈ কি পঠিয়াইছিল আৰু পিছত কি থৈ আহিছে।
بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ14
বৰং মানুহে নিজেই নিজৰ বিষয়ে সম্যক অৱগত,
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ15
যদিও সি নানা অজুহাত দেখুৱায়।
لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ16
ততাতৈয়াকৈ অহী আয়ত্ত্ব কৰাৰ বাবে তুমি তোমাৰ জিভাক দ্ৰুত সঞ্চালন নকৰিবা।
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ17
নিশ্চয় ইয়াৰ সংৰক্ষণ আৰু পাঠ কৰোৱাৰ দায়িত্ব আমাৰেই।
فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ18
এতেকে আমি যেতিয়া ইয়াক পাঠ কৰো তুমি তেতিয়া সেই পাঠৰ অনুসৰণ কৰা,
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ19
তাৰ পিছত ইয়াৰ বৰ্ণনাৰ দায়িত্ব নিশ্চিতভাৱে আমাৰেই।
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ20
কেতিয়াও নহয়, বৰং তোমালোকে পৃথিৱীৰ জীৱনক ভাল পোৱা;
وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ21
আৰু তোমালোকে আখিৰাতক অৱহেলা কৰা।
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ22
সেইদিনা কিছুমান মুখমণ্ডল উজ্জ্বল হ’ব,
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ23
সিহঁত নিজ প্ৰতিপালকৰ প্ৰতি চাই থাকিব।
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ24
আৰু সেইদিনা কিছুমান মুখমণ্ডল বিবৰ্ণ হৈ পৰিব,
تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ25
সিহঁতে ধাৰণা কৰিব যে, এটা ধ্বংসকাৰী বিপৰ্যয় সিহঁতৰ ওপৰত আপতিত হ’ব।
كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ26
নিশ্চয়, যেতিয়া প্ৰাণ কন্ঠাগত হ’ব,
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ27
আৰু কোৱা হ’ব, ‘কোনে তাক ৰক্ষা কৰিব’?
وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ28
তেতিয়া তাৰ প্ৰত্যেয় হ’ব যে, এইটোৱে বিদায়ক্ষণ।
وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ29
আৰু ভৰিৰ লগত ভৰি জোঁট খাই যাব।
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ30
সেইদিনা তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰতেই সকলোকে খেদি নিয়া হ’ব।
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ31
এতেকে সি বিশ্বাস কৰা নাই আৰু ছালাতো আদায় কৰা নাই।
وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ32
বৰং সি সত্য প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল আৰু মুখ ঘূৰাই লৈছিল।
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ33
তাৰ পিছত সি অহংকাৰ কৰি নিজ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ উভতি গৈছিল,
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ34
দুৰ্ভোগ তোমাৰ বাবে আৰু দুৰ্ভোগ!
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ35
আকৌ দুৰ্ভোগ তোমাৰ বাবে আৰু দুৰ্ভোগ!
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى36
মানুহে ভাৱে নেকি যে, তাক এনেই এৰি দিয়া হ’ব?
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ37
সি বীৰ্যৰ শুক্ৰবিন্দু নাছিলনে, যিটো স্খলিত হয়?
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ38
তাৰ পিছত সেইটো ‘আলাক্বাত’ পৰিণত হয়। তাৰ পিছত আল্লাহে তাক সৃষ্টি কৰে আৰু সুঠাম কৰে।
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ39
তাৰ পিছত তেওঁ তাৰ পৰা যোৰ যোৰ হিচাপে নৰ-নাৰী সৃষ্টি কৰে।
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ40
তথাপিও সেই স্ৰষ্টা মৃতক পুনৰ্জীৱিত কৰিবলৈ সক্ষম নহয়নে বাৰু?