عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ1
তেওঁ বিৰক্ত প্ৰকাশ কৰিলে আৰু মুখ ঘুৰাই ল’লে,
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ2
তেওঁৰ ওচৰত অন্ধ ব্যক্তিজন অহাৰ কাৰণে।
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ3
কিহে তোমাক জনাব যে, হয়তো সি পৰিশুদ্ধ হ’ব,
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ4
অথবা উপদেশ গ্ৰহণ কৰিব আৰু সেই উপদেশ তাৰ বাবে লাভজনক হ’ব।
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ5
আৰু যিয়ে নিজকে অমুখাপেক্ষী বুলি ভাৱে,
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ6
তুমি তাৰ প্ৰতি মনোযোগ দিছা।
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ7
অথচ সি পৰিশুদ্ধ নহ’লে তোমাৰ কোনো দায়িত্ব নাই,
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ8
আনহাতে যিয়ে তোমাৰ ওচৰলৈ দৌৰি আহিলে,
وَهُوَ يَخْشَىٰ9
আৰু সি (আল্লাহক) ভয়ো কৰে,
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ10
তাৰ প্ৰতি তুমি উদাসীন হ’লা।
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ11
কেতিয়াও নহয়, নিশ্চয় এইটো উপদেশ বাণী,
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ12
গতিকে যিয়ে ইচ্ছা কৰিব সিয়েই ইয়াক স্মৰণ ৰাখিব,
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ13
এইটো মৰ্যদা সম্পন্ন ছহীফাত লিপিবদ্ধ।
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ14
সমুন্নত, পৱিত্ৰ,
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ15
লেখক বা দূতসকলৰ হাতত।
كِرَامٍ بَرَرَةٍ16
(যিসকল) মহাসন্মানিত, পূণ্যবান।
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ17
মানুহ ধ্বংস হওঁক, কিমান যে অকৃতজ্ঞ!
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ18
তেওঁ তাক কি বস্তুৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছে?
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ19
শুক্ৰবিন্দুৰ পৰা, তেওঁ তাক সৃষ্টি কৰিছে, পিছত তাৰ পৰিমিত বিকাশ সাধন কৰিছে,
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ20
তাৰ পিছত তাৰ বাবে পথ সহজ কৰি দিছে;
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ21
তাৰ পিছত তাক মৃত্যু প্ৰদান কৰিলে আৰু কবৰস্থ কৰিলে।
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ22
আকৌ যেতিয়া তেওঁ ইচ্ছা কৰিব তাক পুনৰ্জীৱিত কৰিব।
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ23
কেতিয়াও নহয়, তেওঁ তাক যি আদেশ কৰিছিল সেয়া সি এতিয়াও পূৰ্ণ কৰা নাই।
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ24
এতেকে মানুহে নিজ খাদ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰা উচিত।
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا25
নিশ্চয় আমি প্ৰচুৰ পৰিমাণে পানী বৰ্ষণ কৰোঁ,
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا26
তাৰ পিছত আমি পৃথিৱীক যথাযথভাৱে বিদীৰ্ণ কৰোঁ;
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا27
তাৰ পিছত আমি তাত উত্পন্ন কৰোঁ শস্য;
وَعِنَبًا وَقَضْبًا28
আঙুৰ আৰু শাক-পাচলি,
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا29
যায়তুন আৰু খেজুৰ গছ,
وَحَدَائِقَ غُلْبًا30
ঘন গছ-গছনি বিশিষ্ট উদ্যান,
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا31
ফল-মূল আৰু তৃণ-ঘাঁহ,
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ32
এইবোৰ তোমালোকৰ আৰু তোমালোকৰ ঘৰচীয়া জন্তুৰ জীৱনোপকৰণৰ বাবে।
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ33
এতেকে যেতিয়া তীক্ষ্ন শব্দ আহিব,
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ34
সেইদিনা মানুহে পলায়ন কৰিব তাৰ ভাতৃৰ পৰা,
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ35
আৰু তাৰ মাক-বাপেকৰ পৰা,
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ36
তাৰ স্ত্ৰী আৰু সন্তানৰ পৰা,
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ37
সেইদিনা সিহঁত প্ৰত্যকৰে হ’ব এনে এক গুৰুতৰ অৱস্থা যিটো তাক সম্পূৰ্ণৰূপে ব্যস্ত ৰাখিব।
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ38
সেইদিনা কিছুমান চেহেৰা হ’ব উজ্জ্বল,
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ39
হাঁহিৰে ভৰা, আনন্দত উত্ফুল্ল,
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ40
আৰু সেইদিনা কিছুমান চেহেৰা ধূলিৰে মলিন হ’ব,
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ41
ক’লা আৱৰণে আৱৰি ধৰিব।
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ42
এওঁলোকেই কাফিৰ, অত্যন্ত পাপী।